Turnster Nina Derwael is zaterdagavond op het Sportgala voor het tweede jaar op rij verkozen tot Sportvrouw van het Jaar. De negentienjarige Truiense bleef in de eindafrekening met 1077 punten basketster Emma Meesseman (907 ptn), de voorbije twee jaar derde, en atlete Nafi Thiam (667 ptn), winnares in 2014, 2016 en 2017, voor. De voorbije drie jaar stonden telkens deze drie atleten op het podium bij de verkiezing voor Sportvrouw van het Jaar. Derwael kreeg de trofee uit handen van Tia Hellebaut, olympisch kampioene hoogspringen in 2008 en dat jaar ook Sportvrouw van het Jaar.

Derwael verlengde in oktober in het Duitse Stuttgart haar wereldtitel op de brug met ongelijke leggers. Verder werd ze vijfde in de allroundfinale en hielp ze het nationale team met een twaalfde plaats aan olympische kwalificatie. In juni veroverde ze ook goud op de balk op de Europese Spelen in Minsk. De dichtste ereplaatsen waren voor Emma Meesseman en Nafi Thiam. Meesseman won in oktober met haar Amerikaanse team Washington Mystics de WNBA. Thiam slaagde er diezelfde maand op het WK atletiek in Doha niet in haar wereldtitel op de zevenkamp te verlengen. Thiam moest de Britse Katarina Johnson-Thompson voorlaten.

'Ik had dit jaar deze titel totaal niet verwacht', stak de Limburgse Derwael van wal. 'Er zijn zoveel sterke tegenstandsters, zelfs buiten de top 3 zaten nog meisjes die hadden kunnen winnen. Persoonlijk had ik verwacht dat Emma (Meesseman, nvdr.) dit jaar ging winnen. Ik heb vorig jaar al gewonnen en dacht dat de stemmers daar rekening mee zouden houden. Het blijft wel een beetje appelen met peren vergelijken. Maar natuurlijk ben ik heel blij met mijn overwinning. Het is ook opnieuw een erkenning voor de turnsport. In het verleden was er in België nooit veel aandacht voor turnen, maar dat is de laatste jaren in positieve zin veranderd.'

'Voor volgend jaar zijn de Spelen natuurlijk het enige doel', vervolgde Derwael. 'We zijn nu volop oefeningen aan het inoefenen voor Tokio. Ik heb op dit moment een kleine vingerblessure, maar het gaat voor de rest goed. De ambitie bij alle Belgische sporters is groot voor de Spelen van volgend jaar. Dan kan ik natuurlijk niet achterblijven. Ik wil in Tokio absoluut een medaille halen, en eigenlijk wil ik goud. Ik start elke competitie altijd om te winnen. Zomaar deelnemen zit niet in mijn karakter.'

Remco Evenepoel is de jongste Sportman van het Jaar ooit

Remco Evenepoel heeft zaterdagavond op het Sportgala de prijs voor Sportman van het Jaar op zak gestoken. De nauwelijks negentienjarige wielrenner van Deceuninck-Quick Step (835 ptn), vorig jaar de Belofte van het Jaar, haalde het met meer als het dubbel van de punten voor collega-renners Victor Campenaerts (354 ptn) en Wout van Aert (339 ptn). Evenepoel kreeg de trofee uit handen van Sven Nys, Sportman van het Jaar in 2008.

Evenepoel volgt op de erelijst Rode Duivel Eden Hazard op, die dit jaar vijfde werd. Evenepoel is de jongste Sportman van het Jaar ooit. Vorige maand won hij ook al de Kristallen Fiets. Op het Gala van de Flandrien moest hij nog vrede nemen met een tweede plaats. Wout van Aert klopte hem toen met één punt verschil.

De 19-jarige Evenepoel koerste het voorbije seizoen zijn eerste wedstrijden bij de profs en bracht onder meer de Ronde van België, de Clasica San Sebastian en het EK tijdrijden op zijn naam. Voorts snelde hij naar zilver op het WK tijdrijden, waarin enkel Rohan Dennis te sterk was. Nummer twee Victor Campenaerts schitterde in het voorjaar door het breken van het werelduurrecord. Wout van Aert was vooral in de zomermaanden in zijn sas met ritwinst in de Dauphiné en de Tour. Die Tour eindigde voor hem met een zware tegenvaller. In de tijdrit naar Pau viel hij zwaar. Zijn seizoen was meteen voorbij.

Evenepoel wordt de eerste mannelijke sporter die nauwelijks één jaar na de prijs voor Belofte van het Jaar ook Sportman van het Jaar wordt. Bij de vrouwen slaagden Kim Clijsters en Nafi Thiam in die prestatie.

'Dit is ongelooflijk', was Evenepoel duidelijk ontroerd op het podium. 'Ik heb hier geen woorden voor en dat overkomt me niet vaak (lachend). Vorig jaar was ik nog Belofte van het Jaar en nu word ik al meteen Sportman van het Jaar. Zo'n prijs motiveert me alleen maar meer voor de toekomst. Het maakt me niet zenuwachtig, ik wil er juist nog harder voor gaan. Dat zal in de toekomst ook zo blijven. Ik krijg ook zoveel hulp, van mijn familie, vriendin en natuurlijk mijn fantastische ploeg. Voor volgend jaar heb ik vier grote doelen: Luik-Bastenaken-Luik, de olympische tijdrit, de wegrit op het WK en de Ronde van Lombardije.'

In de persruimte ging Evenepoel verder. 'Ik ben toch echt verrast deze prijs te winnen. Er waren zoveel sporters die topprestaties hebben geleverd. Het gaat momenteel heel hard voor mij. Maar het is natuurlijk een fantastisch gevoel. Dit is nog iets anders dan de Kristallen Fiets, waarvoor enkel renners in aanmerking kwamen. Dit is de grootste sportieve erkenning in België.'

Evenepoel moest ook zijn ambities nog eens uitleggen. 'Met vier grote doelen neem ik veel hooi op mijn vork. Dat besef ik. Ik wil geen stappen overslaan en ik ga waarschijnlijk niet al die wedstrijden winnen. Maar ik ga het wel proberen.'

Red Lions zijn voor het tweede jaar op rij de Beste Ploeg

De Belgische hockeymannen zijn zaterdagavond op het Sportgala in Schelle voor het tweede jaar op rij verkozen tot Ploeg van het Jaar. De Red Lions, nummer één van de wereld, veroverden afgelopen zomer voor eigen volk in Antwerpen de Europese titel in het hockey. Eerder hadden ze de finale van de gloednieuwe Pro League verloren. In december vorig jaar kroonden ze zich ook al tot wereldkampioen. Spelers Loick Luypaert, Alexander Hendrikx, Arthur De Sloover en Augustin Meurmans namen de prijs in ontvangst uit handen van oud-zeilster Evi Van Acker, Sportvrouw van het Jaar in 2012.

Het is voor de Belgische hockeymannen de vierde keer dat ze bekroond worden tot Ploeg van het Jaar. Ze worden daarmee alleen recordhouder op de erelijst. Eerder wonnen ze de trofee in 2012, 2016 en 2018. Ze kregen eerder dit jaar najaar ook al de Nationale Trofee voor Sportverdienste. In de eindstand blijven ze met 565 punten (150 eerste plaatsen) ruimschoots de Belgian Tornados (293 ptn), het nationale estafetteteam bij de mannen op de 4x400 meter, en de Rode Duivels (206 ptn) voor.

De concurrentie om de titel van Ploeg van het Jaar was dit jaar eens te meer groot. Ook de Belgian Tornados kenden een absoluut topjaar. Het team van coach Jacques Borlée behaalde haar eerste outdoor WK-medaille. In Doha wonnen onze landgenoten brons. De Rode Duivels van hun kant plaatsten zich als groepswinnaar met het maximum van 30/30 voor het EK van komende zomer doorheen heel Europa.

Het is de tweede prijs op het Sportgala voor de Red Lions. Eerder werd trainer Shane McLeod verkozen tot Coach van het Jaar. McLeod is de tweede buitenlander op de erelijst van de Coach van het Jaar. Pas vanaf vorig jaar komen ook buitenlandse coaches in aanmerking. Hij volgt Roberto Martinez op, die dit jaar als vierde net naast het podium viel.

De hockeycoach vierde het eindejaar in eigen land en was niet aanwezig op de prijsuitreiking. In een videoboodschap toonde hij zich erg enthousiast met de trofee. 'Het is een hele eer te winnen. De andere genomineerden waren ook heel sterk. Het is een mooie bekroning voor onze hele groep, die erg complementair is. De verdiensten zijn immers voor het hele team. België is echt mijn thuis geworden. Het is heel leuk erkenning te krijgen voor mijn werk.'

Oud-tafeltenniskampioen Jean-Michel Saive reikte de prijs uit aan een speler van de Red Lions, Loïck Luypaert. McLeod loodste de Red Lions de voorbije twaalf maanden achtereenvolgens naar de wereldtitel in het Indiase Bhubaneswar (december 2018) en de Europese titel in Antwerpen (augustus 2019).

De Nieuw-Zeelander is sinds oktober 2015 bondscoach van de Red Lions. McLeod hield in de eindafrekening nauwelijks 52 punten voor op Philippe Clement, die Racing Genk in het voorjaar naar de landstitel in het voetbal leidde en vervolgens ook bij Club Brugge meteen indruk maakte. Jacques Borlée vervolledigde het podium met 189 punten. De coach van de Belgian Tornados voerde zijn team aan richting een eerste outdoor WK-medaille. In Doha veroverden de Belgische mannen op de 4x400 meter een bronzen plak.

Yari Verschaeren is de Belofte van het Jaar

De achttienjarige Yari Verschaeren heeft zaterdagavond op het Sportgala in Schelle de prijs voor Belofte van het Jaar, de eerste prijs van de avond, op zak gestoken. Verschaeren (215 ptn), het goudhaantje van Anderlecht, bleef in de eindafrekening veldrijder Thibau Nys (175 ptn) en gewichthefster Nina Sterckx (168 ptn), beiden Europees kampioen bij de junioren in hun sport, voor. De spelverdeler van paars-wit volgt op de erelijst wielrenner Remco Evenepoel op.

Verschaeren was zelf niet aanwezig op de uitreiking. De momenteel geblesseerde voetballer reageerde in een videobooschap op zijn overwinning. 'Dit is een heel mooie prijs om te winnen. Ik ben er heel blij mee. Je ziet dat er veel toppers op de erelijst staan. Het zou heel mooi zijn om in de voetsporen te treden van vorige winnaars als Romelu Lukaku en Divock Origi. De trofee krijgt een mooie plaats op mijn kamer.'

2019 werd voor Verschaeren het jaar van de grote doorbraak. Hij debuteerde eind november 2018 in het eerste elftal van Anderlecht. Al snel groeide de jonge aanvallende middenvelder uit tot het lichtpunt in een erg tegenvallend seizoen voor paars-wit. Verschaeren hielp Anderlecht in extremis aan een deelnamebewijs voor Play-off 1, waar paars-wit uiteindelijk geen Europees ticket wist te behalen.

Aan het einde van het seizoen trok Verschaeren met de Belgische beloften naar het EK U21 in Italië en San Marino, waar hij in de laatste groepswedstrijd tegen Italië een prachtige treffer scoorde.

Ook bondscoach Roberto Martinez had het talent van Verschaeren opgemerkt en selecteerde hem in september een eerste keer voor de Rode Duivels. Hij maakte zijn debuut in Schotland, en scoorde een maand later, in de thuiswedstrijd tegen San Marino, ook zijn eerste interlanddoelpunt.

Bij Anderlecht loopt het dit seizoen iets minder vlot voor Verschaeren. Net als de hele ploeg heeft de jonge middenvelder het moeilijk. Vorige week zondag in de Clasico op Standard (1-1) speelde de Antwerpenaar één van zijn beste wedstrijden, maar viel hij uiteindelijk uit met een enkelblessure.

Joachim Gérard voor tweede keer Paralympiër van het Jaar

Rolstoeltennisser Joachim Gérard werd zaterdagavond op het Sportgala voor de tweede keer in zijn carrière bekroond tot Paralympiër van het Jaar. De 31-jarige Brusselaar haalde het met 408 punten ruimschoots voor rolstoelatleet Peter Genyn (243 ptn), de winnaar van de voorbije twee jaar, en tafeltennisser Laurens Devos (233 ptn), de triomfator in 2016. Gérard won de trofee eerder in 2013, in 2015 en 2017 werd hij derde.

Gérard toonde zich erg tevreden met zijn trofee. 'Het is een hele eer deze prijs te mogen ontvangen. Maar in 2020 wil ik nog beter doen en hoop ik op een eerste eindzege op een grandslamtoernooi en een olympische medaille', liet hij noteren.

De rolstoeltennisser schitterde vorige maand in het Amerikaanse Orlando door er voor de vierde keer in vijf jaar tijd de Masters in het rolstoeltennis te winnen. Gérard versloeg in de finale de Brit Alfie Hewett.

Zijn concurrenten Peter Genyn en Laurens Devos moesten genoegen nemen met de dichtste ereplaatsen. De bijna 43-jarige Genyn volgde vorige maand op het WK para-atletiek zichzelf op als wereldkampioen op de 200 meter (T51). Op de 100 meter verloor hij zijn titel wel en moest hij genoegen nemen met zilver. De negentienjarige Devos veroverde in september zijn derde Europese titel in de klasse 9 van het paratafeltennis.

De in oktober overleden Marieke Vervoort kreeg ook postuum zeven punten toegekend. Ze werd daarmee nog vijftiende. Vervoort kreeg op het Sportgala nog een massaal applaus.

Turnster Nina Derwael is zaterdagavond op het Sportgala voor het tweede jaar op rij verkozen tot Sportvrouw van het Jaar. De negentienjarige Truiense bleef in de eindafrekening met 1077 punten basketster Emma Meesseman (907 ptn), de voorbije twee jaar derde, en atlete Nafi Thiam (667 ptn), winnares in 2014, 2016 en 2017, voor. De voorbije drie jaar stonden telkens deze drie atleten op het podium bij de verkiezing voor Sportvrouw van het Jaar. Derwael kreeg de trofee uit handen van Tia Hellebaut, olympisch kampioene hoogspringen in 2008 en dat jaar ook Sportvrouw van het Jaar.Derwael verlengde in oktober in het Duitse Stuttgart haar wereldtitel op de brug met ongelijke leggers. Verder werd ze vijfde in de allroundfinale en hielp ze het nationale team met een twaalfde plaats aan olympische kwalificatie. In juni veroverde ze ook goud op de balk op de Europese Spelen in Minsk. De dichtste ereplaatsen waren voor Emma Meesseman en Nafi Thiam. Meesseman won in oktober met haar Amerikaanse team Washington Mystics de WNBA. Thiam slaagde er diezelfde maand op het WK atletiek in Doha niet in haar wereldtitel op de zevenkamp te verlengen. Thiam moest de Britse Katarina Johnson-Thompson voorlaten.'Ik had dit jaar deze titel totaal niet verwacht', stak de Limburgse Derwael van wal. 'Er zijn zoveel sterke tegenstandsters, zelfs buiten de top 3 zaten nog meisjes die hadden kunnen winnen. Persoonlijk had ik verwacht dat Emma (Meesseman, nvdr.) dit jaar ging winnen. Ik heb vorig jaar al gewonnen en dacht dat de stemmers daar rekening mee zouden houden. Het blijft wel een beetje appelen met peren vergelijken. Maar natuurlijk ben ik heel blij met mijn overwinning. Het is ook opnieuw een erkenning voor de turnsport. In het verleden was er in België nooit veel aandacht voor turnen, maar dat is de laatste jaren in positieve zin veranderd.''Voor volgend jaar zijn de Spelen natuurlijk het enige doel', vervolgde Derwael. 'We zijn nu volop oefeningen aan het inoefenen voor Tokio. Ik heb op dit moment een kleine vingerblessure, maar het gaat voor de rest goed. De ambitie bij alle Belgische sporters is groot voor de Spelen van volgend jaar. Dan kan ik natuurlijk niet achterblijven. Ik wil in Tokio absoluut een medaille halen, en eigenlijk wil ik goud. Ik start elke competitie altijd om te winnen. Zomaar deelnemen zit niet in mijn karakter.'Remco Evenepoel is de jongste Sportman van het Jaar ooitRemco Evenepoel heeft zaterdagavond op het Sportgala de prijs voor Sportman van het Jaar op zak gestoken. De nauwelijks negentienjarige wielrenner van Deceuninck-Quick Step (835 ptn), vorig jaar de Belofte van het Jaar, haalde het met meer als het dubbel van de punten voor collega-renners Victor Campenaerts (354 ptn) en Wout van Aert (339 ptn). Evenepoel kreeg de trofee uit handen van Sven Nys, Sportman van het Jaar in 2008.Evenepoel volgt op de erelijst Rode Duivel Eden Hazard op, die dit jaar vijfde werd. Evenepoel is de jongste Sportman van het Jaar ooit. Vorige maand won hij ook al de Kristallen Fiets. Op het Gala van de Flandrien moest hij nog vrede nemen met een tweede plaats. Wout van Aert klopte hem toen met één punt verschil. De 19-jarige Evenepoel koerste het voorbije seizoen zijn eerste wedstrijden bij de profs en bracht onder meer de Ronde van België, de Clasica San Sebastian en het EK tijdrijden op zijn naam. Voorts snelde hij naar zilver op het WK tijdrijden, waarin enkel Rohan Dennis te sterk was. Nummer twee Victor Campenaerts schitterde in het voorjaar door het breken van het werelduurrecord. Wout van Aert was vooral in de zomermaanden in zijn sas met ritwinst in de Dauphiné en de Tour. Die Tour eindigde voor hem met een zware tegenvaller. In de tijdrit naar Pau viel hij zwaar. Zijn seizoen was meteen voorbij. Evenepoel wordt de eerste mannelijke sporter die nauwelijks één jaar na de prijs voor Belofte van het Jaar ook Sportman van het Jaar wordt. Bij de vrouwen slaagden Kim Clijsters en Nafi Thiam in die prestatie.'Dit is ongelooflijk', was Evenepoel duidelijk ontroerd op het podium. 'Ik heb hier geen woorden voor en dat overkomt me niet vaak (lachend). Vorig jaar was ik nog Belofte van het Jaar en nu word ik al meteen Sportman van het Jaar. Zo'n prijs motiveert me alleen maar meer voor de toekomst. Het maakt me niet zenuwachtig, ik wil er juist nog harder voor gaan. Dat zal in de toekomst ook zo blijven. Ik krijg ook zoveel hulp, van mijn familie, vriendin en natuurlijk mijn fantastische ploeg. Voor volgend jaar heb ik vier grote doelen: Luik-Bastenaken-Luik, de olympische tijdrit, de wegrit op het WK en de Ronde van Lombardije.' In de persruimte ging Evenepoel verder. 'Ik ben toch echt verrast deze prijs te winnen. Er waren zoveel sporters die topprestaties hebben geleverd. Het gaat momenteel heel hard voor mij. Maar het is natuurlijk een fantastisch gevoel. Dit is nog iets anders dan de Kristallen Fiets, waarvoor enkel renners in aanmerking kwamen. Dit is de grootste sportieve erkenning in België.' Evenepoel moest ook zijn ambities nog eens uitleggen. 'Met vier grote doelen neem ik veel hooi op mijn vork. Dat besef ik. Ik wil geen stappen overslaan en ik ga waarschijnlijk niet al die wedstrijden winnen. Maar ik ga het wel proberen.'Red Lions zijn voor het tweede jaar op rij de Beste Ploeg De Belgische hockeymannen zijn zaterdagavond op het Sportgala in Schelle voor het tweede jaar op rij verkozen tot Ploeg van het Jaar. De Red Lions, nummer één van de wereld, veroverden afgelopen zomer voor eigen volk in Antwerpen de Europese titel in het hockey. Eerder hadden ze de finale van de gloednieuwe Pro League verloren. In december vorig jaar kroonden ze zich ook al tot wereldkampioen. Spelers Loick Luypaert, Alexander Hendrikx, Arthur De Sloover en Augustin Meurmans namen de prijs in ontvangst uit handen van oud-zeilster Evi Van Acker, Sportvrouw van het Jaar in 2012.Het is voor de Belgische hockeymannen de vierde keer dat ze bekroond worden tot Ploeg van het Jaar. Ze worden daarmee alleen recordhouder op de erelijst. Eerder wonnen ze de trofee in 2012, 2016 en 2018. Ze kregen eerder dit jaar najaar ook al de Nationale Trofee voor Sportverdienste. In de eindstand blijven ze met 565 punten (150 eerste plaatsen) ruimschoots de Belgian Tornados (293 ptn), het nationale estafetteteam bij de mannen op de 4x400 meter, en de Rode Duivels (206 ptn) voor. De concurrentie om de titel van Ploeg van het Jaar was dit jaar eens te meer groot. Ook de Belgian Tornados kenden een absoluut topjaar. Het team van coach Jacques Borlée behaalde haar eerste outdoor WK-medaille. In Doha wonnen onze landgenoten brons. De Rode Duivels van hun kant plaatsten zich als groepswinnaar met het maximum van 30/30 voor het EK van komende zomer doorheen heel Europa. Het is de tweede prijs op het Sportgala voor de Red Lions. Eerder werd trainer Shane McLeod verkozen tot Coach van het Jaar. McLeod is de tweede buitenlander op de erelijst van de Coach van het Jaar. Pas vanaf vorig jaar komen ook buitenlandse coaches in aanmerking. Hij volgt Roberto Martinez op, die dit jaar als vierde net naast het podium viel. De hockeycoach vierde het eindejaar in eigen land en was niet aanwezig op de prijsuitreiking. In een videoboodschap toonde hij zich erg enthousiast met de trofee. 'Het is een hele eer te winnen. De andere genomineerden waren ook heel sterk. Het is een mooie bekroning voor onze hele groep, die erg complementair is. De verdiensten zijn immers voor het hele team. België is echt mijn thuis geworden. Het is heel leuk erkenning te krijgen voor mijn werk.' Oud-tafeltenniskampioen Jean-Michel Saive reikte de prijs uit aan een speler van de Red Lions, Loïck Luypaert. McLeod loodste de Red Lions de voorbije twaalf maanden achtereenvolgens naar de wereldtitel in het Indiase Bhubaneswar (december 2018) en de Europese titel in Antwerpen (augustus 2019). De Nieuw-Zeelander is sinds oktober 2015 bondscoach van de Red Lions. McLeod hield in de eindafrekening nauwelijks 52 punten voor op Philippe Clement, die Racing Genk in het voorjaar naar de landstitel in het voetbal leidde en vervolgens ook bij Club Brugge meteen indruk maakte. Jacques Borlée vervolledigde het podium met 189 punten. De coach van de Belgian Tornados voerde zijn team aan richting een eerste outdoor WK-medaille. In Doha veroverden de Belgische mannen op de 4x400 meter een bronzen plak. Yari Verschaeren is de Belofte van het Jaar De achttienjarige Yari Verschaeren heeft zaterdagavond op het Sportgala in Schelle de prijs voor Belofte van het Jaar, de eerste prijs van de avond, op zak gestoken. Verschaeren (215 ptn), het goudhaantje van Anderlecht, bleef in de eindafrekening veldrijder Thibau Nys (175 ptn) en gewichthefster Nina Sterckx (168 ptn), beiden Europees kampioen bij de junioren in hun sport, voor. De spelverdeler van paars-wit volgt op de erelijst wielrenner Remco Evenepoel op.Verschaeren was zelf niet aanwezig op de uitreiking. De momenteel geblesseerde voetballer reageerde in een videobooschap op zijn overwinning. 'Dit is een heel mooie prijs om te winnen. Ik ben er heel blij mee. Je ziet dat er veel toppers op de erelijst staan. Het zou heel mooi zijn om in de voetsporen te treden van vorige winnaars als Romelu Lukaku en Divock Origi. De trofee krijgt een mooie plaats op mijn kamer.' 2019 werd voor Verschaeren het jaar van de grote doorbraak. Hij debuteerde eind november 2018 in het eerste elftal van Anderlecht. Al snel groeide de jonge aanvallende middenvelder uit tot het lichtpunt in een erg tegenvallend seizoen voor paars-wit. Verschaeren hielp Anderlecht in extremis aan een deelnamebewijs voor Play-off 1, waar paars-wit uiteindelijk geen Europees ticket wist te behalen. Aan het einde van het seizoen trok Verschaeren met de Belgische beloften naar het EK U21 in Italië en San Marino, waar hij in de laatste groepswedstrijd tegen Italië een prachtige treffer scoorde. Ook bondscoach Roberto Martinez had het talent van Verschaeren opgemerkt en selecteerde hem in september een eerste keer voor de Rode Duivels. Hij maakte zijn debuut in Schotland, en scoorde een maand later, in de thuiswedstrijd tegen San Marino, ook zijn eerste interlanddoelpunt. Bij Anderlecht loopt het dit seizoen iets minder vlot voor Verschaeren. Net als de hele ploeg heeft de jonge middenvelder het moeilijk. Vorige week zondag in de Clasico op Standard (1-1) speelde de Antwerpenaar één van zijn beste wedstrijden, maar viel hij uiteindelijk uit met een enkelblessure. Joachim Gérard voor tweede keer Paralympiër van het JaarRolstoeltennisser Joachim Gérard werd zaterdagavond op het Sportgala voor de tweede keer in zijn carrière bekroond tot Paralympiër van het Jaar. De 31-jarige Brusselaar haalde het met 408 punten ruimschoots voor rolstoelatleet Peter Genyn (243 ptn), de winnaar van de voorbije twee jaar, en tafeltennisser Laurens Devos (233 ptn), de triomfator in 2016. Gérard won de trofee eerder in 2013, in 2015 en 2017 werd hij derde.Gérard toonde zich erg tevreden met zijn trofee. 'Het is een hele eer deze prijs te mogen ontvangen. Maar in 2020 wil ik nog beter doen en hoop ik op een eerste eindzege op een grandslamtoernooi en een olympische medaille', liet hij noteren. De rolstoeltennisser schitterde vorige maand in het Amerikaanse Orlando door er voor de vierde keer in vijf jaar tijd de Masters in het rolstoeltennis te winnen. Gérard versloeg in de finale de Brit Alfie Hewett. Zijn concurrenten Peter Genyn en Laurens Devos moesten genoegen nemen met de dichtste ereplaatsen. De bijna 43-jarige Genyn volgde vorige maand op het WK para-atletiek zichzelf op als wereldkampioen op de 200 meter (T51). Op de 100 meter verloor hij zijn titel wel en moest hij genoegen nemen met zilver. De negentienjarige Devos veroverde in september zijn derde Europese titel in de klasse 9 van het paratafeltennis. De in oktober overleden Marieke Vervoort kreeg ook postuum zeven punten toegekend. Ze werd daarmee nog vijftiende. Vervoort kreeg op het Sportgala nog een massaal applaus.