Alleen de volgorde kan zondag nog veranderen. Met de play-offs en zonder de halvering van de punten zou Anderlecht zich donderdag in Lokeren tot kampioen hebben gekroond. Ook de anderen plaatsen zouden dezelfde geweest zijn als deze na het einde van de eerste schijf van het kampioenschap: met Club Brugge, RC Genk, Standard en Lokeren als de nummers drie, vier, vijf en zes.

Terecht zal de huidige formule voor verhitte debatten blijven zorgen omdat ze de ziel van de sport verkracht. Dat dit kampioenschap nu zondag met het duel tussen Anderlecht en Zulte Waregem op een climax afstevent, mag daarbij geen verzachtende omstandigheid zijn. Hoe de spanning ook door de voorstanders wordt opgeklopt, de huidige competitieopzet blijft de werkelijkheid vertekenen. Ook beleidsmatig. Clubs die maanden aan een stuk kwakkelden en zich in de laatste rechte lijn herpakten, krijgen de illusie dat ze goed hebben gewerkt.

Natuurlijk begint Anderlecht zondag als de grote favoriet aan de topper. Paars-wit herbergt het meeste talent, kan het best met druk omgaan en ziet de vorig seizoen als onmisbaar gewaande Matías Suárez op het juiste toerental komen. Bovendien pleegt de concentratie op momenten dat het moet echt optimaal te zijn. Dat dit niet altijd het geval is, heeft ten dele te maken met de mentaliteit in de groep. Welke trainer je ook in het Astridpark neerzet, een af en toe opduikende laksheid zit verankerd in de wortels van de club.

Tegenover die individuele klasse stelt Zulte Waregem het sterkste blok van het land, een elftal dat als een harmonica in elkaar schuift. Het is de verdienste van trainer Francky Dury dat hij de juiste puzzelstukken heeft samengesteld. Dury mag dan in vergelijking met vroeger milder zijn geworden, hij waakt erover dat iedereen zijn taak uitvoert en is niet bang om smaakmakers, zoals nu Franck Berrier, te passeren. Nochtans zette de Fransman met vijftien doelpunten en tien assists zijn club op weg naar een memorabel seizoen.

Zulte Waregem weet nu al dat het volgend seizoen nooit beter zal kunnen doen. Heel moeilijk wordt het om de belangrijkste spelers verder aan zich te binden. Maar ook voor Anderlecht kan het straks herbeginnen worden. De titel en de vijftien miljoen euro die de Champions League opleveren, kunnen helpen om eventuele hiaten te dichten. En als club verder te groeien. Ook al wordt het verschil tussen de internationale top en de Belgische competitie steeds groter. Ook cijfers tonen dat. Anderlecht draaide dit seizoen met een budget van 40 miljoen euro, Zulte Waregem deed het met iets meer dan acht miljoen. Een club als Bayern München haalt alleen qua merchandising 58 miljoen euro per jaar op.

Alleen de volgorde kan zondag nog veranderen. Met de play-offs en zonder de halvering van de punten zou Anderlecht zich donderdag in Lokeren tot kampioen hebben gekroond. Ook de anderen plaatsen zouden dezelfde geweest zijn als deze na het einde van de eerste schijf van het kampioenschap: met Club Brugge, RC Genk, Standard en Lokeren als de nummers drie, vier, vijf en zes.Terecht zal de huidige formule voor verhitte debatten blijven zorgen omdat ze de ziel van de sport verkracht. Dat dit kampioenschap nu zondag met het duel tussen Anderlecht en Zulte Waregem op een climax afstevent, mag daarbij geen verzachtende omstandigheid zijn. Hoe de spanning ook door de voorstanders wordt opgeklopt, de huidige competitieopzet blijft de werkelijkheid vertekenen. Ook beleidsmatig. Clubs die maanden aan een stuk kwakkelden en zich in de laatste rechte lijn herpakten, krijgen de illusie dat ze goed hebben gewerkt.Natuurlijk begint Anderlecht zondag als de grote favoriet aan de topper. Paars-wit herbergt het meeste talent, kan het best met druk omgaan en ziet de vorig seizoen als onmisbaar gewaande Matías Suárez op het juiste toerental komen. Bovendien pleegt de concentratie op momenten dat het moet echt optimaal te zijn. Dat dit niet altijd het geval is, heeft ten dele te maken met de mentaliteit in de groep. Welke trainer je ook in het Astridpark neerzet, een af en toe opduikende laksheid zit verankerd in de wortels van de club.Tegenover die individuele klasse stelt Zulte Waregem het sterkste blok van het land, een elftal dat als een harmonica in elkaar schuift. Het is de verdienste van trainer Francky Dury dat hij de juiste puzzelstukken heeft samengesteld. Dury mag dan in vergelijking met vroeger milder zijn geworden, hij waakt erover dat iedereen zijn taak uitvoert en is niet bang om smaakmakers, zoals nu Franck Berrier, te passeren. Nochtans zette de Fransman met vijftien doelpunten en tien assists zijn club op weg naar een memorabel seizoen. Zulte Waregem weet nu al dat het volgend seizoen nooit beter zal kunnen doen. Heel moeilijk wordt het om de belangrijkste spelers verder aan zich te binden. Maar ook voor Anderlecht kan het straks herbeginnen worden. De titel en de vijftien miljoen euro die de Champions League opleveren, kunnen helpen om eventuele hiaten te dichten. En als club verder te groeien. Ook al wordt het verschil tussen de internationale top en de Belgische competitie steeds groter. Ook cijfers tonen dat. Anderlecht draaide dit seizoen met een budget van 40 miljoen euro, Zulte Waregem deed het met iets meer dan acht miljoen. Een club als Bayern München haalt alleen qua merchandising 58 miljoen euro per jaar op.