Een schreeuw om aandacht is heel de carrière van Jean-Marie Pfaff geweest. Maar niet als hij in München is. Daar blijft de ex-doelman een icoon, hij is voor eeuwig koning van München. In zijn actieve carrière dwong Pfaff bij Bayern snel het ontzag van de vedetten af. Door zijn professionele ingesteldheid, door zijn aanstekelijk fanatisme. Pfaff deed zelfs oefeningen om zijn vingertoppen optimaal te gebruiken. Natuurlijk zagen de andere spelers dat hij wat complex in...

Een schreeuw om aandacht is heel de carrière van Jean-Marie Pfaff geweest. Maar niet als hij in München is. Daar blijft de ex-doelman een icoon, hij is voor eeuwig koning van München. In zijn actieve carrière dwong Pfaff bij Bayern snel het ontzag van de vedetten af. Door zijn professionele ingesteldheid, door zijn aanstekelijk fanatisme. Pfaff deed zelfs oefeningen om zijn vingertoppen optimaal te gebruiken. Natuurlijk zagen de andere spelers dat hij wat complex in elkaar stak, maar daarmee konden ze leven. Het ging hen maar om één zaak: de prestatie. Ooit interviewden we Jean-Marie Pfaff tijdens zijn gloriejaren in München. Je hoefde daarvoor niet langs de perschef te passeren. Nee, Pfaff kwam je ophalen aan de luchthaven en voerde je naar het trainingscomplex van Bayern. Daar stelde hij je voor aan Uli Hoeness en toonde de hele accommodatie. Iedereen klopte Jean-Marie amicaal op de schouder. Vervolgens nam hij je maar naar huis, in de groene long van de Beierse hoofdstad. Zijn vrouw Carmen bereidde een heerlijke spaghetti en zijn dochter Kelly maakte met grote zorg een tekening die ze trots meegaf. Een bijzonder iemand, dat is Jean-Marie Pfaff altijd geweest. Zes jaar lang voelde hij zich goed in een wel heel opmerkelijke club. Bayern München heeft een duidelijke identiteit, een visie die het nooit verloochent. Terwijl sommige verenigingen in België hun spelers geen interviews laten geven in moeilijke momenten, bewandelen ze daar de omgekeerde weg: de spelers van Bayern moeten in de media opduiken. In goede maar vooral in slechte tijden. Louis van Gaal vond dat in zijn periode als trainer van Bayern wat overdreven en wilde dat veranderen. Hij kreeg te horen dat dit verweven is met de clubcultuur en dat hij zich daaraan dient aan te passen. Weinig clubs die in alle geledingen zo voetbal uitademen als Bayern München. Jean-Marie Pfaff kan er met vertedering over praten. Iedereen heeft zijn verantwoordelijkheid. Ook de communicatiedirecteur. Die hoeft niet aan de trainer te gaan vragen of een speler mag geïnterviewd worden. Dat beslist hij zelf. Ooit verscheen Thomas Müller op een persconferentie die de club voor de finale van de Champions League verplicht moest organiseren één minuut te laat op de afspraak. Zijn plaats was al ingenomen door Philipp Lahm. Müller moest wachten. Hij deed het. Braaf en volgzaam.