Het aftellen is begonnen. Nog zeven overwinningen en Lewis Hamilton heeft Michael Schumacher ingehaald. Nog acht overwinningen en hij wordt met 92 zeges de succesvolste F1-rijder in de geschiedenis. Nog één wereldtitel en hij evenaart het record. In de laatste zes jaar heeft de Brit minstens negen overwinningen per seizoen behaald (al zal dat dit seizoen heel moeilijk te behalen zijn met voorlopig slechts acht Grote Prijzen). Los van alle statistieken is Lewis Hamilton wat Schumacher decennialang was en voor velen nog altijd is: het wereldwijde icoon van de formule 1.

Gemoedsrust

De wereldkampioen kan in 2020 alleen maar winnen, maar in feite kan hij dus ook alleen maar verliezen. Dat maakt de titelstrijd toch wat spannend. In elk geval liggen de kaarten voor hem ideaal het komende seizoen: hij is in topvorm, Mercedes benadert de perfectie en de reglementen zijn ongewijzigd gebleven. Wordt Hamilton in 2020 opnieuw wereldkampioen, dan zal hij de helft van de WK's waaraan hij deelnam, gewonnen hebben. En dan miste hij in 2007 en 2016 nog een verdiende titel door een stuurfout en motorpech. Anders stond hij nu al op het niveau van Schumacher.

Lewis Hamilton is iemand die polariseert. Zelfs in eigen land is hij een splijtzwam. Te zelden (gezien zijn successen) wordt hij verkozen tot BBC Sportsperson of the Year. En volgens velen had de Queen hem allang moeten ridderen, maar in de plaats daarvan wordt hij wegens 'onaangepaste kleding' soms zelfs geweerd uit de koninklijke loge van de Windsors op Wimbledon.

Die discussies lijken hem niet te raken, al valt dat moeilijk te geloven. Enig narcisme is hem niet vreemd. Hij wil zichzelf voortdurend overstijgen. In zijn eigen woorden klinkt dat zo: 'Eraan werken om de beste te zijn is een opdracht die uit veel factoren bestaat. Verstand, lichaam en geest moeten in overeenstemming gebracht worden. De concentratie mag nooit verslappen en daarbij kan het lastig zijn om met afleidingen om te gaan. Je moet je eigen doelen stellen en ik leg de lat hoog voor mezelf. Ik probeer me ook te omringen met mensen die ik graag zie en voor wie ik iets beteken.'

Daarmee verwijst hij onder meer naar de verzoening met zijn vader Anthony afgelopen winter. Beiden brachten veel tijd samen door op training, aan het strand en met muziek maken. Tien jaren werden zo weggepoetst en het resultaat geeft hem harmonie en gemoedsrust.

Veel kampioenen die lang meegaan gelden onder journalisten als 'uitverteld', maar over Hamilton kan men dagelijks een nieuw portret schrijven.

Zelfs wie de carrière van Hamilton van bij het begin op de voet heeft gevolgd, wordt steeds weer verrast door nieuwe aspecten van zijn persoonlijkheid. Veel kampioenen die lang meegaan gelden onder journalisten als 'uitverteld', maar over hem kan men dagelijks een nieuw portret schrijven.

Adrenalinejunkie

Zijn dertiende seizoen in de formule 1 bekroonde Hamilton met een nieuwe wereldtitel. De aanstormende jonge generatie hield hij bijna spelenderwijs achter zich. Het riep weer de vraag op of hij misschien de beste F1-rijder aller tijden is - dat moeten alle langdurige kampioenen horen, bij Schumacher was het niet anders.

Het succes van een rijder hangt in elk geval niet alleen af van zijn eigen daden. De allergrootsten zijn ook bekwaam om een hele ploeg mee te trekken. De referentie is daar het Ferraritrio Schumacher- Todt- Brawn. Het team van Mercedes wil dat evenaren. Toen Hamilton al in Austin wereldkampioen werd, zei hij tegen ingenieur Peter Bonnington: 'We zullen nog verder groeien.' Mercedesbaas Toto Wolff twijfelt daar evenmin aan: 'Wanneer we hem een goeie wagen blijven geven, dan denk ik niet dat er voor Lewis grenzen bestaan. Hij is zo ongelooflijk snel, en hij combineert dat met het vermogen om zichzelf steeds weer uit te dagen.' En vader Anthony ten slotte: 'Ik zeg altijd dat hij 35 jaar jong is, niet 35 jaar oud. Zijn mentaliteit is niet veranderd sinds hij acht was. Niet slecht, hé, voor een jongen uit een sociale woning in Noord-Londen?'

Het voorbije jaar was wel emotioneel, niet het minst door het overlijden van Niki Lauda, die hem in 2012 naar Mercedes geloodst had. 'Ik mis hem erg', zegt Hamilton. 'Ik had niet gedacht dat het me zo zou raken. Emotioneel was 2019 het zwaarste jaar dat ik me kan herinneren. Een rollercoaster. Ik heb meer gelachen en meer gehuild dan ooit. Ik heb grenzen gesteld en gedragspatronen veranderd, om een beter ik te vinden. Men kan zelf zijn bewustzijn verruimen.' Hij noemt dat gettin' to the zone. Als de formule 1 de Himalaya is, dan is zijn zone die met de ijlste lucht en de spectaculairste acties. Maar nog nooit heeft hij schrik gehad, hij geeft toe dat hij een adrenalinejunkie is - zijn roes is wel legaal. Misschien is hij ook daardoor de enige rijder die in 2019 alle 1262 rondes kon afwerken.

Goed figuur

De lastigste opgave van allemaal voor Hamilton is om niet alleen een rijder te zijn die opvalt door spectaculaire races, maar een rijder die voortdurend alle situaties onder controle heeft. Men doorstaat immers pas zijn meesterproef als formule 1-rijder wanneer men als 'een complete rijder' bestempeld wordt. Als iemand die zowel technisch als tactisch uitzonderlijk is, en zowel op menselijk als op economisch vlak uitblinkt. Bij Hamilton kan dat allemaal afgevinkt worden.

Het liefst zou F1-chef Chase Carey zien dat Lewis Hamilton eeuwig blijft racen: 'Dat zal hij allicht niet doen. Maar ik denk dat hij nog enkele uitdagingen voor zich heeft.' De marketeer weet immers precies hoe interessant de wereldkampioen is als gezicht van de koninginnenklasse, ook al omdat hij zowel op het racecircuit als op de rode loper een goed figuur slaat. Je kunt je moeilijk voorstellen dat bijvoorbeeld iemand als Sebastian Vettel in een gelijkaardige rozerode mantel voor het voetlicht treedt - dat hoeft die trouwens ook niet te doen. Maar bij Hamilton is dat een drang: altijd verder, altijd hoger, altijd sneller, en voor hem betekent dat ook: altijd wilder, altijd scherper, altijd individualistischer.

Het lijdt geen twijfel dat 2020 zijn jaar wordt. Op welke manier dan ook. 'Ik zal dit jaar een machine zijn op een ander niveau dan voordien', beloofde Hamilton in het voorjaar. Je bent geneigd hem te geloven.

Het aftellen is begonnen. Nog zeven overwinningen en Lewis Hamilton heeft Michael Schumacher ingehaald. Nog acht overwinningen en hij wordt met 92 zeges de succesvolste F1-rijder in de geschiedenis. Nog één wereldtitel en hij evenaart het record. In de laatste zes jaar heeft de Brit minstens negen overwinningen per seizoen behaald (al zal dat dit seizoen heel moeilijk te behalen zijn met voorlopig slechts acht Grote Prijzen). Los van alle statistieken is Lewis Hamilton wat Schumacher decennialang was en voor velen nog altijd is: het wereldwijde icoon van de formule 1. De wereldkampioen kan in 2020 alleen maar winnen, maar in feite kan hij dus ook alleen maar verliezen. Dat maakt de titelstrijd toch wat spannend. In elk geval liggen de kaarten voor hem ideaal het komende seizoen: hij is in topvorm, Mercedes benadert de perfectie en de reglementen zijn ongewijzigd gebleven. Wordt Hamilton in 2020 opnieuw wereldkampioen, dan zal hij de helft van de WK's waaraan hij deelnam, gewonnen hebben. En dan miste hij in 2007 en 2016 nog een verdiende titel door een stuurfout en motorpech. Anders stond hij nu al op het niveau van Schumacher. Lewis Hamilton is iemand die polariseert. Zelfs in eigen land is hij een splijtzwam. Te zelden (gezien zijn successen) wordt hij verkozen tot BBC Sportsperson of the Year. En volgens velen had de Queen hem allang moeten ridderen, maar in de plaats daarvan wordt hij wegens 'onaangepaste kleding' soms zelfs geweerd uit de koninklijke loge van de Windsors op Wimbledon. Die discussies lijken hem niet te raken, al valt dat moeilijk te geloven. Enig narcisme is hem niet vreemd. Hij wil zichzelf voortdurend overstijgen. In zijn eigen woorden klinkt dat zo: 'Eraan werken om de beste te zijn is een opdracht die uit veel factoren bestaat. Verstand, lichaam en geest moeten in overeenstemming gebracht worden. De concentratie mag nooit verslappen en daarbij kan het lastig zijn om met afleidingen om te gaan. Je moet je eigen doelen stellen en ik leg de lat hoog voor mezelf. Ik probeer me ook te omringen met mensen die ik graag zie en voor wie ik iets beteken.' Daarmee verwijst hij onder meer naar de verzoening met zijn vader Anthony afgelopen winter. Beiden brachten veel tijd samen door op training, aan het strand en met muziek maken. Tien jaren werden zo weggepoetst en het resultaat geeft hem harmonie en gemoedsrust. Zelfs wie de carrière van Hamilton van bij het begin op de voet heeft gevolgd, wordt steeds weer verrast door nieuwe aspecten van zijn persoonlijkheid. Veel kampioenen die lang meegaan gelden onder journalisten als 'uitverteld', maar over hem kan men dagelijks een nieuw portret schrijven. Zijn dertiende seizoen in de formule 1 bekroonde Hamilton met een nieuwe wereldtitel. De aanstormende jonge generatie hield hij bijna spelenderwijs achter zich. Het riep weer de vraag op of hij misschien de beste F1-rijder aller tijden is - dat moeten alle langdurige kampioenen horen, bij Schumacher was het niet anders. Het succes van een rijder hangt in elk geval niet alleen af van zijn eigen daden. De allergrootsten zijn ook bekwaam om een hele ploeg mee te trekken. De referentie is daar het Ferraritrio Schumacher- Todt- Brawn. Het team van Mercedes wil dat evenaren. Toen Hamilton al in Austin wereldkampioen werd, zei hij tegen ingenieur Peter Bonnington: 'We zullen nog verder groeien.' Mercedesbaas Toto Wolff twijfelt daar evenmin aan: 'Wanneer we hem een goeie wagen blijven geven, dan denk ik niet dat er voor Lewis grenzen bestaan. Hij is zo ongelooflijk snel, en hij combineert dat met het vermogen om zichzelf steeds weer uit te dagen.' En vader Anthony ten slotte: 'Ik zeg altijd dat hij 35 jaar jong is, niet 35 jaar oud. Zijn mentaliteit is niet veranderd sinds hij acht was. Niet slecht, hé, voor een jongen uit een sociale woning in Noord-Londen?' Het voorbije jaar was wel emotioneel, niet het minst door het overlijden van Niki Lauda, die hem in 2012 naar Mercedes geloodst had. 'Ik mis hem erg', zegt Hamilton. 'Ik had niet gedacht dat het me zo zou raken. Emotioneel was 2019 het zwaarste jaar dat ik me kan herinneren. Een rollercoaster. Ik heb meer gelachen en meer gehuild dan ooit. Ik heb grenzen gesteld en gedragspatronen veranderd, om een beter ik te vinden. Men kan zelf zijn bewustzijn verruimen.' Hij noemt dat gettin' to the zone. Als de formule 1 de Himalaya is, dan is zijn zone die met de ijlste lucht en de spectaculairste acties. Maar nog nooit heeft hij schrik gehad, hij geeft toe dat hij een adrenalinejunkie is - zijn roes is wel legaal. Misschien is hij ook daardoor de enige rijder die in 2019 alle 1262 rondes kon afwerken. De lastigste opgave van allemaal voor Hamilton is om niet alleen een rijder te zijn die opvalt door spectaculaire races, maar een rijder die voortdurend alle situaties onder controle heeft. Men doorstaat immers pas zijn meesterproef als formule 1-rijder wanneer men als 'een complete rijder' bestempeld wordt. Als iemand die zowel technisch als tactisch uitzonderlijk is, en zowel op menselijk als op economisch vlak uitblinkt. Bij Hamilton kan dat allemaal afgevinkt worden. Het liefst zou F1-chef Chase Carey zien dat Lewis Hamilton eeuwig blijft racen: 'Dat zal hij allicht niet doen. Maar ik denk dat hij nog enkele uitdagingen voor zich heeft.' De marketeer weet immers precies hoe interessant de wereldkampioen is als gezicht van de koninginnenklasse, ook al omdat hij zowel op het racecircuit als op de rode loper een goed figuur slaat. Je kunt je moeilijk voorstellen dat bijvoorbeeld iemand als Sebastian Vettel in een gelijkaardige rozerode mantel voor het voetlicht treedt - dat hoeft die trouwens ook niet te doen. Maar bij Hamilton is dat een drang: altijd verder, altijd hoger, altijd sneller, en voor hem betekent dat ook: altijd wilder, altijd scherper, altijd individualistischer. Het lijdt geen twijfel dat 2020 zijn jaar wordt. Op welke manier dan ook. 'Ik zal dit jaar een machine zijn op een ander niveau dan voordien', beloofde Hamilton in het voorjaar. Je bent geneigd hem te geloven.