"Het was een heel uiteenlopend seizoen: ik heb valpartijen meegemaakt, had het geluk niet altijd aan mijn zijde, behaalde ereplaatsen bij de vleet ... Maar ik beleefde ook een onvergetelijke dag in de Vuelta, waar ik mijn enige overwinning boekte in die mooie regenboogtrui", zegt Gilbert. De 31-jarige Waal richt zich vervolgens tot de wedstrijdorganisatoren en de UCI. "Zoals het nu verloopt, vind ik de seizoenen een tikkeltje geschift; zowel qua aantal koersen als qua moeilijkheidsgraad. Alle organisatoren willen de koers met de meeste hoogtemeters, de langste beklimming, de steilste klim, de langste rit ... Kortom: het doel is met een straf record uit te pakken om zo hun koers extra in de picture te zetten", zegt Gilbert. "In deze tijden waarin we meer dan ooit korte metten willen maken met doping is er een tweespalt tussen wat de renners kunnen verdragen en wat ons voorgeschoteld wordt." Gilbert reed naar eigen zeggen twee koersen in extreme weersomstandigheden. "In Milaan-Sanremo sneeuwde het en in de Ronde van Californië moesten we door een bakoven van 50 graden. Bij die twee wedstrijden werden de fans via tv opgeroepen om thuis te blijven en geen onnodige verplaatsingen te maken, maar ons werd opgedragen het spektakel te verzorgen ondanks de mogelijke gevaren voor onze gezondheid. Dit is duidelijk te veel van het goede en het toont aan dat er vanuit de verschillende organen van het wielrennen onvoldoende daadkrachtig wordt ingegrepen." "En dan heb ik het nog niet gehad over de ellenlange verplaatsingen tijdens rittenkoersen waardoor onze broodnodige rusttijd eraan moet geloven", gaat de ex-wereldkampioen verder. "Mijn vraag is simpel: zijn al die extremen nodig? Volstaat het niet dat renners gewoon het beste van zichzelf geven en zo spektakel bieden voor alle wielerliefhebbers?" (Belga)