Het is een bewogen seizoen geweest voor Ludo Dierckxsens. Het net-niet-seizoen : wielbreuk in de Ronde van Vlaanderen, opgave na twee lekke banden in Parijs-Roubaix, in de Tour geklopt door Jan Kirsipuu in Rouen en door Patrice Halgand in Pau. "De conditie was goed, maar door omstandigheden kwam de kers op de taart er niet. (Geheimzinnig) Maar het seizoen is nog niet gedaan, hé."
...

Het is een bewogen seizoen geweest voor Ludo Dierckxsens. Het net-niet-seizoen : wielbreuk in de Ronde van Vlaanderen, opgave na twee lekke banden in Parijs-Roubaix, in de Tour geklopt door Jan Kirsipuu in Rouen en door Patrice Halgand in Pau. "De conditie was goed, maar door omstandigheden kwam de kers op de taart er niet. (Geheimzinnig) Maar het seizoen is nog niet gedaan, hé." Ludo Dierckxsens : We hebben de tweede rit gecontroleerd tot in de finale. En ik ben niet in de aanval geweest. Op zo'n moment is de ploegtucht heilig, hé. En al bij al hebben we een fantastische week gehad. (Bits) Daar weet ik evenveel over als jullie. Ik lees het in de kranten en verder weet ik niks. Ik weet alleen dat we een podiumplaats hebben behaald in de Tour, verder niks. Daar wordt in de ploeg trouwens ook nauwelijks over gepraat - omdat niemand weet wat er precies aan de hand is. (Beslist) Ik heb dat verhaal afgesloten, ik heb negen maanden aan de kant gestaan en dat is heel zwaar geweest. Daar wil ik nu liever niet meer op terugkijken. De Ronde van Spanje heb ik inderdaad van mijn programma geschrapt. Je kunt het WK in Zolder ook grondig voorbereiden met enkele lange eendagswedstrijden en heel veel keiharde trainingen. Trouwens, als ik naar Spanje was getrokken, had ik een andere belangrijke wedstrijd moeten missen. Het BK tijdrijden namelijk, dat volgende zondag in Geel wordt gereden. Mijn Geel. Ik weet dat ik niet de grote tijdrijder ben, maar als de conditie goed is, moet ik mijn supporters iets kunnen tonen. Nu en in het WK. (Lacht) Ik weet dat ik geen fantastisch tijdrijder ben, maar ik geloof echt dat ik sterk kan presteren, zeker hier voor eigen publiek. En het WK ? Tja, élke renner hoopt dat hij zich daar zal kunnen tonen, natuurlijk. Ik heb de Grote Prijs Rik Van Steenbergen met rood aangestipt, ik rijd Parijs-Brussel, een paar koersen in Italië en eventueel Parijs-Tours, al moet ik dat nog met Pietro Algeri ( de ploegleider, nvdr) bespreken. Ik hoop dat het wat oplevert, want ik ben natuurlijk niet zeker van mijn selectie. Ik heb van bondscoach José De Cauwer nog helemaal niet gehoord of er wel een plaatsje voor me vrij is in zijn selectie voor Zolder. Uit de krant weet ik dat enkel Peter Van Petegem en Johan Museeuw zeker zijn van hun plaats. (Ontwijkend) Daar wil ik geen polemiek over beginnen, dat is niet aan mij. De bondscoach bepaalt de tactiek en het is aan ons om die te volgen. Dat denk ik, ja. En ik geloof best dat de bondscoach er ook zo over denkt. Vooral omdat België waarschijnlijk niet met de snelste renners in het peloton zal zitten.Dat hangt ervan af hoe fit Tom is. Ik zag hem in de Ronde van Nederland, maar dat was zijn eerste wedstrijd, daar valt weinig uit op te maken. (Beslist) Simpel : ik geloof niet dat het in Zolder op een massaspurt uitdraait. Zolder heeft geen selectief parcours, maar het wordt niettemin een zware koers. Ik ken de voorspellingen ook : ze zeggen dat de Italianen alles bij elkaar zullen houden, en dat Mario Cipollini wereldkampioen wordt in een massasprint. Maar ik denk dat weinig ploegen élke aanval kunnen counteren - soms moéten ze laten begaan als er een ontsnapping met een renner of vijftien wegraakt en daar enkele ploegmaats bijzitten. Ontsnappingen hebben dus wél een kans om het tot het einde uit te zingen. Ik voorspel héél wat ontsnappingen. Lissabon en Verona (twee van de vorige WK's, fd) hadden superlastige omlopen, maar er is amper gekoerst omdat iedereen schrik had. Nu heeft niemand schrik van het parcours, dus zal er echt gekoerst worden. En het wordt geen massaspurt, daar ben ik zeker van. Ik zie ze dat niet doen, want het risico dat ze verliezen is te groot. Maar het wordt wel een heel tactisch kampioenschap, met veel ontsnappingspogingen. En dan maak ik een kans, zelfs als het op een spurt met zo'n klein groepje uitdraait. Ik ben namelijk helemaal niet de trage renner voor wie iedereen me verslijt, alleen meng ik me zelden in een massaspurt omdat ik de risico's van dat gewriemel mijd. Eén keer heb ik dit seizoen meegesprint, in de Ronde van Catalonië, en ik werd er tiende in een spurt met DaniloHondo, Erik Zabel en Oscar Freire. Je hebt voor elk WK een superconditie nodig. Dus rijd je zware wedstrijden, lange koersen ook, zodat je de kilometers aankunt. Maar je moet er ook fris aan de start komen, en precies daarom is de Vuelta, met haar lastige eerste week, dit jaar geen ideale voorbereiding. Je riskeert er in het begin heel diep te gaan, en vervolgens misschien een dipje te krijgen dat je niet meer te boven komt.Inderdaad. Domo stuurt vermoedelijk een jongerenploeg, Rabobank blijft er zelfs gewoon weg, hoewel die met Erik Dekker en zelfs met de snelle Stefan Van Dijk echt wel een aantal kanshebbers voor het WK in huis hebben. Ook zij geloven dat ze het zonder Vuelta rooien. Ik las dat hij al een koers gewonnen heeft. Hij is dus goed bezig. De Vuelta is een uitgelezen manier om weer wat competitieritme op te doen. Alleen mogen we niet te veel van Frank verwachten op korte termijn. Hij zal tijd nodig hebben om opnieuw het niveau te halen van voor zijn inactiviteit. Hij heeft nog harde noten te kraken. Maar dat typeert de kampioenen : die vechten daar toch door. Ik heb te weinig koersen met hem gereden om te zien hoe hij zich bezighield. Maar ik wist toen al dat het een werk van lange adem zou zijn - vraag dat maar aan Dario Frigo of Davide Casagrande, die ook lang uit het peloton zijn weggeweest. Dat hij zich op veel moeilijke momenten moet voorbereiden. Hij zal ritme te kort komen. Als Frank de Vuelta kan uitrijden, en misschien één dag in een lange ontsnapping meegaat, zou dat fantastisch zijn voor zijn ontwikkeling met het oog op volgend seizoen.Dat hangt af van de ploeg waarin ze rijden. Zonder kandidaat-eindwinnaar in de ploeg kunnen ze volgen zonder te forceren en er eventueel een dag uitkiezen om eens mee te glippen in een ontsnapping. Dan is het een goede zaak. Als ze elke dag in het rood moeten gaan, is het niet goed. Jonge renners zou ik aanraden om rustig af te wachten en de kat uit de boom te kijken.De klok tikte, want ik was dertig toen ik prof werd. Ik had dus geen andere keuze. Met jongere renners moeten we omzichtiger omspringen. Neem nu Tom Boonen, de revelatie van het voorseizoen. Ik ga elke dag met die jongen trainen, hij is een van de beste jonge renners in België en hij heeft de perfecte mentaliteit. Tom is een wissel op de toekomst, een echte winnaar ook. Maar zo'n talent moeten we koesteren. Ik weet dat hij het kan, maar ik hoop dat pers en ploegleiders niet te veel druk op hem leggen, zelfs al geeft hij de indruk daarmee om te kunnen. In de beste ploeg van de wereld dan nog, met Lance Armstrong erin. Een goede keuze : buiten de Tour heeft Tom daar alle mogelijkheden om zich te ontwikkelen. In een grote Belgische ploeg had hij misschien veel sneller moeten presteren. Nu kon hij zijn koersen rijden, in functie van George Hincapie, maar van dat juk heeft hij zich bevrijd. Hij heeft dus alle kansen om de komende jaren open te bloeien in de klassiekers. Daar ben ik nog niet uit. Eigenlijk denk ik er ook niet aan, dat is de taak van mijn manager.De ploegleiding heeft het volste vertrouwen in mij, dus dat moet wel kunnen. Zelf sta ik evenwel niet afkerig tegenover iets nieuws. In de komende weken moet er meer duidelijkheid komen.Niet per se. Ik wil een ploeg waar ik me goed voel, dat is de voornaamste eis.(Streng) Ik werk voor de ploeg zoals iedereen, hoor. Maar je hebt ergens wel gelijk : ik heb echt een vrije rol, maar ik laat ook zien dat ik die aankan, dat ik resultaten kan halen als ik koers zoals ik graag koers. Op internationaal niveau nog minstens twee jaar. En misschien nog drie of vier seizoenen. Mijn loopbaan is laat begonnen, ik moet dus nog reserve hebben. Die heeft elke renner die stopt op zijn 35, fysiek gesproken. Alleen wil het hoofd vaak niet meer mee bij de jongens die al vijftien jaar intensief bezig zijn met topwielrennen. Altijd dezelfde koersen, altijd in je eentje trainen, vaak in de kou in de aanloop naar alweer een nieuw seizoen : ik kan wel begrijpen dat het lastig is. Maar ik snak elk jaar opnieuw naar de start van het nieuwe seizoen.Alles is relatief . Joop Zoetemelk is wereldkampioen geworden op zijn 40ste, Pino Cerami heeft na zijn 38ste verjaardag zijn beste wedstrijden gereden. Ik ben dus in goed gezelschap. Ik wil alleen niet meerijden om de hoop te vullen. Zolang ik koers, wil ik kunnen winnen. Zoetemelk is inderdaad een ander renner dan ik. Een groot kampioen : als je wereldkampioen kunt worden en de Ronde van Frankrijk kunt winnen, dan ben je geen kleine coureur, hé. (Lacht) Ik heb duidelijk een andere rijstijl, ja. Hij heeft me geen windeieren gelegd : ik heb ook een Tourrit gewonnen, ben Belgisch kampioen geweest, enzovoort. Maar de palmares van de echte afwerkers, type Johan Museeuw, kan ik nooit ambiëren natuurlijk. Maar zo zijn er ook niet veel, hé. Maar ik kan dat ook hoor. Ik mis alleen de capaciteiten om een wedstrijd te domineren, om hem helemaal naar mijn hand te zetten en het dan koelbloedig af te maken. Ik ben wel heel sterk, maar geen winnaar pur sang. Dat heb je of dat heb je niet. Op cruciale momenten zou ik wat meer moeten cijferen, daar heb je gelijk in. Maar dat is mijn temperament...Inderdaad. Heel veel mensen appreciëren wat ik doe, en de manier waarop ik koers. Dat zal ik zeker in de komende jaren niet veranderen. Want wie weet wat dat opbrengt - helemaal niks, denk ik zelf. Als ik afwacht tot in de finale, dan kan ik mij niet laten zien. En dat is ook niet goed, natuurlijk.(Lacht) Dat weet ik niet. Ik heb geen glazen bol, hé. Neen, serieus, ik heb daarover nog niet nagedacht en dat wil ik ook niet doen. Dat zal ook niet nodig zijn. In het wielrennen leer je zoveel mensen kennen en bouw je zoveel relaties op, dat je best naar een job op zoek kunt die je enige vrijheid garandeert. Een waar je niet van negen tot vijf voor moet werken, en waarmee je ook wel eens in het buitenland komt.door Frank Demets'Ik ben 37. Zoetemelk is wereldkampioen geworden op zijn 40ste.''Frank Vandenbroucke moet zich op veel moeilijke momenten in de Vuelta voorbereiden.'