In de top 10 van de topscorers van de Jupiler Pro League prijken met Gianni Bruno en Théo Bongonda maar twee spelers die opgroeiden in België. De rest genoot zijn opleiding in een ander land om dan later voor het voetbal naar hier te verhuizen. Het International Centre for Sports Studies (CIES) deed een wereldwijde studie naar spelers die voor het voetbal de overstap naar een ander land maakten.
...

In de top 10 van de topscorers van de Jupiler Pro League prijken met Gianni Bruno en Théo Bongonda maar twee spelers die opgroeiden in België. De rest genoot zijn opleiding in een ander land om dan later voor het voetbal naar hier te verhuizen. Het International Centre for Sports Studies (CIES) deed een wereldwijde studie naar spelers die voor het voetbal de overstap naar een ander land maakten. CIES onderzocht 98 professionele competities in de wereld en ging alle spelers die opgesteld worden of op de bank zitten na op herkomst. In Engeland gingen ze bijvoorbeeld zoeken tot in de vierde klasse. In Afrika werden minder data gevonden, aangezien daar niet zoveel professionele ploegen voorkomen. De coronapandemie heeft allesbehalve een negatief effect gehad op de export van voetballers. Dit jaar zijn er 639 voetballers meer geëxporteerd naar een ander land dan in 2020. In totaal spelen er momenteel 13.664 voetballers niet in hun land van herkomst. 1287 daarvan komen uit Brazilië. Dat land is met grote voorsprong het bedrijvigst in uitgaande transfers. Op 80 velden van de 98 competities zijn er Braziliaanse voetballers te vinden. De top 3 wordt vervolledigd door Frankrijk, dat de hoogste stijging in export kan optekenen, en Argentinië. Het eerste Afrikaanse land in de lijst is Nigeria, op plaats acht. België staat vijftiende op de ranking met 276 voetballers in het buitenland. Toch is de verspreiding van Belgische voetballers aan een opwaartse beweging bezig. Na grootste stijger Frankrijk volgt ons land als tweede, met 54 voetballers meer op buitenlandse velden dan vorig jaar. Onder meer Jérémy Doku, Alexis Saelemakers, Sébastien Dewaest en Thomas Kaminski zochten andere oorden op. Bij Frankrijk is de grote stijging te wijten aan het succes op het WK in Rusland, maar ook aan het gebrek aan werkzekerheid bij de Franse voetbalploegen. Door de uitgebreide jeugdacademies grijpen de Franse clubs sneller naar de eigen jeugd dan naar een nieuwkomer. CIES ging niet alleen op zoek naar het land van herkomst van buitenlandse spelers, het bestudeerde ook waar die voetballers naartoe gingen. Het hoeft niet te verbazen dat Engeland die lijst aanvoert. Er spelen 771 buitenlandse voetballers in de vier hoogste Engelse divisies. In hun kielzog volgt Italië, waar het hoogste gemiddelde per team zit. Gemiddeld zijn er per Serie A-team 18,4 expats te vinden. Opvallend is ook dat een nieuwe grootmacht zijn intrede doet: het Amerikaanse voetbal zit in de lift en heel wat buitenlandse voetballers trekken naar de MLS. De Verenigde Staten komen zo op de vijfde plek met 531 geïmporteerde spelers. Het volgende niet-Europese land is Mexico, dat pas op een achttiende plaats staat. België vinden we met 364 buitenlandse spelers op de achtste plek. In totaal is een vijfde van de profvoetballers wereldwijd een expat en groeide zelfs meer dan een kwart van de profvoetballers in Europa op in een ander land dan waar hij nu speelt. Ook de meest populaire routes werden onderzocht. De Brazilianen vlogen het meest over naar Portugal. De gedeelde taal speelt daarin mee. De overstap van Frankrijk naar België is ook een populair parcours: zo'n 84 spelers uit Frankrijk verhuisden naar de noorderburen. Belgische voetballers gaan vooral naar Nederland en Luxemburg. Nog een fijne uitsmijter: in vergelijking met de nationale bevolking heeft IJsland het meeste profvoetballers. Per 5585 IJslanders vind je een profvoetballer terug. In België is dat per 41.871 inwoners.