Doodmoe word je langzamerhand van dat eeuwig opdampend optimisme rond de nationale ploeg. Tien wedstrijden zonder nederlaag, het is alsof er een wereldprestatie werd geleverd.

Maar de realiteit is wellicht dat het EK 2012 in Polen en Oekraïne zonder de Rode Duivels wordt gespeeld. In de aanloop van de wedstrijd van vrijdagavond tegen Kazachstan profileert bondscoach Georges Leekens zich weer als de apostel van het positivisme. Nog maar eens praat hij over het enorme potentieel dat er in zijn groep schuilt. In een afgelopen woensdag verschenen interview in Sport/Voetbalmagazine zei hij onder meer dat de spelers professioneler zijn geworden en zich nu volledig op de wedstrijden focussen.

Op wedstrijden focussen? Is dat niet het minste wat je van een rijk betaalde profvoetballer mag verwachten? Natuurlijk weet Leekens waar de pijnpunten liggen. Uiteraard kent hij de neiging naar zelfoverschatting waarvan sommigen - exponenten van een nieuwe generatie - blijk geven, het gebrek aan echt leiderschap dat er in de ploeg zit. En vanzelfsprekend weet hij waar het in het voetbal om draait: intelligentie en techniek gekoppeld aan een hoge snelheid van uitvoering.

Maar naar de buitenwereld toe draait hij daar steeds weer om heen. Dan probeert hij op de persconferenties grapjes te maken en zei hij tegen Eden Hazard na diens vervanging in de match tegen de Verenigde Staten dat ze na de wedstrijd een hamburger zouden gaan eten. Juist omdat hij na de wedstrijd tegen Turkije een hamburger at, werd Hazard eerst gesanctioneerd maar vervolgens zelf snel weer in de armen gesloten.

Hij is veranderd, de inmiddels 62-jarige Leekens. Minder hard, minder cynisch, veel vergevingsgezinder. In de aanloop naar de wedstrijd tegen Kazachstan zei hij geen nonchalance meer te tolereren, geen hakballetjes of fantasietjes. Aanvaardde hij dat eerder wel? En hoe kan dat met een zo op discipline hamerende man?

Eén zaak moet je Georges Leekens aangeven: nadat Dick Advocaat door de media net niet heilig werd verklaard en de illusie wekte dat hij deze ploeg op de rails zou krijgen, wakkerde hij het enthousiasme rond de Rode Duivels aan. Tegen de 30.000 toeschouwers worden er vrijdagavond in het Koning Boudewijnstadion verwacht. Ze mogen, na alle holle woorden, eindelijk wel eens een ploeg zien die goed voetbalt.

Jacques Sys

Doodmoe word je langzamerhand van dat eeuwig opdampend optimisme rond de nationale ploeg. Tien wedstrijden zonder nederlaag, het is alsof er een wereldprestatie werd geleverd. Maar de realiteit is wellicht dat het EK 2012 in Polen en Oekraïne zonder de Rode Duivels wordt gespeeld. In de aanloop van de wedstrijd van vrijdagavond tegen Kazachstan profileert bondscoach Georges Leekens zich weer als de apostel van het positivisme. Nog maar eens praat hij over het enorme potentieel dat er in zijn groep schuilt. In een afgelopen woensdag verschenen interview in Sport/Voetbalmagazine zei hij onder meer dat de spelers professioneler zijn geworden en zich nu volledig op de wedstrijden focussen. Op wedstrijden focussen? Is dat niet het minste wat je van een rijk betaalde profvoetballer mag verwachten? Natuurlijk weet Leekens waar de pijnpunten liggen. Uiteraard kent hij de neiging naar zelfoverschatting waarvan sommigen - exponenten van een nieuwe generatie - blijk geven, het gebrek aan echt leiderschap dat er in de ploeg zit. En vanzelfsprekend weet hij waar het in het voetbal om draait: intelligentie en techniek gekoppeld aan een hoge snelheid van uitvoering. Maar naar de buitenwereld toe draait hij daar steeds weer om heen. Dan probeert hij op de persconferenties grapjes te maken en zei hij tegen Eden Hazard na diens vervanging in de match tegen de Verenigde Staten dat ze na de wedstrijd een hamburger zouden gaan eten. Juist omdat hij na de wedstrijd tegen Turkije een hamburger at, werd Hazard eerst gesanctioneerd maar vervolgens zelf snel weer in de armen gesloten. Hij is veranderd, de inmiddels 62-jarige Leekens. Minder hard, minder cynisch, veel vergevingsgezinder. In de aanloop naar de wedstrijd tegen Kazachstan zei hij geen nonchalance meer te tolereren, geen hakballetjes of fantasietjes. Aanvaardde hij dat eerder wel? En hoe kan dat met een zo op discipline hamerende man? Eén zaak moet je Georges Leekens aangeven: nadat Dick Advocaat door de media net niet heilig werd verklaard en de illusie wekte dat hij deze ploeg op de rails zou krijgen, wakkerde hij het enthousiasme rond de Rode Duivels aan. Tegen de 30.000 toeschouwers worden er vrijdagavond in het Koning Boudewijnstadion verwacht. Ze mogen, na alle holle woorden, eindelijk wel eens een ploeg zien die goed voetbalt. Jacques Sys