WIST JE DAT

Bondscoach Ottmar Hitzfeld, door de wol geverfd, gaat uit van een sterke organisatie en valt daarbij het liefst terug op een 4-4-2. De tweevoudige winnaar van de Champions League zal zijn ervaring moeten bovenhalen om het geblesseerd wegvallen van linkerverdediger Christoph Spycher op te vangen. De teruggeroepen Ludovic Magnin moet met zijn routine in staat worden geacht die rol over te nemen, ook al mist hij de offensieve bevliegingen van zijn voorganger.
...

Bondscoach Ottmar Hitzfeld, door de wol geverfd, gaat uit van een sterke organisatie en valt daarbij het liefst terug op een 4-4-2. De tweevoudige winnaar van de Champions League zal zijn ervaring moeten bovenhalen om het geblesseerd wegvallen van linkerverdediger Christoph Spycher op te vangen. De teruggeroepen Ludovic Magnin moet met zijn routine in staat worden geacht die rol over te nemen, ook al mist hij de offensieve bevliegingen van zijn voorganger. Zwitserland beschikt niet over een ploeg die het spel kan domineren. Op het middenveld kiest Hitzfeld voor een combinatie van discipline en inzet bij een harde werker ( Benjamin Huggel), samen met de techniek en snelheid van Gökhan Inler en Tranquillo Barnetta. Voorin staan er met Blaise Nkufo en Alexander Frei (lange tijd out met een armbreuk) twee lepe en heel efficiënte aanvallers. Diego Benaglio is een bijzonder betrouwbaar sluitstuk, maar centraal in de verdediging moet Philippe Senderos (te weinig wedstrijdritme gehad bij Everton) zijn plaats afstaan aan Steve von Bergen. Het zorgt ervoor dat Stéphane Grichting de defensie moet sturen. Tranquillo Barnetta is een creatief talent en scheert bij Leverkusen hoge toppen. Hij is een dribbelaar, met een goede traptechniek, perfect tweevoetig en heel polyvalent. Maar hij slaagt er niet in dat niveau te halen bij de nationale ploeg. Hitzfeld blijft echter blind varen op Barnetta. Hij bestempelt hem graag als een van de aanjagers, vormgevers en inspirators van het elftal. In een ploeg zonder absolute topvedetten zijn bovengemiddelde profs als Barnetta dan ook buitengewoon geschikt als uitblinker en leider. De negende WK-deelname, daar beginnen de Zwitsers straks aan. Het land bereikte drie keer de kwartfinale, maar de laatste maal dat die werd gehaald was in 1954. Tijdens de laatste twee deelnames (1994 en 2006) overleefde de ploeg wel de poulefase. Op het vorige WK in Duitsland ging de ploeg na strafschoppen tegen Oekraïne naar huis. De ploeg incasseerde dat toernooi geen enkele treffer in vier wedstrijden (0-0 tegen Frankrijk, 2-0 tegen Togo en Zuid-Korea). Tot dusver speelde Zwitserland 26 duels op een eindronde. Acht keer zetten de Zwitsers een duel om in winst, vijf keer werd gelijk gespeeld en dertien wedstrijden gingen verloren. Het doelsaldo staat op 37-51. Zwitserland mag zo langzamerhand weer worden gerekend tot de Europese subtop. De nationale ploeg profiteert sinds jaren van een gedegen jeugdopleiding. De selectie U17 werd in november 2009 verrassend wereldkampioen, maar die talenten zijn nog te jong om nu al te worden geselecteerd voor het WK. Een succesvolle toekomst lijkt daarmee voor de nabije jaren gegarandeerd. Twee zaken vallen op: de selectie is een smeltkroes van culturen én de meeste spelers worden langzamerhand bepalend bij succesvolle clubs in Europa. Zwitsers met Italiaanse, Turkse, Albanese, Servische, Kosovaarse, Bosnische, Kaapverdische, Ivoriaanse en Congolese roots komen bijeen onder de rood-witte vlag. Nu nog een gezonde portie lef in het soms voorzichtige spel en een nieuwe kwartfinaleplaats behoort ruim vijftig jaar na datum opnieuw tot de mogelijkheden.Hoe schat je de rest van de poule in? Chili is ook een heel sterk team, met veel technische vaardigheden, snelheid en balcontrole. Honduras is een land waar ik weinig van wist op het moment van de loting, maar we hebben veel dvd's bestudeerd en ik denk dat we hen zeker niet mogen onderschatten. De verwachtingen van de Zwitsers zijn heel hoog voor de wereldbeker. Met het bereiken van drie eindtoernooien op rij zijn de fans een beetje verwend, ze lijken soms te vergeten dat Zwitserland nog altijd een klein landje is op voetbalgebied. Het vergt enorm veel om op niveau te blijven. Ik haat het nog steeds om te verliezen. Min of meer wel. Oké, we spelen een tiental matchen per jaar, maar ik wil de dag na de match altijd een analyse maken. Dat kan niet, want de spelers zijn al terug naar hun clubs getrokken. Niets is belangrijker dan spelen in competitie, maar bijvoorbeeld Philippe Senderos kan nog steeds voor Zwitserland spelen door zijn talent en zijn werkkracht op training bij Arsenal. Dat hij dan niet vaak speelde, is niet noodzakelijk een groot probleem. We hebben niet dezelfde vijver als Duitsland of Engeland om uit te vissen. Het is een grote verwezenlijking voor een klein land als Zwitserland. Met hard werken kun je duidelijk ver komen. De spelers zijn nog heel jong en nog geen vaste waarde bij hun teams, dus gaat er nog geen talentje mee naar Zuid-Afrika. esm/worldsoccerMet hard werken kun je duidelijk ver komen.