Dit stuk komt uit Raimundo, het nieuwe e-magazine van Sport/Voetbalmagazine.
...

Na twee historische derde plaatsen gaat Atalanta Bergamo de laatste rechte lijn in de Serie A in op een gedeelde tweede plaats, samen met Juventus en AC Milan. Als het tweede wordt, het doel dat nu vooropgesteld wordt, zou dat een nieuw sportief hoogtepunt zijn voor de club waar Roeslan Malinovski nu al een aantal weken de uitblinker is en waar Joakim Maehle al tien keer aan de aftrap kwam sinds zijn transfer in januari, acht keer inviel maar vorige week tegen Sassuolo door de terugkeer van Hans Hateboer voor het eerst 90 minuten op de bank bleef. Op 19 mei speelt Atalanta in het Mapei Stadium van Sassuolo ook nog de Italiaanse bekerfinale, tegen Juventus. Maar ook naast het veld doen de blauw-zwarten het goed. Een week geleden werd de financiële balans van het laatste jaar bekendgemaakt. Die biedt een schril contrast tot de balansen van onder meer Juventus (-90 miljoen) en Inter (-102 miljoen). Liefst 51,7 miljoen winst bedraagt bij Atalanta het eindresultaat van het afgelopen jaar. Het is het vijfde opeenvolgende jaar dat Atalanta met winst afsluit. Toevallig of niet valt dat samen met de sportieve hegemonie van trainer Gian Piero Gasperini, niet altijd de makkelijkste voor zijn spelers wegens zijn veeleisendheid op vlak van tactiek en inzet. De extra middelen laten de club ook toe investeringen te doen op de transfermarkt die het een aantal jaar geleden niet eens had kunnen overwegen. Ook de loonmassa steeg, van 41 miljoen euro in 2016 naar 74 miljoen nu, waarvan 18,8 miljoen voor winst- en andere premies. Toch is dat amper 42% van de omzet, erg laag voor een Italiaanse topclub. In die vijf jaar onder Gasperini verdrievoudigde de omzet ook bijna, van 60 naar 173 miljoen. Die inkomsten haalt de club uit drie bronnen: 117 miljoen aan tv-gelden, 56 miljoen inkomsten via de Serie A en 61 miljoen via de Champions League. Pas vorig seizoen nam Atalanta voor het eerst deel aan die topcompetitie, waarvoor het nu goed op weg is om zich voor de derde opeenvolgende keer te plaatsen, als het binnen de eerste vier blijft. Ook in coronatijden bleef de bijdrage van de sponsors overeind, met 18 miljoen. De naamgeving van het stadion vanwege Gewiss, een bedrijf met hoofdzetel in Bergamo, levert de club 0,7 miljoen per jaar op. Het is voor de club allemaal snel gegaan, de weg naar de top. Pas in 2011 keerde Atalanta voor het laatst terug naar de Serie A, waar het sindsdien alleen maar in stijgende lijn ging. Een jaar eerder had de lokale zakenman en vroegere speler Antonio Percassi de club overgenomen. Toen sloot Atalanta het jaar nog af met een verlies van bijna 11 miljoen, met een omzet van 35 miljoen en een salarislast van bijna 26 miljoen. Die loonmassa stond dus gelijk met 71 procent van de omzet. Intussen bereidt Atalanta ook de toekomst voor in wat toch slechts het elfde grootste economische wingebied is van alle eersteklasseclubs. Zo is het volop bezig zijn stadion te vernieuwen. Komende zomer wordt de derde op rij in het moderniseringsproject, dat over vier periodes gespreid is. De totale kostprijs bedraagt 54 miljoen euro, geleend bij meerdere banken. De enige schulden die Atalanta heeft zijn die met betrekking tot de vernieuwing van de infrastructuur bij de banken, voor een totaalbedrag van 22,9 miljoen euro. Maar omdat de club over 51,9 miljoen euro aan eigen middelen beschikt, zou ook dat, als het moet, vandaag een positief cijfer kunnen zijn. Een zeldzaam feit in de Serie A anno 2021.