Als je de Europa League vergelijkt met de Champions League, blijf je in de EL altijd wel wat op je honger zitten. Op dinsdag of woensdag was de kwaliteit van het spelletje toch altijd nog een tikkeltje beter, tenzij je Falcao heet.

Vanavond is het nog een keer zo ver. Dat is er eindelijk weer Champions League in het Astridpark, voor het eerst sinds de herfst van 2006. Málaga, topper in de Primera División, is als eerste dit seizoen te gast in Brussel. Anderlecht heeft er zin in, liet coach John van den Brom gisteren noteren.

"Elke match in de Champions League is sowieso zwaar voor Anderlecht. Maar ik put hoop uit het feit dat we onze goeie periodes in de competitie steeds langer volhouden, dat er absoluut sprake is van vertrouwen en dat iedereen fit is. Dat nemen we allemaal mee naar deze match. Tel daarbij het thuisvoordeel, dat het verschil kan en moet maken, en ik zie ook kansen tegen Málaga. Dat was ook mijn boodschap aan de spelers."

Thuisvoordeel? In statistiek zijn we nooit sterk geweest, maar een blik op het CL-verleden van de Brusselaars wijst toch op wat anders. Veel voordeel zien we niet. We gingen het even na: de laatste thuiswinst van Anderlecht in de Champions League dateert al van ... november 2003: 1-0 tegen Olympique Lyon. Dat jaar haalden de Brusselaars thuis zeven op negen, tegen ook nog Celtic (1-0) en Bayern München (1-1, de bezoekers scoorden via Roque Santa Cruz, vanavond in de spits bij de Spanjaarden).

Maar daarna was er van thuisvoordeel nog amper sprake. Drie keer op rij wist Anderlecht zich na die campagne van 2003-2004 nog te plaatsen voor de groepsfase (één keer gebeurde dat overigens rechtstreeks). Geen enkele keer konden ze nog winnen in Brussel.
In de herfst van 2004 haalde Anderlecht thuis (noch uit) tegen Inter, Valencia en Werder Bremen een punt.

Het seizoen daarop maakte het thuis tegen Chelsea, Liverpool en Betis niet eens één goal (wel werd uit in Spanje met 0-1 gewonnen, doelpunt van Kompany, de enige drie punten dat jaar).

In de herfst van 2006 tenslotte was er voor het laatst CL in het park. De thuismatchen tegen Rijsel en AEK Athene eindigden beide op een gelijkspel, die tegen Milan werd met 0-1 verloren.

Conclusie? Thuisvoordeel? Zeven nederlagen, twee gelijke spelen in de voorbije drie campagnes. De fans zullen werk hebben om hun ploeg naar de zege te schreeuwen. Winst lijkt eerder... historisch.

Peter T'Kint

Als je de Europa League vergelijkt met de Champions League, blijf je in de EL altijd wel wat op je honger zitten. Op dinsdag of woensdag was de kwaliteit van het spelletje toch altijd nog een tikkeltje beter, tenzij je Falcao heet. Vanavond is het nog een keer zo ver. Dat is er eindelijk weer Champions League in het Astridpark, voor het eerst sinds de herfst van 2006. Málaga, topper in de Primera División, is als eerste dit seizoen te gast in Brussel. Anderlecht heeft er zin in, liet coach John van den Brom gisteren noteren. "Elke match in de Champions League is sowieso zwaar voor Anderlecht. Maar ik put hoop uit het feit dat we onze goeie periodes in de competitie steeds langer volhouden, dat er absoluut sprake is van vertrouwen en dat iedereen fit is. Dat nemen we allemaal mee naar deze match. Tel daarbij het thuisvoordeel, dat het verschil kan en moet maken, en ik zie ook kansen tegen Málaga. Dat was ook mijn boodschap aan de spelers." Thuisvoordeel? In statistiek zijn we nooit sterk geweest, maar een blik op het CL-verleden van de Brusselaars wijst toch op wat anders. Veel voordeel zien we niet. We gingen het even na: de laatste thuiswinst van Anderlecht in de Champions League dateert al van ... november 2003: 1-0 tegen Olympique Lyon. Dat jaar haalden de Brusselaars thuis zeven op negen, tegen ook nog Celtic (1-0) en Bayern München (1-1, de bezoekers scoorden via Roque Santa Cruz, vanavond in de spits bij de Spanjaarden). Maar daarna was er van thuisvoordeel nog amper sprake. Drie keer op rij wist Anderlecht zich na die campagne van 2003-2004 nog te plaatsen voor de groepsfase (één keer gebeurde dat overigens rechtstreeks). Geen enkele keer konden ze nog winnen in Brussel. In de herfst van 2004 haalde Anderlecht thuis (noch uit) tegen Inter, Valencia en Werder Bremen een punt. Het seizoen daarop maakte het thuis tegen Chelsea, Liverpool en Betis niet eens één goal (wel werd uit in Spanje met 0-1 gewonnen, doelpunt van Kompany, de enige drie punten dat jaar). In de herfst van 2006 tenslotte was er voor het laatst CL in het park. De thuismatchen tegen Rijsel en AEK Athene eindigden beide op een gelijkspel, die tegen Milan werd met 0-1 verloren. Conclusie? Thuisvoordeel? Zeven nederlagen, twee gelijke spelen in de voorbije drie campagnes. De fans zullen werk hebben om hun ploeg naar de zege te schreeuwen. Winst lijkt eerder... historisch. Peter T'Kint