Dit stuk komt uit Raimundo, het nieuwe e-magazine van Sport/Voetbalmagazine.
...

Al sinds 2013 leeft West Ham United boven zijn stand onder eigenaar David Sullivan, een Welsh zakenman die rijk werd in de porno-industrie. Jaarlijks kwam er één of soms een tweede klinkende naam naar Oost-Londen. Het doel: als middenmoter aansluiten bij de subtop. Dimitri Payet bracht zijn magie twee seizoenen naar Londen - toen nog in het nostalgische Boleyn Ground, dat intussen is vervangen door het moderne Olympische London Stadium - maar aansluiting vonden The Hammers niet. Vorig seizoen eindigde de ploeg nog als zestiende, vier punten boven de degradatiestreep. De club investeerde meer dan honderd miljoen euro en kreeg wanprestaties in de plaats. 'West Ham is grootgebracht door de arbeidersklasse en overleefde een oorlog, maar wordt neergehaald door hebzucht en leugens', stond op een spandoek van de fans. Ook dit seizoen begon - na nog eens zo'n vijftig miljoen euro uit te geven - met een hoop cynisme. West Ham verloor op de openingsspeeldag tegen Newcastle United, gedoemd om tegen degradatie te spelen. De pessimisten dachten gelijk te krijgen, maar na overtuigende overwinningen tegen Wolverhampton en Leicester en billijke gelijke spelen tegen Tottenham en Manchester City kroop een positieve vibe in de ploeg. David Moyes - ooit bij Manchester United door Sir Alex Ferguson benoemd als diens opvolger - manoeuvreert zijn manschappen nu zelfs in de strijd voor Europees voetbal. Twee belangrijke pionnen in die opmars zijn Tomás Soucek en Vladimír Coufal, Tsjechen die van Slavia Praag komen. Het zijn blokken graniet met een hoog voetbal-IQ en een over-mijn-lijkmentaliteit die genieten van de underdogpositie. Dat toonden ze in Praag, waar hun ex-ploeg het de laatste jaren Europees goed doet, maar ook voor hun land waarmee ze gelijkspeelden tegen de Rode Duivels. 'We speelden tegen België en zijn teleurgesteld met een gelijkspel. Dat is de juiste mentaliteit', tweette Soucek. Ook de ervaren linksachter Aaron Cresswell lijkt met zeven assists herboren, net zoals Craig Dawson, die initieel vlak voor de transferdeadline in oktober werd gehuurd van Watford om meer dan een centrale verdediger op de bank te hebben. De creativiteit van de roterende Pablo Fornals, Saïd Benrahma en Jarrod Bowen maakt The Irons minder voorspelbaar, terwijl winternieuweling Jesse Lingard met veel korte baltoetsen efficiëntie koppelt aan een grote werklust. David Moyes' geliefkoosde stijl gaat in een 4-2-3-1-opstelling uit van eigen initiatief. Door de nood aan meer defensieve stabiliteit greep hij dit seizoen tegen aanvallend capabele teams naar een 3-4-3-formatie. Daarin schuift Cresswell naast Dawson en de getalenteerde Issa Diop, en krijgt de jonge Ben Johnson de linkerflank voor zich. Daarmee vormen The Hammers in balverlies een spons voor het eigen strafschopgebied die de druk absorbeert en van zodra ze de bal recupereren zichzelf uitknijpt met doelgerichte loopacties van spits Michail Antonio. Dat West Ham vooruitgang boekte, valt niet te ontkennen. Momenteel staat het vierde met 52 punten, een meer dan Chelsea en drie meer dan Tottenham en Liverpool. Dat kon niemand voorspellen. Wedstrijden zoals tegen Arsenal, waarin het een 3-0-voorsprong weggaf, doen vermoeden dat ze man met de hamer nog zullen tegenkomen. Met acht wedstrijden te gaan is het aan Soucek en co om het tegendeel te bewijzen.