Met negen waren ze, de Italianen die in de top honderd van de ATP-ranking stonden: Matteo Berrettini (9e), Jannik Sinner (19e), Lorenzo Sonego (28e), Fabio Fognini (29e), Lorenzo Musetti (76e), Stefano Travaglia (77e), Salvatore Caruso (81e), Gianluca Mager (85e) en Andreas Seppi (95e). Alleen Frankrijk en Spanje doen beter met elf en tien spelers. Ook de VS heeft er tien, maar geen enkele man meer in de top dertig.

Voor Italië is dat een record, maar ook geen toeval. Hun tennissers kunnen tegenwoordig op alle terreinen uit de voeten, terwijl ze in het verleden vooral op gravel uitblonken. De Italiaanse federatie heeft ook hard ingezet op een andere spelstijl: niet meer spelers die op langere rally's teren, maar in de cruciale eerste vier slagen na de opslag punten kunnen winnen. Vanuit het high performance center in Tirrenio, dat zelfs meer hardcourtterrein dan gravelbanen telt, wordt ook nauwer samengewerkt met de persoonlijke coaches van elke speler. Een cultuurshift, want vroeger acteerden de Italianen elk op hun eiland.

Boegbeeld van de nieuwe generatie is de amper negentienjarige Sinner, die dit jaar al de Great Ocean Road Open won en de finale haalde van het Masterstoernooi in Miami. Ook Berrettini (25) haalde de eindstrijd van een Mastersevent, in Madrid, nadat hij eerder de Serbia Open op zijn naam had geschreven. Toch wordt vooral op toptalent Sinner gerekend om op termijn een einde te maken aan een lange periode waarin geen enkele Italiaan een grand slam kon winnen. De laatste was immers Adriano Panatta in 1976 op Roland Garros.

Met negen waren ze, de Italianen die in de top honderd van de ATP-ranking stonden: Matteo Berrettini (9e), Jannik Sinner (19e), Lorenzo Sonego (28e), Fabio Fognini (29e), Lorenzo Musetti (76e), Stefano Travaglia (77e), Salvatore Caruso (81e), Gianluca Mager (85e) en Andreas Seppi (95e). Alleen Frankrijk en Spanje doen beter met elf en tien spelers. Ook de VS heeft er tien, maar geen enkele man meer in de top dertig. Voor Italië is dat een record, maar ook geen toeval. Hun tennissers kunnen tegenwoordig op alle terreinen uit de voeten, terwijl ze in het verleden vooral op gravel uitblonken. De Italiaanse federatie heeft ook hard ingezet op een andere spelstijl: niet meer spelers die op langere rally's teren, maar in de cruciale eerste vier slagen na de opslag punten kunnen winnen. Vanuit het high performance center in Tirrenio, dat zelfs meer hardcourtterrein dan gravelbanen telt, wordt ook nauwer samengewerkt met de persoonlijke coaches van elke speler. Een cultuurshift, want vroeger acteerden de Italianen elk op hun eiland. Boegbeeld van de nieuwe generatie is de amper negentienjarige Sinner, die dit jaar al de Great Ocean Road Open won en de finale haalde van het Masterstoernooi in Miami. Ook Berrettini (25) haalde de eindstrijd van een Mastersevent, in Madrid, nadat hij eerder de Serbia Open op zijn naam had geschreven. Toch wordt vooral op toptalent Sinner gerekend om op termijn een einde te maken aan een lange periode waarin geen enkele Italiaan een grand slam kon winnen. De laatste was immers Adriano Panatta in 1976 op Roland Garros.