Op 2 mei, iets na 23 uur Engelse tijd, doet er zich een aardbeving voor in Melton Mowbray, een stadje in het graafschap Leicestershire waar de spelers van Leicester City FC zijn samengekomen om de Premier Leaguetitel te vieren. De naschokken zijn voelbaar tot in Londen, Manchester en Liverpool. Terwijl Jamie Vardy zijn ploegmaats entertaint in zijn landhuis van 550 vierkante meter, slaat de paniek toe bij de topclubs. Arsenal en Tottenham kunnen de schade enigszins beperken en eindigen op respectievelijk tien en elf punten van de Foxes. De twee clubs uit Manchester klokken af op plaats vier en vijf, Liverpool en Chelsea grijpen naast een Europees ticket. De Big Six werden op een wrede manier uit elkaar getrokken door een indringer en dat willen ze nooit meer meemaken. Never again wordt het credo en ze houden woord. Tot vorig seizoen althans. Leicester City pakt de vijfde plaats en het slaagde er voor het eerst sinds 2016 in om de hegemonie van de zes machthebbers te doorbreken.
...

Op 2 mei, iets na 23 uur Engelse tijd, doet er zich een aardbeving voor in Melton Mowbray, een stadje in het graafschap Leicestershire waar de spelers van Leicester City FC zijn samengekomen om de Premier Leaguetitel te vieren. De naschokken zijn voelbaar tot in Londen, Manchester en Liverpool. Terwijl Jamie Vardy zijn ploegmaats entertaint in zijn landhuis van 550 vierkante meter, slaat de paniek toe bij de topclubs. Arsenal en Tottenham kunnen de schade enigszins beperken en eindigen op respectievelijk tien en elf punten van de Foxes. De twee clubs uit Manchester klokken af op plaats vier en vijf, Liverpool en Chelsea grijpen naast een Europees ticket. De Big Six werden op een wrede manier uit elkaar getrokken door een indringer en dat willen ze nooit meer meemaken. Never again wordt het credo en ze houden woord. Tot vorig seizoen althans. Leicester City pakt de vijfde plaats en het slaagde er voor het eerst sinds 2016 in om de hegemonie van de zes machthebbers te doorbreken. Vijf jaar na de titel maken ze zich in Leicester opnieuw klaar om voetbalgeschiedenis te schrijven. De oudere inwoners van de stad herinneren zich nog de laatste finale van Leicester City, in 1969, en de nieuwe generatie groeide op met het trauma van de vier verloren finales. Leicester City is de club die het grootste aantal bekerfinales speelde zonder er een te winnen en van dat etiket willen ze af. 'Alle kinderen in Leicester, jongens én meisjes, dromen ervan om Leicester City de FA Cup te zien winnen. We zijn daarmee opgegroeid', vertelt BBC-reporter Ian Stringer, die geboren en getogen is in Leicester . 'Het wordt een van de belangrijkste evenementen in de geschiedenis van de club en de stad.' Ooit was de Cup Final de grootste happening in het Engelse voetbal. De uitzending op Wembley begon 's morgens vroeg en er werd de hele dag door toegeleefd naar de finale. In de laatste twee decennia werd het bekertoernooi helemaal opgepeuzeld door de geldverslindende Premier League. De topclubs trekken zich al een tijdje niets meer aan van de FA Cup - ze eindigen liever vierde dan de oudste bekercompetitie ter wereld te winnen - maar voor clubs als Leicester City is het de Heilige Graal. Bij de aanstelling van Brendan Rodgers in februari 2019 gaven de Thaise eigenaars van Leicester City hem een duidelijke boodschap mee: ' Go and win the Cup!' Voorzitter Aiyawatt Srivaddhanaprabha maakt jacht op authentiek zilverwerk, iets wat hij kan tentoonstellen in de trofeeënzaal. In tegenstelling tot zijn collega-voorzitters beschouwt hij de FA Cup niet als een troostprijs voor de prutsers uit de Premier League. Srivaddhanaprabha weet wat er leeft bij zijn supporters - vandaar zijn ongeveinsde interesse in de FA Cup. 'Leicester City houdt rekening met wat de fans denken. Op dat vlak doen ze het veel beter dan de topclubs', aldus Rob Tanner van The Athletic. 'Tijdens de eerste lockdown werd het idee gelanceerd om de fans via een pay-per-viewsysteem extra te laten betalen om een wedstrijd live op televisie te bekijken. Leicester City FC heeft als enige club van de Premier League tegen gestemd. De eigenaars zijn heel close met de fans en de fans voelen zich nauw verbonden met de club. Toen de plannen van de Super League uitlekten, trokken de supporters van Chelsea, Liverpool, Manchester United en Arsenal de straat op om te protesteren tegen hun eigen bestuur. Eigenlijk moeten ze niets hebben van hun eigenaars. De fans van Leicester zijn wel verknocht aan hun eigenaar - dat zag je bij de dood van ex-voorzitter Vichai. Ze zijn dankbaar voor de manier waarop die de club runnen.' De fans die Leicester City vandaag zien voetballen, krijgen wellicht flashbacks uit het kampioenenjaar. Al kan het voetbal van toen de vergelijking niet aan met wat Rodgers nu produceert. Het Leicester City van de campagne 2015/16 was een ordinaire counterploeg die een paar booby traps op de eigen speelhelft geïnstalleerd had om de tegenstander in de val te lokken. Manager Claudio Ranieri wist dat Ngolo Kanté de bal zou veroveren en een schicht zou afvuren richting Riyad Mahrez of Jamie Vardy. Het team was op een dusdanige manier gemonteerd dat het 38 speeldagen aan een stuk in een 4-4-2 of 4-4-1-1 figureerde zonder dat de code ooit gekraakt werd. Veel mensen denken ten onrechte dat LCFC nog steeds de counter hanteert. Terwijl Rodgers in eerste instantie naar balbezit streeft en zijn verdedigers naar de middellijn jaagt om de tegenstanders vast te zetten op hun speelhelft. Rodgers beschikt over zoveel polyvalente spelers dat hij een handvol variaties kan aanbrengen in zijn elftal. De 48-jarige Noord-Ier speelde al met vier of vijf achteraan, met wingbacks, met twee spitsen en met Vardy diep in de spits omringd door twee spelverdelers. 'In de breedte is de spelersgroep van Rodgers veel sterker dan vijf jaar geleden. En op technisch vlak heeft Leicester enkele briljante spelers rondlopen', vertelt Mike McGrath, die Leicester City volgt voor de Daily Telegraph. 'Maar in 2016 waren ze gewoon niet af te stoppen. Je had de beste teams tegenover hen kunnen zetten en ze waren toch aan de wedstrijd begonnen met de gedachte dat ze zouden winnen. Die mentaliteit kun je niet aankopen en krijg je ook niet aangeleerd op het trainingsveld. De spelers hadden allemaal iets te bewijzen aan de buitenwereld. Het seizoen daarvoor waren ze bijna gedegradeerd en veel mensen vertelden hen dat ze losers waren.' De Cup Final moet het orgelpunt worden voor de overlevers van The Unbelievables, een verwijzing naar The Invincibles van Preston North End (1888/89) en Arsenal (2003/04). Van de ploeg die in 2016 de titel won, blijven er welgeteld vijf spelers over: Wes Morgan, Kasper Schmeichel, Christian Fuchs, Marc Albrighton en Jamie Vardy. Voor Morgan en Fuchs eindigt het avontuur in het King Power Stadium op het einde van dit seizoen. Tanner: 'Morgan en Fuchs kregen na elk seizoen een contractverlenging van een jaar aangeboden als dank voor hun verdiensten voor de club. Maar ze kwamen dit seizoen amper aan spelen toe en ze zetten er nu een punt achter. Schmeichel, Vardy en Albrighton kunnen nog enkele jaren mee, maar de bekerfinale is het laatste hoofdstuk van wat een bestseller is geworden. Het zou fantastisch zijn mochten die mannen deel uitmaken van een team dat na de Premier League ook de FA Cup heeft gewonnen.