Bewust opgepookte discussies over te zware zand/loopstroken waar al dan niet planken op gelegd moesten worden. Een verbale uithaal van Klaas Vantornout richting de 'jankende' Sven Nys, die na zijn ziekte pas laat zijn deelname bevestigde maar zaterdag wel twitterde dat hij veel zin had om zich in Mol "eens pijn te doen". Wereldkampioen Niels Albert die de rol van zandkoning met graagte op zich nam, medefavoriet Kevin Pauwels die de druk dan weer van zich afschoof wegens dat vermaledijde zand - vorige week plots een even hot item als de dotatie van koningin Fabiola.

En vooral: een nagelbijter van een BK die een (licht) onverwachte, maar daarom niet minder verdiende winnaar opleverde, bij wiens ploegleider Mario De Clercq de waterlanders achteraf met beken over de wangen liepen. Als een buitenlander zich ooit zou afvragen waarom dat kleine, provinciale veldrijden in Vlaanderen toch zo populair is: hierboven het antwoord.

Belangrijkste conclusie na die turbulente week? Dat de titel voor Klaas Vantornout het beste is wat deze sport kon overkomen. Zeker dit seizoen, want het veldrijden leek tot begin december in een gehuchtenoorlog tussen Nys en Albert uit te draaien: in liefst 9 van de eerste 17 tv-crossen eindigde de Balenaar net voor zijn gemeentegenoot. Jubel voor Nys, frustratie voor Albert, maar ondanks de soms felle duels leek het cyclocross meer dan ooit aan bloedarmoede te lijden - ook omdat vanuit het buitenland alle tegenstand was weggevallen.

Gelukkig liet de Stille uit de Kempen zich voor en na Nieuwjaar weer van zich horen, met drie demonstraties in Namen, Baal en Rome, en gisteren schudde zijn Sunwebploegmaat het imago van 'net niet-coureur' van zich af. Niet dat de smalle veldrittop nu plots zoveel breder wordt, maar na vier titels voor Nys en één voor Albert is een nieuw gezicht in de tricolore een prima zaak voor de aantrekkelijkheid van de sport - ook met het oog op het afscheid van Nys in februari 2013 (of later).

Misschien dat Vantornout met de driekleur om de schouders nu definitief de laatste stap kan zetten: van een renner die tot voor het BK in Mol op 25 tv-crossen 17 maal in de top vijf eindigde, waarvan 'slechts' zes keer in de top drie (met twee zeges), naar iemand die in elke cross minstens podium- of zelfs zegerijp is.

Dat de smalle West-Vlaming niet alleen op zijn geliefkoosde heuvelachtige omlopen als in Gavere - waar hij het Nys bijzonder moeilijk maakte - en op de Koppenberg uit de voeten kan, maar ook op Formule 1-parcoursen, bewees hij alvast in Rome en in Mol. Voor het eerst maakte hij het zondag in de laatste ronde ook eens af, terwijl hij ervoor vaak nipt tekortschoot na een technische fout of een gebrek aan een sprint.

Een grijze muis is de Torhoutenaar allerminst: hij heeft niet de looks of het charisma van Albert, maar is wel niet bang om het vuur wat op te poken, getuige daarvan zijn uithaal richting de 'janker' uit Baal, en om openlijk zijn mening te ventileren... alleen verdrinkt die vaak in alle aandacht voor Nys en Albert.

Vantornout maakt zich zo niet altijd even populair bij zijn collega's, ook omdat hij in het veld vaak zijn tanden laat zien. Toen ondergetekende Vantornout in oktober 2008 interviewde, sprak hij al over "de andere Klaas", die "geen sulleke is met wie Nys en co de zot kunnen houden." En voegde hij eraan toe: "Je moet soms een smeerlap zijn om de top te bereiken."

Goed vier jaar later kan hij daar eindelijk van proeven, al blijft hij zich vreemd genoeg toch het best voelen in de schaduw van kopman Kevin Pauwels, met wie hij een perfect complementair duo vormt. Sluw gestuurd door ploegleider Mario De Clercq, die het mentale/tactische spel richting een kampioenschap nog altijd meesterlijk beheerst en voor het BK perfect alle aandacht van de in bloedvorm verkerende Vantornout wegleidde door figuurlijk over het Molse zand te vallen. En eerder het verstand had om hem en Pauwels uit kleinere crossen als Sint-Niklaas en Bredene weg te houden, met oog op de cruciale januarimaand.

Benieuwd welke truc de voormalige rivaal van Nys in aanloop naar het WK tevoorschijn zal toveren. Misschien kan de steeds beter wordende Kevin Pauwels daar in Louisville van profiteren en wordt Sunweb-Napoleon Games nog dé winnaar van het veldritseizoen. Wie had, behalve De Clercq en manager Jurgen Mettepenningen, dat begin december durven te denken?

(Jonas Creteur)

Bewust opgepookte discussies over te zware zand/loopstroken waar al dan niet planken op gelegd moesten worden. Een verbale uithaal van Klaas Vantornout richting de 'jankende' Sven Nys, die na zijn ziekte pas laat zijn deelname bevestigde maar zaterdag wel twitterde dat hij veel zin had om zich in Mol "eens pijn te doen". Wereldkampioen Niels Albert die de rol van zandkoning met graagte op zich nam, medefavoriet Kevin Pauwels die de druk dan weer van zich afschoof wegens dat vermaledijde zand - vorige week plots een even hot item als de dotatie van koningin Fabiola.En vooral: een nagelbijter van een BK die een (licht) onverwachte, maar daarom niet minder verdiende winnaar opleverde, bij wiens ploegleider Mario De Clercq de waterlanders achteraf met beken over de wangen liepen. Als een buitenlander zich ooit zou afvragen waarom dat kleine, provinciale veldrijden in Vlaanderen toch zo populair is: hierboven het antwoord.Belangrijkste conclusie na die turbulente week? Dat de titel voor Klaas Vantornout het beste is wat deze sport kon overkomen. Zeker dit seizoen, want het veldrijden leek tot begin december in een gehuchtenoorlog tussen Nys en Albert uit te draaien: in liefst 9 van de eerste 17 tv-crossen eindigde de Balenaar net voor zijn gemeentegenoot. Jubel voor Nys, frustratie voor Albert, maar ondanks de soms felle duels leek het cyclocross meer dan ooit aan bloedarmoede te lijden - ook omdat vanuit het buitenland alle tegenstand was weggevallen.Gelukkig liet de Stille uit de Kempen zich voor en na Nieuwjaar weer van zich horen, met drie demonstraties in Namen, Baal en Rome, en gisteren schudde zijn Sunwebploegmaat het imago van 'net niet-coureur' van zich af. Niet dat de smalle veldrittop nu plots zoveel breder wordt, maar na vier titels voor Nys en één voor Albert is een nieuw gezicht in de tricolore een prima zaak voor de aantrekkelijkheid van de sport - ook met het oog op het afscheid van Nys in februari 2013 (of later).Misschien dat Vantornout met de driekleur om de schouders nu definitief de laatste stap kan zetten: van een renner die tot voor het BK in Mol op 25 tv-crossen 17 maal in de top vijf eindigde, waarvan 'slechts' zes keer in de top drie (met twee zeges), naar iemand die in elke cross minstens podium- of zelfs zegerijp is.Dat de smalle West-Vlaming niet alleen op zijn geliefkoosde heuvelachtige omlopen als in Gavere - waar hij het Nys bijzonder moeilijk maakte - en op de Koppenberg uit de voeten kan, maar ook op Formule 1-parcoursen, bewees hij alvast in Rome en in Mol. Voor het eerst maakte hij het zondag in de laatste ronde ook eens af, terwijl hij ervoor vaak nipt tekortschoot na een technische fout of een gebrek aan een sprint.Een grijze muis is de Torhoutenaar allerminst: hij heeft niet de looks of het charisma van Albert, maar is wel niet bang om het vuur wat op te poken, getuige daarvan zijn uithaal richting de 'janker' uit Baal, en om openlijk zijn mening te ventileren... alleen verdrinkt die vaak in alle aandacht voor Nys en Albert.Vantornout maakt zich zo niet altijd even populair bij zijn collega's, ook omdat hij in het veld vaak zijn tanden laat zien. Toen ondergetekende Vantornout in oktober 2008 interviewde, sprak hij al over "de andere Klaas", die "geen sulleke is met wie Nys en co de zot kunnen houden." En voegde hij eraan toe: "Je moet soms een smeerlap zijn om de top te bereiken."Goed vier jaar later kan hij daar eindelijk van proeven, al blijft hij zich vreemd genoeg toch het best voelen in de schaduw van kopman Kevin Pauwels, met wie hij een perfect complementair duo vormt. Sluw gestuurd door ploegleider Mario De Clercq, die het mentale/tactische spel richting een kampioenschap nog altijd meesterlijk beheerst en voor het BK perfect alle aandacht van de in bloedvorm verkerende Vantornout wegleidde door figuurlijk over het Molse zand te vallen. En eerder het verstand had om hem en Pauwels uit kleinere crossen als Sint-Niklaas en Bredene weg te houden, met oog op de cruciale januarimaand.Benieuwd welke truc de voormalige rivaal van Nys in aanloop naar het WK tevoorschijn zal toveren. Misschien kan de steeds beter wordende Kevin Pauwels daar in Louisville van profiteren en wordt Sunweb-Napoleon Games nog dé winnaar van het veldritseizoen. Wie had, behalve De Clercq en manager Jurgen Mettepenningen, dat begin december durven te denken?(Jonas Creteur)