Voor een historische en luid omjubelde prestatie zorgde Jelle Vanendert zaterdag in de etappe naar Plateau de Beille. De Limburger ontdekt zichzelf in deze Tour als klimmer en kreeg, door zijn minder klassement, in de finale een vrijgeleide van de favorieten. Dat zal de carrière van Vanendert een nieuwe richting uitsturen. Hij begon aan deze Ronde van Frankrijk als lijfknecht van Jurgen Van den Broeck maar diep in zijn binnenste moet hij nu dromen van meer.

De 26-jarige Vanendert geldt al lang als een talent. Herniaproblemen en twee zware valpartijen remden zijn carrière. Nu hebben de Pyreneeën hem een andere status opgeleverd. Daarmee zal hij moeten kunnen omgaan. Net zoals ook Jurgen Van den Broeck met veel meer druk op de schouders aan deze Tour begon. Is het ook daardoor dat hij teveel risico's nam en ten val kwam?

De Tour kende tot dusver een boeiend verloop, met veel geanimeerde ritten, de talrijke valpartijen ten spijt. Maar het is de vraag wanneer deze wedstrijd nu echt gaat beginnen. Want de favorieten blinken uit door een grote passiviteit. Dertien cols in de Pyreneeën hebben niet voor afscheiding gezorgd. De Ronde van Frankrijk zit in de wurggreep van de berekening. Zaterdag waren er wat speldeprikken van Andy Schleck, maar niet meer dan dat.

Alberto Contador plaatste nog geen enkele demarrage en de nukkige Cadel Evans doet wat hij altijd doet: gewoon volgen. In de gegeven omstandigheden is dat voor hem ook het beste. Als de huidige situatie zo blijft maakt hij het verschil in de tijdrit in Grenoble, op de voorlaatste dag. Verbazend hoe de Thomas Voeckler boven zichzelf uitstijgt. De Fransman is geen sprinter, geen klimmer en geen tijdrijder. En toch zorgt hij elk jaar voor uitschieters. Voor iedere sponsor is Voeckler een garantie op publiciteit. Hij is erg popualir in Frankrijk en valt graag op. Wat dat betreft doet hij denken aan Richard Virenque.

Voor de ontknoping van de Ronde van Frankrijk is het wachten op de Alpen. En dan vooral op de etappe van vrijdag naar Alpe D'Huez. Dat die rit maar 109,5 kilometer lang is kan de aanvallers inspireren. Maar eens te meer dreigt de Tour pas beslist te worden in de tijdrit van zaterdag. De tijd van de heroïsche veldslagen in het gebergte lijkt voorbij. Mythische cols als de Tourmalet, de Aubisque of de Galibier maken het verschil niet meer. Ook al niet omdat ze veel te vroeg in het parcours van de respectieve ritten zijn ingebouwd.

Deze Tour heeft nood aan kopmannen die aanvallen en de koers doen ontploffen. Zoals Jelle Vanendert dat twee keer deed. Benieuwd hoe de Limburger straks door de Alpen geraakt.
Jacques Sys

Voor een historische en luid omjubelde prestatie zorgde Jelle Vanendert zaterdag in de etappe naar Plateau de Beille. De Limburger ontdekt zichzelf in deze Tour als klimmer en kreeg, door zijn minder klassement, in de finale een vrijgeleide van de favorieten. Dat zal de carrière van Vanendert een nieuwe richting uitsturen. Hij begon aan deze Ronde van Frankrijk als lijfknecht van Jurgen Van den Broeck maar diep in zijn binnenste moet hij nu dromen van meer. De 26-jarige Vanendert geldt al lang als een talent. Herniaproblemen en twee zware valpartijen remden zijn carrière. Nu hebben de Pyreneeën hem een andere status opgeleverd. Daarmee zal hij moeten kunnen omgaan. Net zoals ook Jurgen Van den Broeck met veel meer druk op de schouders aan deze Tour begon. Is het ook daardoor dat hij teveel risico's nam en ten val kwam? De Tour kende tot dusver een boeiend verloop, met veel geanimeerde ritten, de talrijke valpartijen ten spijt. Maar het is de vraag wanneer deze wedstrijd nu echt gaat beginnen. Want de favorieten blinken uit door een grote passiviteit. Dertien cols in de Pyreneeën hebben niet voor afscheiding gezorgd. De Ronde van Frankrijk zit in de wurggreep van de berekening. Zaterdag waren er wat speldeprikken van Andy Schleck, maar niet meer dan dat. Alberto Contador plaatste nog geen enkele demarrage en de nukkige Cadel Evans doet wat hij altijd doet: gewoon volgen. In de gegeven omstandigheden is dat voor hem ook het beste. Als de huidige situatie zo blijft maakt hij het verschil in de tijdrit in Grenoble, op de voorlaatste dag. Verbazend hoe de Thomas Voeckler boven zichzelf uitstijgt. De Fransman is geen sprinter, geen klimmer en geen tijdrijder. En toch zorgt hij elk jaar voor uitschieters. Voor iedere sponsor is Voeckler een garantie op publiciteit. Hij is erg popualir in Frankrijk en valt graag op. Wat dat betreft doet hij denken aan Richard Virenque. Voor de ontknoping van de Ronde van Frankrijk is het wachten op de Alpen. En dan vooral op de etappe van vrijdag naar Alpe D'Huez. Dat die rit maar 109,5 kilometer lang is kan de aanvallers inspireren. Maar eens te meer dreigt de Tour pas beslist te worden in de tijdrit van zaterdag. De tijd van de heroïsche veldslagen in het gebergte lijkt voorbij. Mythische cols als de Tourmalet, de Aubisque of de Galibier maken het verschil niet meer. Ook al niet omdat ze veel te vroeg in het parcours van de respectieve ritten zijn ingebouwd. Deze Tour heeft nood aan kopmannen die aanvallen en de koers doen ontploffen. Zoals Jelle Vanendert dat twee keer deed. Benieuwd hoe de Limburger straks door de Alpen geraakt. Jacques Sys