Als de planning van de werken gerespecteerd wordt, zal het Estadio Vicente Calderón in september van dit jaar volledig afgebroken zijn. In een eerste fase, die vorige week in gang werd gezet, worden de zitjes en het hekwerk gedemonteerd. Om de overlast voor de buurt, waar zich een aantal scholen bevinden, te beperken, wordt het stadion van binnenuit ontmanteld. Zo houdt de buitenkant van de arena voorlopig nog het stof en het lawaai tegen.

Het Vicente Calderónstadion werd in 1966 officieel geopend. Het had toen een capaciteit van 62.000 toeschouwers (later teruggeschroefd tot 55.000) en het was het eerste stadion in Europa dat volledig bestond uit zitplaatsen. Eenenvijftig jaar lang was het de thuisbasis van Atlético Madrid. Tijdens het WK 1982 in Spanje werden er ook drie wedstrijden gespeeld uit groep D - met Frankrijk, Noord-Ierland en Oostenrijk - en tussen 1972 en 2014 was ook de Spaanse nationale ploeg er elf keer te gast. Opvallend: geen enkele van die wedstrijden ging verloren.

De laatste officiële wedstrijd vond er plaats op 21 mei 2017, een competitiematch tegen Athletic Bilbao. Er werd met 3-1 gewonnen, met twee goals van publiekslieveling Fernando Torres. Een mooi afscheid, hoewel veel supporters het er moeilijk mee hadden. 'Als het stadion kon praten, dan zou het onze universiteit zijn', zegt Kiko Narváez, die van 1993 tot 2001 in de spits speelde bij Atlético, in een recent verschenen documentaire. José Eulogio Gárate, een legendarische aanvaller van de rood-witten in de jaren 60 en 70, herinnert zich: 'De eerste jaren in het Vicente Calderón waren triestig. We hadden moeite met de verandering, het duurde drie jaar eer we iets wonnen.' In diezelfde documentaire zien we Fernando Torres mijmerend in een leeg Vicente Calderónstadion. Als om de supporters een hart onder de riem te steken, zegt hij: 'Als ik straks naar mijn plaats in de tribune ga, zal dat in een ander stadion zijn, maar het zal dezelfde betekenis hebben. Ik zal naar mijn ploeg komen kijken, supporteren en van het goede en het slechte genieten.'

Als de planning van de werken gerespecteerd wordt, zal het Estadio Vicente Calderón in september van dit jaar volledig afgebroken zijn. In een eerste fase, die vorige week in gang werd gezet, worden de zitjes en het hekwerk gedemonteerd. Om de overlast voor de buurt, waar zich een aantal scholen bevinden, te beperken, wordt het stadion van binnenuit ontmanteld. Zo houdt de buitenkant van de arena voorlopig nog het stof en het lawaai tegen. Het Vicente Calderónstadion werd in 1966 officieel geopend. Het had toen een capaciteit van 62.000 toeschouwers (later teruggeschroefd tot 55.000) en het was het eerste stadion in Europa dat volledig bestond uit zitplaatsen. Eenenvijftig jaar lang was het de thuisbasis van Atlético Madrid. Tijdens het WK 1982 in Spanje werden er ook drie wedstrijden gespeeld uit groep D - met Frankrijk, Noord-Ierland en Oostenrijk - en tussen 1972 en 2014 was ook de Spaanse nationale ploeg er elf keer te gast. Opvallend: geen enkele van die wedstrijden ging verloren. De laatste officiële wedstrijd vond er plaats op 21 mei 2017, een competitiematch tegen Athletic Bilbao. Er werd met 3-1 gewonnen, met twee goals van publiekslieveling Fernando Torres. Een mooi afscheid, hoewel veel supporters het er moeilijk mee hadden. 'Als het stadion kon praten, dan zou het onze universiteit zijn', zegt Kiko Narváez, die van 1993 tot 2001 in de spits speelde bij Atlético, in een recent verschenen documentaire. José Eulogio Gárate, een legendarische aanvaller van de rood-witten in de jaren 60 en 70, herinnert zich: 'De eerste jaren in het Vicente Calderón waren triestig. We hadden moeite met de verandering, het duurde drie jaar eer we iets wonnen.' In diezelfde documentaire zien we Fernando Torres mijmerend in een leeg Vicente Calderónstadion. Als om de supporters een hart onder de riem te steken, zegt hij: 'Als ik straks naar mijn plaats in de tribune ga, zal dat in een ander stadion zijn, maar het zal dezelfde betekenis hebben. Ik zal naar mijn ploeg komen kijken, supporteren en van het goede en het slechte genieten.'