Vrouwen hebben meestal gelijk, maar Antolin Alcaraz (26) heeft dat ook wanneer hij na het interview verzucht: "Soms heb ik de indruk dat mijn vrouw nog liever over voetbal praat dan ik." Voor de Argentijnse Evangelina Solange Bernardez (25) haar man leerde kennen, was ze immers sportjournaliste. Ze gaf alles op om Antolin te volgen. Haar nieuwe leven speelt zich nu af in de Brugse binnenstad, in een huis waar zich sinds 10 november ook Valentino Gael, het pasgeboren zoontje van Evangelina en Antolin, laat gelden.
...

Vrouwen hebben meestal gelijk, maar Antolin Alcaraz (26) heeft dat ook wanneer hij na het interview verzucht: "Soms heb ik de indruk dat mijn vrouw nog liever over voetbal praat dan ik." Voor de Argentijnse Evangelina Solange Bernardez (25) haar man leerde kennen, was ze immers sportjournaliste. Ze gaf alles op om Antolin te volgen. Haar nieuwe leven speelt zich nu af in de Brugse binnenstad, in een huis waar zich sinds 10 november ook Valentino Gael, het pasgeboren zoontje van Evangelina en Antolin, laat gelden. Evangelina Alcaraz: "Al sinds ik vrij jong was. In Argentinië kan je in de media al vroeg aan de slag. Ik heb gewerkt van mijn dertiende tot mijn drieëntwintigste. Voor radio, tv, internet, geschreven pers, noem maar op. "Ik heb enorm veel wedstrijden in de Argentijnse eerste klasse gezien: River Plate, Boca Juniors, ... Ik schreef wedstrijdverslagen, maakte reportages en interviews, en ik was bijvoorbeeld ook wedstrijdcommentator op de radio." "( lacht) Nee, toch niet. Mijn neef Pedro Levato speelde bij het Portugese Beira Mar toen Antolin daar ook voetbalde. En zo heb ik hem leren kennen." "Heel erg. De enige met wie ik nu nog over voetbal kan praten, is hij ( ze wijst naar Antolin, die ook aan tafel zit en het gesprek mee volgt, nvdr). En natuurlijk ook met zijn Spaanstalige ploegmaats ( Daniel Chávez en Ronald Vargas, nvdr)." "Nee, want ik heb altijd voetballers als vrienden gehad. Ik wist dus heel goed wat het leven van een voetballer inhoudt. En dat is zeker niet altijd rozengeur en maneschijn. "Van een typische voetballersvrouw wordt verondersteld dat ze de hele dag aan het shoppen is en graag uitgaat. Vandaar dat mensen soms verbaasd zijn als ze mij horen praten. Winkelen en kinderkleertjes kopen, dat interesseert me niet. "Het is natuurlijk wel zo dat je je als voetballersvrouw een zekere luxe kan permitteren die de vrouw van pakweg een ambtenaar zich niet kan veroorloven. Maar dat wil niet zeggen dat wij het gemakkelijker hebben." "Dat was een heel moeilijke periode. We kwamen van Portugal, een warm, Latijns land. Het cultuurverschil met België was als een koude douche. We kenden hier niemand, spraken de taal niet en dan moest Antolin ook nog twee keer geopereerd worden. "Gelukkig hebben we die pagina kunnen omslaan. Ik heb het gevoel dat in dit seizoen al het slechte van vorig seizoen gecompenseerd wordt. "We kennen nu ook meer mensen, maar Belgen zijn geen latino's. Elk volk heeft natuurlijk zijn eigen karakter en dat moet je respecteren. De spreuk ' If you can't beat them, join them' is hier al vaak door mijn hoofd gegaan. En nu voel ik me hier ook thuis." "Nee, ik ben met hem ( wijst weer naar Antolin, nvdr) getrouwd, dus ik volg hem, al gaat hij in Japan of Rusland spelen. "( lacht) Dat zeg ik nu wel, maar ... Nee, waar hij gaat, ga ik ook, zonder omkijken." "( protest) Nee, dat is niet correct. Dat zal die journalist verkeerd begrepen hebben. Wat ik soms wél doe - want ik ben nu eenmaal graag met voetbal bezig -, is informatie opzoeken over zijn directe tegenstander in de volgende wedstrijd. Is hij goed met het hoofd? Is hij snel? Is hij een lastpak? En dan brief ik Antolin daarover. Daarom zeggen ze wel eens dat hij thuis ook een trainer heeft." "Nee, die ken ik heel goed. Maar van alle Argentijnse voetballers in België is er voor mij maar één die er met kop en schouders boven uitsteekt, en dat is Lucas Biglia. Hij speelde voor Argentinos juniors en was kapitein van de nationale min 20-jarigen. Biglia is hét prototype van de Argentijnse voetballer." "Wat Lucas Biglia nodig heeft, is de sprong naar een andere competitie. Hij heeft de kwaliteiten, de techniek en de intelligentie om het te maken. Hij is een complete voetballer. Ik zie hem graag bezig. De Spaanse competitie zou hem op het lijf geschreven zjin, denk ik." "( lacht) Nee, ik sla alles op in mijn hoofd. "Nu moet je trouwens ook niet denken dat ik hem elke keer zeg hoe goed hij wel was. ( verheft haar stem) Nee, het eerste wat ik na een wedstrijd tegen hem zeg, is wat hij fout gedaan heeft. Want als hij de hele tijd te horen krijgt dat hij de beste is, evolueert hij niet meer. Als ik hem kan aantonen welke fouten hij gemaakt heeft, help ik hem ook. Alleen zo wordt hij beter. "Aan de andere kant weet ik dat Antolin een goede voetballer is. Je moet ook niet blijven hameren op de mindere punten. Een speler motiveren is even belangrijk. Dat zijn uiteindelijk de hoofdtaken van een trainer: een voetballer wijzen op zijn fouten en hem motiveren. Zelfs al speel je tegen Cristiano Ronaldo - zoals Antolin al eens deed -, ga dat veld op en doe waar je goed in bent!" "Ja, met Beira Mar tegen Sporting Clube. Ronaldo is uiteraard een heel moeilijk te bespelen voetballer, maar hij kan het ook niet allemaal alleen doen: hij heeft een ploeg nodig. ( denkt even na) "Hoe komt het, denk je, dat Pelé de geschiedenis is ingegaan als de beste voetballer ter wereld? Omdat hij goede spelers rond zich had! Ik denk bijvoorbeeld maar aan Garrincha. Pelé kreeg op maat gesneden voorzetten, hij had ze maar binnen te duwen. Een echt grote voetballer was Maradona. Die moest alles alleen doen: het middenveld dribbelen, de voorzet geven en 'm nog zelf binnentrappen ook." "( protest) Nee, hoor! Kijk, een voetbalploeg bestaat uit elf spelers en voetbal is een collectieve sport. Het Brazilië van Pelé was een degelijke ploeg, een goed collectief. In de tijd van Maradona had Argentinië geen ploeg. De ploeg, dat was Maradona. Hij stak mijlenver uit boven de rest." "Als sportjournaliste weet ik erg veel van voetbal, maar dat wil nog niet zeggen dat ik kan voetballen. Ik kan het wel uitleggen, maar vraag me niet om met de bal iets voor te doen. Maradona voelt op een veld als geen ander aan wat er moet gebeuren, maar dat betekent niet dat hij het aan zijn spelers kan uitleggen. Ik hoop natuurlijk dat hij slaagt. Maar als Argentinië vier slechte wedstrijden na mekaar speelt, ligt hij buiten. Het Argentijnse volk is zo voetbalgek dat ze niet zullen aanvaarden dat de coach een aanpassingsperiode nodig heeft. Als de ploeg niet draait, is de coach een mislukkeling." "Nee, Maradona is ook geen mislukkeling. Iedereen houdt van hem. Maar Maradona-de-trainer moet wat tijd krijgen. Misschien kan hij wel iets veranderen." "Ja, hij heeft een paar nieuwe spelers opgeroepen. Aan het systeem van Alfio Basile ( de vorige bondscoach, nvdr) heeft hij niets veranderd. Het probleem van Basile was dat hij tegenwind kreeg van enkele spelers, met name van Lionel Messi en Sergio Agüero. Dat zijn, ondanks hun lengte en jeugdigheid, toch twee zwaargewichten in de ploeg. Uiteindelijk had de voorzitter van de Argentijnse voetbalbond geen andere keuze dan Basile aan de deur te zetten." "Voor mij is hij niet geëvolueerd. Hij is altijd een complete voetballer geweest, iemand die opvalt, fysiek zijn mannetje staat en technisch goed is. Niet veel centrale verdedigers kunnen er voetballend uitkomen ... "Op zijn positie is hij erg goed. En dat zeg ik niet omdat ik zijn vrouw ben, maar omdat ik al veel voetbal gezien heb en kan vergelijken. Vorig seizoen was hij bij Club goed begonnen, maar had hij de pech die elke speler wel eens kent in zijn carrière. "Antolin heeft de capaciteiten om bij een nog grotere ploeg te spelen; het enige wat hij niet heeft, zijn de contacten. Om bij een ploeg als Manchester United terecht te komen, moet je namelijk niet alleen goed kunnen voetballen, maar ook de juiste personen kennen." "Ja. Zijn enige probleem is dat hij soms te veel wil doen. Soms wil hij gaan helpen aan de andere kant van het veld. In Portugal ging hij ook vaak mee naar voren, nu mag hij dat bijna niet. "Wat me hier ook opvalt, is dat het publiek ongeduldig is als Antolin aan de bal is en een pass moet geven. Als je de tijd hebt, moet je het spel lezen vóór je de pass geeft. Waarom zou je de bal overhaast wegtrappen en hem zo cadeau doen aan de tegenstander als een speler van jouw ploeg vrij staat?" "Tja, dat is dan het verschil tussen het Belgische en het Zuid-Amerikaanse voetbal. In Zuid-Amerika is het de bedoeling om met de bal aan de voet aan de overkant te raken." "( onmiddellijk) La mano de Dios ( de hand van God, nvdr). Het doelpunt met de hand van Maradona tijdens de kwartfinale tegen Engeland op het WK 1986 in Mexico." "Ja, voetbal is ook: kwajongensstreken uithalen. Hoe vaak valt Cristiano Ronaldo niet kermend op de grond? Als hij op die manier bijvoorbeeld een penalty kan uitlokken, dan vind ik dat intelligent." "Ja, natuurlijk! Zonder theater zou voetbal zó saai zijn. In een ploeg heb je verschillende types nodig: een krijger, een acteur, een technicus, ... Technische hoogstandjes maken voetbal natuurlijk ook mooi, maar die zie je niet overal." "Dat moet kunnen. Trouwens, journalisten leven daarvan, en ik kan het weten. ( lacht) Maar ik vind niet dat alles toegelaten is. Het belangrijkste blijft het respect voor de persoon. "Journalisten moeten ook respectvol met voetballers omgaan. Een journalist mag een voetballer geen woorden in de mond leggen die hij niet gezegd heeft. Als je een spectaculairequote hebt waardoor jouw krant beter verkoopt, dan krijg je natuurlijk een schouderklopje van de baas. Maar even belangrijk is dat je als journalist 's avonds met een gerust geweten gaat slapen. "Waar ik moeite mee heb, is een voetballer punten geven na een wedstrijd. Ik heb dat ook moeten doen, hoor, omdat dat opgelegd werd en je dat als werknemer niet kan weigeren, maar ik ga niet akkoord met dat puntensysteem. Wat wél kan, is een paar lijntjes commentaar geven per speler." Antolin komt tussen: "Van de conclusies die een journalist in zijn artikel trekt, moet een voetballer ook leven. En voetballers lezen alles wat er over hen geschreven wordt." Evangelina: "Diegenen die zeggen dat ze nooit kranten lezen, liegen." Antolin: "Je mag dan soms de taal niet begrijpen, het cijfer dat ze je geven, kan je wél lezen. En dan moet je psychologisch sterk in je schoenen staan. Je mag niet te afhankelijk worden van dat cijfer in de krant." Evangelina: "En dan nog. Soms geeft de ene krant een vier, en dan sla je een andere krant open, en die geeft een zeven. Ik ga hier geen namen noemen, maar een bepaalde krant heeft Antolin vorig seizoen een floptransfer genoemd, nog vóór hij één wedstrijd gespeeld had. En vandaag vindt diezelfde krant hem een geweldige speler. Als ik iets slechts over een speler schrijf, dan probeer ik dat te rechtvaardigen en me daarna bij mijn standpunt te houden. Als je dat niet doet, dan ben je in mijn ogen een middelmatige journalist." S door steve van herpe - beelden: jelle vermeersch