'We hebben één keer tegen elkaar gespeeld en hij was veel te sterk voor mij', grapte Aleksander Zverev senior onlangs, terwijl hij naast Ivan Lendl op de tennisbaan stond. De twee kennen elkaar al meer dan veertig jaar. Beiden geboren in 1960 - Lendl in Tsjechoslovakije, Zverev in de Sovjet-Unie - kruisten ze elkaars pad voor het eerst op het EK voor min-18-jarigen. Het werd 6/3 6/3.

Een jaar erna (1978) won Lendl de juniorentoernooien op Roland Garros en Wimbledon. Hij sloot dat seizoen af als beste junior ter wereld en werd prof. Begin 1983 stond hij nummer één op de wereldranglijst. 'Geen verrassing', zegt Zverev, die net als Lendl zijn geluk in het Westen zou zoeken. De Tsjechoslovaak week in 1986 uit naar de VS, vijf jaar later zouden Zverev en zijn echtgenote zich vestigen in Hamburg, waar hun tweede zoon - Alexander junior, Sacha - werd geboren.

Met de carrière van vader werd het niets. Nooit hoger geraakt dan plaats 307 op de ranking, maar de liefde voor de sport kon hij wél doorgeven. Zijn oudste zoon Mikhail, Mischa (31), mepte zich vorige zomer naar plaats 27, Sacha stond in november 2017 heel even op de derde plaats en begint straks aan de ATP Finals als vierde reekshoofd. De jongste speler in de top tien van de wereldranglijst, maar in de grote toernooien geen hoogvlieger: één kwartfinale, dit jaar op Wimbledon, zijn beste prestatie sinds hij in 2013 prof werd.

Vooral daar moet Lendl, die zelf acht grandslams won, verandering in brengen. De Tsjech coachte Andy Murray tussen 2012 en 2014 naar zijn eerste twee grandslamtitels (US Open 2012, Wimbledon 2013) en, na een tussenpauze, in 2016 naar een tweede Wimbledon- en een olympische titel én de hoogste positie op de wereldranglijst. Door aanhoudend blessureleed van de Schot scheidden hun wegen eind vorig jaar. Een buitenkansje voor de Duitse tennisfamilie.

Boris Becker, die Novak Djokovic naar de top had geleid, leek de eerste keuze, maar het woelige privéleven van de Duitser schrikte Zverev af. Fitnesscoach Jez Green drong aan op een samenwerking met Lendl. 'Jez, die voor mij meer is dan een coach, zat samen met Ivan in het team van Murray. Enorm veeleisend, ja, maar dat moet ook. Door nog harder te werken wil ik de laatste stap zetten. Dat kan, denk ik, met Ivan, want hij deed het als speler én als coach. De relatie tussen mijn vader en Ivan gaat heel veel terug, maar dan nog moesten we hem overtuigen. Hij wilde alleen helpen als ik de ambitie had om op de grote toernooien voor de prijzen mee te spelen', klonk het bij Zverev junior, die de voorbije maanden op tactisch, fysiek en mentaal vlak werd bijgeschaafd. 'Werken is de basis', zei Lendl in een zeldzame spraakzame bui. 'In mijn carrière heb ik me nooit laten leiden door winst of verlies. Ik vroeg mezelf alleen af: heb ik genoeg moeite gedaan?'

Chris Tetaert en Doris Henkel

'We hebben één keer tegen elkaar gespeeld en hij was veel te sterk voor mij', grapte Aleksander Zverev senior onlangs, terwijl hij naast Ivan Lendl op de tennisbaan stond. De twee kennen elkaar al meer dan veertig jaar. Beiden geboren in 1960 - Lendl in Tsjechoslovakije, Zverev in de Sovjet-Unie - kruisten ze elkaars pad voor het eerst op het EK voor min-18-jarigen. Het werd 6/3 6/3. Een jaar erna (1978) won Lendl de juniorentoernooien op Roland Garros en Wimbledon. Hij sloot dat seizoen af als beste junior ter wereld en werd prof. Begin 1983 stond hij nummer één op de wereldranglijst. 'Geen verrassing', zegt Zverev, die net als Lendl zijn geluk in het Westen zou zoeken. De Tsjechoslovaak week in 1986 uit naar de VS, vijf jaar later zouden Zverev en zijn echtgenote zich vestigen in Hamburg, waar hun tweede zoon - Alexander junior, Sacha - werd geboren. Met de carrière van vader werd het niets. Nooit hoger geraakt dan plaats 307 op de ranking, maar de liefde voor de sport kon hij wél doorgeven. Zijn oudste zoon Mikhail, Mischa (31), mepte zich vorige zomer naar plaats 27, Sacha stond in november 2017 heel even op de derde plaats en begint straks aan de ATP Finals als vierde reekshoofd. De jongste speler in de top tien van de wereldranglijst, maar in de grote toernooien geen hoogvlieger: één kwartfinale, dit jaar op Wimbledon, zijn beste prestatie sinds hij in 2013 prof werd. Vooral daar moet Lendl, die zelf acht grandslams won, verandering in brengen. De Tsjech coachte Andy Murray tussen 2012 en 2014 naar zijn eerste twee grandslamtitels (US Open 2012, Wimbledon 2013) en, na een tussenpauze, in 2016 naar een tweede Wimbledon- en een olympische titel én de hoogste positie op de wereldranglijst. Door aanhoudend blessureleed van de Schot scheidden hun wegen eind vorig jaar. Een buitenkansje voor de Duitse tennisfamilie. Boris Becker, die Novak Djokovic naar de top had geleid, leek de eerste keuze, maar het woelige privéleven van de Duitser schrikte Zverev af. Fitnesscoach Jez Green drong aan op een samenwerking met Lendl. 'Jez, die voor mij meer is dan een coach, zat samen met Ivan in het team van Murray. Enorm veeleisend, ja, maar dat moet ook. Door nog harder te werken wil ik de laatste stap zetten. Dat kan, denk ik, met Ivan, want hij deed het als speler én als coach. De relatie tussen mijn vader en Ivan gaat heel veel terug, maar dan nog moesten we hem overtuigen. Hij wilde alleen helpen als ik de ambitie had om op de grote toernooien voor de prijzen mee te spelen', klonk het bij Zverev junior, die de voorbije maanden op tactisch, fysiek en mentaal vlak werd bijgeschaafd. 'Werken is de basis', zei Lendl in een zeldzame spraakzame bui. 'In mijn carrière heb ik me nooit laten leiden door winst of verlies. Ik vroeg mezelf alleen af: heb ik genoeg moeite gedaan?' Chris Tetaert en Doris Henkel