SPELCULTUUR JONGE, HONGERIGE HONDEN

Voor de Zwitsers is dit, na een lange onderbreking, de achtste deelname aan een WK. De vorige Zwitserse aanwezigheid dateert van 1994 (VS). De generatie van toen ( Stéphane Chapuisat, Ciriaco Sforza en compagnie) heeft inmiddels afgehaakt. Bondscoach Jakob Kuhn heeft rond de geroutineerde doelman Pascal Zuberbühler en kapitein Johann Vogel een ploeg van jonge, hongerige honden gebouwd. Het potentieel is aanwezig en ook de voetbalkwaliteit is de jongste jaren gestaag gestegen en in offensieve richting opgeschoven. ...

Voor de Zwitsers is dit, na een lange onderbreking, de achtste deelname aan een WK. De vorige Zwitserse aanwezigheid dateert van 1994 (VS). De generatie van toen ( Stéphane Chapuisat, Ciriaco Sforza en compagnie) heeft inmiddels afgehaakt. Bondscoach Jakob Kuhn heeft rond de geroutineerde doelman Pascal Zuberbühler en kapitein Johann Vogel een ploeg van jonge, hongerige honden gebouwd. Het potentieel is aanwezig en ook de voetbalkwaliteit is de jongste jaren gestaag gestegen en in offensieve richting opgeschoven. Op het middenveld is Raphael Wicky (HSV) de draaischijf, de 21-jarige verdediger Philippe Senderos heeft zich bij Arsenal doorgezet en de 20-jarige Tranquillo Barnetta verdeelt het spel bij Bayer Leverkusen. De Bundesliga is voorts goed vertegenwoordigd in de Zwitserse nationale ploeg : Ludovic Magnin verdedigt de kleuren van VfB Stuttgart, Philipp Degen voetbalt voor Dortmund, Ricardo Cabanas en Marco Streller komen uit bij Keulen, en Christoph Spycher zit bij Frankfurt. De kwalificatie voor het WK, na de beruchte barragewedstrijden tegen Turkije, werd in Zwitserland begroet als een beloning voor de vele inspanningen. Die brachten al Basel en Thun verrassend vooraan op de scène in de Champions League en leidden vier jaar geleden naar de Europese titel voor de min-17-jarigen. En in 2008 organiseert Zwitserland samen met Oostenrijk het EK. Dan moet de nieuwe generatie op haar sterkst zijn.Sinds Jakob 'Köbi' Kuhn in 2001 tot bondscoach werd bevorderd, gaat het crescendo voor de Zwitserse nationale ploeg. Hij loodste de ploeg in 2004 naar de eindronde van het EK in Portugal en heeft ze nu ook naar het WK in Duitsland gebracht. Kuhn wordt vanwege zijn rustige aard zeer gerespecteerd door zijn spelers. Hij houdt van duidelijke afspraken op het veld, maar hij heeft voorts ook een goed oog voor talent. Als speler verzamelde Kuhn zestig selecties voor de nationale ploeg en met FC Zürich werd hij zes keer kampioen van Zwitserland. Na de kwalificatie voor het WK groeide de trainer uit tot een volksheld. In de wijk van Zürich waar hij woont, werd een plein naar hem genoemd. De Zwitserse voetbalfederatie heeft alvast de resultaten van het WK niet afgewacht om het contract van Kuhn te verlengen tot 2008. Dan speelt Zwitserland in eigen huis het EK. Na passages bij FC Basel, Thun, Luzern en Genève week Alexander Frei in 2003 uit naar het Franse Stade Rennes. Daar brak hij niet meteen door : Frei zat meestal op de bank of in de tribune of werd naar de beloften verwezen. Nadien sloeg de motor toch aan en in twee seizoenen tijd verzamelde de Zwitser 39 doelpunten. Het bracht de schutterskoning een aantal lucratieve aanbiedingen van anders clubs op, maar Frei wees ze allemaal van de hand. Internationaal viel de straf- en vrijschopspecialist op toen hij op het EK van 2004 de Engelsman Steven Gerrard in het gezicht spuwde. Frei ontkende eerst in alle toonaarden dat hij zo'n onfatsoenlijke daad had gesteld, maar de televisiebeelden lieten geen enkele twijfel over. De UEFA schorste hem meteen voor vijftien dagen, zodat het EK er voor Frei op zat.