Geen sant in eigen land, het is een spreuk die absoluut van toepassing is op Eden Hazard. In Frankrijk, en eigenlijk overal in Europa - zie ook de recente lovende uitspraken van Intervoorzitter Moratti en de vroegere uitspraken van Zinédine Zidane - wordt de kleine Belg op handen gedragen.

In België wordt Hazard steevast aangepakt op zijn gebrek aan trainingsarbeid en gebrek aan werkethos bij balverlies. Luister maar naar het discours van Georges Leekens en Marc Wilmots.

In Frankrijk zien ze dat ook, maar focussen ze zich enkel op zijn positieve eigenschappen. Dat zijn: vista, dribbelvaardigheid, creativiteit en traptechniek.

"Geen speler die zo snel bal aan de voet van richting kan veranderen, of het moet Messi zijn." Zo vertelde commentator Xavier Gravelaine afgelopen zaterdag op France 2 tijdens de rechtstreekse uitzending van de finale van de Coupe de France.

Het viel ons op hoezeer de Franse analisten steevast de goede acties van onze landgenoot in de verf zetten en weigerden te spreken over de balverliezen die hij leed. Want foute passes en mislukte dribbelacties waren er nochtans genoeg van Hazard. In L'Equipe kreeg hij daarvoor een zesje, een van de betere quoteringen van zijn team. Het is een kwestie van perceptie.

Zeggen trainers niet altijd dat je moet kijken naar de prijzenkast van een speler bij de beoordeling? Wel, de 20-jarige Hazard schonk met de bekerwinst dit weekend een eerste prijs aan OSC Rijsel in 56 jaar en wellicht volgt deze week nog de landstitel. Hazard stond bovendien 51 wedstrijden - naast doelman Mickaël Landreau en aanvoerder Rio Mavuba het hoogste aantal van de hele ploeg - op het veld dit seizoen; hoezo niet constant genoeg?

We zagen dat Hazard tijdens de bekerfinale inderdaad soms zijn mannetje liet lopen of dom balverlies leed, maar geen Fransman die daarom maalde. Ook niet Rijselcoach Rudi Garcia. Hij ontwierp een spelsysteem waarbij de offensieve driehoek Gervinho, Hazard, Sow grotendeels vrijgesteld wordt van al te veel defensief draafwerk. Zij moeten fris zijn om acties te maken.

Resultaat: Rijsel is de productiefste en succesrijkste ploeg van Frankrijk en Hazard wordt straks verkozen tot Speler van het Jaar. Opnieuw: een kwestie van perceptie. (MS)

Geen sant in eigen land, het is een spreuk die absoluut van toepassing is op Eden Hazard. In Frankrijk, en eigenlijk overal in Europa - zie ook de recente lovende uitspraken van Intervoorzitter Moratti en de vroegere uitspraken van Zinédine Zidane - wordt de kleine Belg op handen gedragen. In België wordt Hazard steevast aangepakt op zijn gebrek aan trainingsarbeid en gebrek aan werkethos bij balverlies. Luister maar naar het discours van Georges Leekens en Marc Wilmots. In Frankrijk zien ze dat ook, maar focussen ze zich enkel op zijn positieve eigenschappen. Dat zijn: vista, dribbelvaardigheid, creativiteit en traptechniek. "Geen speler die zo snel bal aan de voet van richting kan veranderen, of het moet Messi zijn." Zo vertelde commentator Xavier Gravelaine afgelopen zaterdag op France 2 tijdens de rechtstreekse uitzending van de finale van de Coupe de France. Het viel ons op hoezeer de Franse analisten steevast de goede acties van onze landgenoot in de verf zetten en weigerden te spreken over de balverliezen die hij leed. Want foute passes en mislukte dribbelacties waren er nochtans genoeg van Hazard. In L'Equipe kreeg hij daarvoor een zesje, een van de betere quoteringen van zijn team. Het is een kwestie van perceptie. Zeggen trainers niet altijd dat je moet kijken naar de prijzenkast van een speler bij de beoordeling? Wel, de 20-jarige Hazard schonk met de bekerwinst dit weekend een eerste prijs aan OSC Rijsel in 56 jaar en wellicht volgt deze week nog de landstitel. Hazard stond bovendien 51 wedstrijden - naast doelman Mickaël Landreau en aanvoerder Rio Mavuba het hoogste aantal van de hele ploeg - op het veld dit seizoen; hoezo niet constant genoeg? We zagen dat Hazard tijdens de bekerfinale inderdaad soms zijn mannetje liet lopen of dom balverlies leed, maar geen Fransman die daarom maalde. Ook niet Rijselcoach Rudi Garcia. Hij ontwierp een spelsysteem waarbij de offensieve driehoek Gervinho, Hazard, Sow grotendeels vrijgesteld wordt van al te veel defensief draafwerk. Zij moeten fris zijn om acties te maken. Resultaat: Rijsel is de productiefste en succesrijkste ploeg van Frankrijk en Hazard wordt straks verkozen tot Speler van het Jaar. Opnieuw: een kwestie van perceptie. (MS)