Heeft Alberto Contador een zonneslag gekregen? Een paar dagen geleden vertelde de Spanjaard dat Jurgen Van den Broeck de Ronde van Frankrijk kan winnen. Die wist niet wat hij hoorde.

Maar Contador is een beleefde jongen. Als een Belgische journalist hem vraagt of Van den Broeck de Tour kan winnen, antwoordt hij bevestigend. Contador is ook een gulle jongen. In de Ronde van Italië leek hij niet bang om al eens een etappe weg te geven aan de (Spaanse) ploeg van Euskaltel. Daar kan hij in de Tour van profiteren. Zo zit de wielersport in mekaar: voor een dienst hoort een wederdienst.

Jurgen Van den Broeck zal dit jaar de Tour niet winnen. Daarvoor ontbreekt het hem aan zuivere klasse. Of beter: aan explosiviteit, aan het vermogen om met één enkele aanval de concurrentie uit het wiel te kegelen.

Vorig jaar in de Tour probeerde hij het één keer. Tevergeefs. Hij noemde het achteraf geen aanval maar een mislukte versnelling. In de Dauphiné lukte het dit jaar weer niet. Jurgen Van den Broeck botste op zijn grenzen. Hij kent zijn beperkingen. Hij moet het hebben van zijn trainingsijver. Daarin gaat hij heel ver.

Van den Broeck is echt een dwangarbeider op de fiets. Niets dat hij meer haat dan een korte training van anderhalf uur. Dan heeft hij het gevoel niets gedaan te hebben. Hij wil steeds meer zijn grenzen verleggen.

Jurgen Van den Broeck is sterker dan vorig seizoen. Ook mentaal. Hij heeft geleerd te leven in een (wieler)wereld waarin hij in de belangstelling staat. De opdringerigheid van mensen maakte hem vroeger nijdig. Nu kan hij dat plaatsen.

Van den Broeck blijft wel nuchter. Voor de Tour zal je hem niet horen roepen dat hij in Parijs op het podium wil staan. Hij weet dat hij net zo goed tiende kan eindigen. Maar hij weet vooral: meer kan hij niet voor zijn vak doen.

Jacques Sys

Heeft Alberto Contador een zonneslag gekregen? Een paar dagen geleden vertelde de Spanjaard dat Jurgen Van den Broeck de Ronde van Frankrijk kan winnen. Die wist niet wat hij hoorde. Maar Contador is een beleefde jongen. Als een Belgische journalist hem vraagt of Van den Broeck de Tour kan winnen, antwoordt hij bevestigend. Contador is ook een gulle jongen. In de Ronde van Italië leek hij niet bang om al eens een etappe weg te geven aan de (Spaanse) ploeg van Euskaltel. Daar kan hij in de Tour van profiteren. Zo zit de wielersport in mekaar: voor een dienst hoort een wederdienst. Jurgen Van den Broeck zal dit jaar de Tour niet winnen. Daarvoor ontbreekt het hem aan zuivere klasse. Of beter: aan explosiviteit, aan het vermogen om met één enkele aanval de concurrentie uit het wiel te kegelen. Vorig jaar in de Tour probeerde hij het één keer. Tevergeefs. Hij noemde het achteraf geen aanval maar een mislukte versnelling. In de Dauphiné lukte het dit jaar weer niet. Jurgen Van den Broeck botste op zijn grenzen. Hij kent zijn beperkingen. Hij moet het hebben van zijn trainingsijver. Daarin gaat hij heel ver. Van den Broeck is echt een dwangarbeider op de fiets. Niets dat hij meer haat dan een korte training van anderhalf uur. Dan heeft hij het gevoel niets gedaan te hebben. Hij wil steeds meer zijn grenzen verleggen. Jurgen Van den Broeck is sterker dan vorig seizoen. Ook mentaal. Hij heeft geleerd te leven in een (wieler)wereld waarin hij in de belangstelling staat. De opdringerigheid van mensen maakte hem vroeger nijdig. Nu kan hij dat plaatsen. Van den Broeck blijft wel nuchter. Voor de Tour zal je hem niet horen roepen dat hij in Parijs op het podium wil staan. Hij weet dat hij net zo goed tiende kan eindigen. Maar hij weet vooral: meer kan hij niet voor zijn vak doen.Jacques Sys