Het olympisch tennistoernooi vindt, net als op de Spelen van 1908, plaats op het heilige gras van Wimbledon. Rafael Nadal, tweevoudig winnaar van het grandslamtoernooi en de olympisch kampioen van Peking, zal er zijn titel niet verdedigen, want vorige week meldde hij af voor Londen, wegens een knieblessure. Geen grote verrassing, want Nadal werd begin juli in de tweede ronde van Wimbledon verrassend uitgeschakeld door Lukas Rosol, honderdste op de ATP-ranglijst.

Novak Djokovic veroverde brons in Peking en weet sinds zijn eerste Wimbledonwinst vorig jaar dat hij ook op gras iedereen de baas kan. In de halve finale werd de Serviër dit jaar echter zonder pardon naar huis gestuurd door Roger Federer. Van de buitengewone dominantie die hij vorig jaar aan de dag legde - onder meer een zegereeks van 41 matchen - is dit jaar veel minder sprake, al won Djokovic begin dit jaar wel de Australian Open.

Eindelijk medaille voor Federer?

Meer dan voor wie ook is de All England Lawn Tennis and Croquet Club voor Roger Federer een tweede thuis. Hij beleefde er elf jaar geleden zijn internationale doorbraak door in de vierde ronde zevenvoudig winnaar Pete Sampras uit te schakelen en maakte de cirkel rond door begin juli het record van diezelfde Sampras te evenaren.

Een 'comeback' voor de Zwitser aangezien hij op Wimbledon in 2010 en 2011 al in de kwartfinale gestrand was en hij in januari 2010 zijn laatste Grand Slam gewonnen had.
Tot 8 juli 2012, de dag waarop hij opnieuw 's werelds nummer één werd en zich definitief tot de grootste tennisser aller tijden kroonde, voor zover daar nog twijfel over bestond.

Een olympische medaille in het enkelspel is het enige wat nog ontbreekt op Federers rijk gevuld palmares. In Sydney verloor de Zwitser de strijd om het brons van Arnaud di Pasquale, in 2004 kapseisde hij in de tweede ronde tegen Thomas Berdych en in 2008 ging hij er in de kwartfinale uit tegen James Blake.

Volgens Federer onder meer het gevolg van het feit dat in het olympische tennistoernooi naar twee gewonnen sets gespeeld wordt, in tegenstelling tot drie in een Grand Slam. Daardoor is in elke match de foutenmarge kleiner.

In Peking won de Fed Express wel het dubbelspel met landgenoot Stanislas Wawrinka. Daardoor zal de druk in Londen volgens hem minder zijn - hij heeft al een olympische titel op zak -, maar de zeventienvoudige grandslamwinnaar maakt er geen geheim van dat een gouden plak in het enkelspel de ultieme kroon op zijn carrière zou zijn. En een mooi verjaardagsgeschenk, want drie dagen na de finale op 5 augustus wordt hij 31.

De Brit Andy Murray bereikte als eerste Brit sinds Fred Perry in 1936 de finale van Wimbledon, maar kon na de eerste gewonnen set weinig weerwerk bieden tegen Federer. Het valt te betwijfelen of hem dat op de Spelen wel zal lukken, maar een medaille is zeker mogelijk. Ook in het dubbelspel, waar Andy een duo vormt met zijn broer Jamie.

Jonathan Marray won aan de zijde van de Zweed Frederik Nielsen, als eerste Brit sinds Pat Hughes en Raymond Tuckey in 1936, begin juli het dubbelspel in Wimbledon, maar moet thuisblijven. Het tweede Britse ticket was immers al toegewezen aan Colin Fleming en Ross Hutchins.

Ook goud voor Serena?

Bij de vrouwen is titelverdedigster Elena Dementieva gestopt en ligt de weg open voor Serena Williams, die op 7 juli haar vijfde Wimbledontitel behaalde na winst tegen Agnieszka Radwanska.

Ook voor haar het einde van een moeilijke periode vol gezondheidsproblemen. In de Australian Open en op Roland Garros mocht Williams na de vierde en eerste ronde al naar huis, maar op het heilige gras vond ze haar oude topniveau weer terug. Daarna won ze ook met sprekend gemak het toernooi in Stanford.

De 30-jarige Amerikaanse lijkt, net als Federer, meer dan klaar voor haar eerste olympische medaille in het enkelspel. Ze heeft wel al twee gouden plakken in het dubbel, aan de zijde van haar zus Venus, met wie ze in Wimbledon ook zegevierde in het dubbelspel. Volgt straks een nieuwe dubbelslag?

Voornaamste tegenstandster op de Spelen wordt wellicht Maria Sjarapova, die in 2004 op haar zeventiende al Wimbledon won en straks aan haar eerste olympiade begint.

Na haar titel op Roland Garros ging de Russische op All England Lawn Tennis and Croquet Club wel al in de vierde ronde onderuit tegen Sabina Lisicki, waardoor ze haar positie als nummer één van de wereld weer moest afstaan aan Victoria Azarenka.

De Wit-Russische haalde al tweemaal de halve finale op Wimbledon en is dus ook op de Spelen niet kansloos.

Opmerkelijk: Djokovic, Wawrinka (en niet Federer), Radwanska en Sjarapova zullen in Londen de vlag van hun land dragen tijdens de openingsceremonie.

En de Belgen?

De comeback van Kim Clijsters stond vooral in het teken van deelname aan de Olympische Spelen. In 2004, toen Justine Henin goud won, koos ze er zelf voor om niet naar Athene te gaan (onder meer wegens problemen met haar kledijsponsor). Vier jaar later in Peking genoot de Limburgse van haar eerste tennispensioen.

In Londen een (gouden) medaille behalen moest alles goedmaken, maar na het vele blessureleed van de jongste weken en maanden lijkt de kans steeds kleiner dat ze daarin zal slagen. Op Wimbledon was Clijsters in de achtste finales kansloos tegen de Duitse Angelique Kerber. Toch kan haar pure klasse niet verdwenen zijn. Als ze honderd procent fit raakt, kan Killing Kim nog altijd van iedereen winnen. Maar even goed kraakt ze al in de tweede ronde met een nieuwe blessure.

In dat opzicht is het moeilijk te begrijpen dat Clijsters in Londen met Olivier Rochus wil deelnemen aan het gemengd dubbelspel, al moet de ITF hen wel nog een wildcard geven. Indien ze die krijgen, worden die matchen toch een extra belasting voor het broze lichaam van de 29-jarige Limburgse. Anderzijds is de kans op een medaille daar misschien wel groter dan in het enkelspel.

Zeker voor Rochus die in Peking de achtste finales haalde en, net als Steve Darcis, opnieuw gedelibereerd werd door het BOIC. Zij voldeden niet aan de BOIC-norm (achtste finale Grand Slam) maar wel aan de criteria van de ITF: top 56 in de uitgezuiverde lijst met maximaal vier spelers per land.

David Goffin was na zijn vierde ronde op Roland Garros wel zeker van een olympisch ticket. Misschien kan hij in Londen, waar hij dit jaar de derde ronde haalde, opnieuw verrassen, maar een medaille veroveren is nog een andere zaak.

Yanina Wickmayer toonde haar goede vorm door in Stanford de halve finale te bereiken, maar kwam de laatste drie jaar op Wimbledon niet verder dan tweemaal een derde en een keer een vierde ronde. Ook voor haar zou een olympische plak winnen een verrassing zijn.

Jonas Creteur