In de nacht van zaterdag op zondag won Iljo Keisse aan de zijde van de Zwitser Franco Marvulli de zesdaagse van Zürich. Het was de derde zesdaagse die de Gentenaar dit seizoen reed en zijn derde overwinning. Dat is in dit wereldje nog niet vaak gebeurd. Toch werd de prestatie van Keisse door de kranten maandag met een minimaal bericht afgedaan. Er stond daarin onder meer te lezen dat Iljo Keisse op 15 december aan zijn volgende zesdaagse begint, in het Duitse Hannover. Dat is vreemd want een maand geleden werd deze zesdaagse van de kalender afgevoerd omdat de inrichter een depressie kreeg. Niemand kennelijk die zich dat herinnerde.

Zesdaagsen slepen zich verder in een haast beklemmende anonimiteit. Niemand is nog geïnteresseerd, niemand is nog op de hoogte. Zelfs de berichtgeving van de Gentse zesdaagse vermindert met het jaar. In het Kuipke, waar Kenny De Ketele anderhalve week geleden aan de zijde van de Duitser Robert Bartko won, manifesteerde er zich met de 21-jarige Zwitser Silvan Dillier een wissel voor de toekomst. Het werd nauwelijks opgemerkt.

Zesdaagsen sterven een stille dood. Er zijn deze winter amper acht organisaties, twintig jaar geleden waren het er nog 21. De beste zesdaagserenner van dit moment, Iljo Keisse, is zelfs niet meer interessant voor sponsors. QuickStep wilde zijn contract niet verlengen, ook al is er in de ploeg nog een plaats vrij. Dat Keisse door vermeend dopinggebruik tot eind januari in België is geschorst speelt hierin zeker een rol. Maar het is niet de enige reden. De publicitaire return, zo valt bij QuickStep te beluisteren, van zesdaagsen is zeer gering.

Zo zoekt Iljo Keisse verbeten verder naar een nieuwe werkgever. Dat moet voor hem pijnlijk zijn. Keisse verdient meer respect. Hij is de beste zesdaagserenner van dit moment, heeft het charisma van een kampioen en weet met zijn looks en branie het publiek meesterlijk te bespelen. Het blijkt niet voldoende te zijn. En zo blijft het af te wachten of Keisse onderdak geraakt tegen de volgende zesdaagse. Die begint op 5 januari in Rotterdam. Keisse rijdt er met de Nederlander Niki Terpstra met wie hij eerder in Amsterdam won. Een vierde overwinning in vier wedstrijden zou zijn seizoen nog meer glans geven. Maar de vraag is wie dat in zijn juiste context gaat plaatsen.

Jacques Sys

In de nacht van zaterdag op zondag won Iljo Keisse aan de zijde van de Zwitser Franco Marvulli de zesdaagse van Zürich. Het was de derde zesdaagse die de Gentenaar dit seizoen reed en zijn derde overwinning. Dat is in dit wereldje nog niet vaak gebeurd. Toch werd de prestatie van Keisse door de kranten maandag met een minimaal bericht afgedaan. Er stond daarin onder meer te lezen dat Iljo Keisse op 15 december aan zijn volgende zesdaagse begint, in het Duitse Hannover. Dat is vreemd want een maand geleden werd deze zesdaagse van de kalender afgevoerd omdat de inrichter een depressie kreeg. Niemand kennelijk die zich dat herinnerde. Zesdaagsen slepen zich verder in een haast beklemmende anonimiteit. Niemand is nog geïnteresseerd, niemand is nog op de hoogte. Zelfs de berichtgeving van de Gentse zesdaagse vermindert met het jaar. In het Kuipke, waar Kenny De Ketele anderhalve week geleden aan de zijde van de Duitser Robert Bartko won, manifesteerde er zich met de 21-jarige Zwitser Silvan Dillier een wissel voor de toekomst. Het werd nauwelijks opgemerkt. Zesdaagsen sterven een stille dood. Er zijn deze winter amper acht organisaties, twintig jaar geleden waren het er nog 21. De beste zesdaagserenner van dit moment, Iljo Keisse, is zelfs niet meer interessant voor sponsors. QuickStep wilde zijn contract niet verlengen, ook al is er in de ploeg nog een plaats vrij. Dat Keisse door vermeend dopinggebruik tot eind januari in België is geschorst speelt hierin zeker een rol. Maar het is niet de enige reden. De publicitaire return, zo valt bij QuickStep te beluisteren, van zesdaagsen is zeer gering. Zo zoekt Iljo Keisse verbeten verder naar een nieuwe werkgever. Dat moet voor hem pijnlijk zijn. Keisse verdient meer respect. Hij is de beste zesdaagserenner van dit moment, heeft het charisma van een kampioen en weet met zijn looks en branie het publiek meesterlijk te bespelen. Het blijkt niet voldoende te zijn. En zo blijft het af te wachten of Keisse onderdak geraakt tegen de volgende zesdaagse. Die begint op 5 januari in Rotterdam. Keisse rijdt er met de Nederlander Niki Terpstra met wie hij eerder in Amsterdam won. Een vierde overwinning in vier wedstrijden zou zijn seizoen nog meer glans geven. Maar de vraag is wie dat in zijn juiste context gaat plaatsen. Jacques Sys