SPELCULTUUR VIER JAAR NA DE SENSATIE

Hobbelig was voor Zuid-Korea het parkoers naar de WK-eindronde. Tegen de Malediven en Libanon moest telkens een gelijkspel worden toegestaan, tegen Saudi-Arabië werd twee keer verloren. Zuid-Korea belandde op de tweede plaats en moest de kwalificatie voor Duitsland afdwingen in een barrage tegen Oezbekistan.
...

Hobbelig was voor Zuid-Korea het parkoers naar de WK-eindronde. Tegen de Malediven en Libanon moest telkens een gelijkspel worden toegestaan, tegen Saudi-Arabië werd twee keer verloren. Zuid-Korea belandde op de tweede plaats en moest de kwalificatie voor Duitsland afdwingen in een barrage tegen Oezbekistan. Hoewel de belangrijkste posities worden ingenomen door dezelfde spelers van vier jaar geleden, ontbreekt het aan harmonie in het team. Nog altijd jagen de Zuid-Koreaanse duurlopers de tegenstander op tot in elke hoek van het veld, maar hun combinatievermogen verzwakte en de ploeg speelt niet meer even aangesloten als in het vorige WK. De spitsen wegen traditioneel licht, een achterstand kan de ploeg slechts zelden goedmaken. In die voorhoede staat wel nog steeds Ki-Hyeon Seol, die nog bij Antwerp en Anderlecht speelde en tegenwoordig op de loonlijst staat van Wolverhampton Wanderers. Op het middenveld proberen de dynamische Ji-Sung Park van Manchester United en het loopwonder Young-Pyo Lee van Tottenham Hotspur de touwtjes in handen te houden, al wordt laatstgenoemde vaak ook in de defensie ingezet. Vier jaar geleden ontpopte Zuid-Korea zich voor eigen publiek tot de absolute revelatie van het WK. Tot algemene verbijstering drong het door tot in de halve finale. Dat mocht een regelrechte sensatie worden genoemd : bij hun vorige vier WK-deelnames waren de Zuid-Koreanen er niet in geslaagd één enkele wedstrijd te winnen.Na de triomf van Guus Hiddink was het een vergiftigd geschenk om bondscoach van Zuid-Korea te worden. Humberto Coelho en Jo Bonfrère beten hun tanden stuk op de erfenis van Hiddink en sinds oktober is Dick Advocaat de derde die probeert uit de schaduw van zijn voorganger en landgenoot tevoorschijn te komen. Op dat ogenblik stond de deelname aan het WK al vast. Gemakkelijk heeft Advocaat het niet. Hij staat nu eenmaal bekend als een korzelig en zwijgzaam man en de Zuid-Koreaanse pers lust de 'kleine generaal' niet echt. Maar de resultaten gaven Advocaat gelijk : in zijn eerste twee wedstrijden boekte hij overwinningen tegen Kroatië en Finland. Zijn belangrijkste tegenstander op het WK : de duizelingwekkend hoge verwachtingen als gevolg van het spectaculaire resultaat van vier jaar geleden. Enkele maanden na het WK van 2002 in Japan en Zuid-Korea lokte de Zuid-Koreaanse bondscoach Guus Hiddink, die bij PSV werkte, Ji-Sung Park vanuit de Japanse J-League naar Nederland. Park vond vlug zijn draai. Hij etaleerde zijn meer dan middelmatige technische mogelijkheden in een sterk team dat twee keer landskampioen werd en in de Champions League doorstoomde tot in de halve finale en daar op het nippertje begaf tegen AC Milan. Begin van dit seizoen schoof Ji-Sung Park door naar Manchester United. Op het prijskaartje stond 6 miljoen euro. Ook de Premier League bleek niet te hoog gegrepen voor de Zuid-Koreaan. De 25-jarige Park trekt er zich meer dan behoorlijk uit de slag.