Andreas Pereira, zoon van voormalig STVV en Antwerpspits Marcos Pereira, werd geboren in België, maar kreeg een groot deel van zijn opleiding in Nederland. Bij PSV Eindhoven. In Eindhoven was iedereen ervan overtuigd dat hij het eerste elftal zou halen. In Sport/Voetbalmagazine legt de tiener uit waarom hij eind 2011 toch naar Manchester United vertrok.

'Op televisie zag ik het samenspel tussen Wayne Rooney en Cristiano Ronaldo en toen wist ik: ooit wil ik het shirt van Manchester United dragen', zegt Pereira. 'Arsenal, Chelsea en Liverpool toonden ook interesse, maar Manchester United drong echt aan. Na mijn bezoek aan Old Trafford en het trainingscomplex was ik meteen verkocht. Ik wilde niet meer terug naar Nederland.'

Vechten voor speelminuten

Hij mocht vorig seizoen, in maart, invallen tegen Tottenham, zijn officieel debuut voor de Mancunians. Dit seizoen trok Pereira mee op stage naar de VS. Na zijn doelpunt tegen San Jose Earthquakes was de Engelse pers lyrisch.

Pereira: 'Mijn doelpunt tegen San Jose - al ging het maar om een oefenduel - heeft iets in gang gezet. Ik heb aan de club, de manager en mijn medemaats getoond dat ik iets kan toevoegen aan de ploeg. Iedereen heeft toen ook gezien dat ik met lef voetbal. Ik wil altijd de bal hebben. Mij maakt het niet uit of Rooney aan de bal is of een andere speler. Je moet ontzag hebben voor de dragende spelers van de ploeg, maar hoe dwing je het best respect af van je ploegmaats? Door je te laten gelden. Daarom heb ik geen schrik om de bal op te eisen. Als je je wegsteekt, dan zet je jezelf buitenspel.'

Tegen Club Brugge viel de Belg met Braziliaanse roots echter twee keer naast de kern. Hoe ver of hoe dicht staat hij eigenlijk van de eerste ploeg?

'Ik zat dit seizoen nog maar één keer op de bank tegen Tottenham. Maar ik voel dat ik er dichtbij ben. Als ik hard blijf trainen, zal ik wel speelminuten krijgen. Mocht de club het te vroeg vinden voor mij, dan zouden ze mij wel uitgeleend hebben. Maar daar is nooit over gesproken. Van Gaal heeft duidelijk gemaakt dat hij zijn spelersgroep bij elkaar wilde houden en daar rekende hij mij ook bij. Ik zal dus gewoon moeten vechten voor een plaats en speelminuten.'

Buurman Basti

In de kleedkamer behoort hij wél al tot de grote jongens. Pereira: 'Ik trek vooral op met Fellaini en de Spaanstalige spelers zoals Mata, Herrera en Rojo. Hoe ongeloofwaardig het ook mag klinken, maar we hebben geen vedetten in de ploeg. Het zijn allemaal fijne jongens. Bastian Schweinsteiger, mijn buurman in de kleedkamer, is een doodnormale kerel hoor. Met Schweinsteiger heb ik de geknipte ploegmaat naast mij om over voetbal te praten. Wie ben ik om een Duitse wereldkampioen tegen te spreken?'

Heeft hij al een paar plaagstoten uitgedeeld voor die 7-1-overwinning tegen Brazilië op het WK? Pereira: 'Ik moet zeggen dat zijn pesterijen meevallen. Basti doet af en toe een beetje stoer. Hij komt dan de kleedkamer binnengewandeld en zegt: 'Gasten, ik ben wereldkampioen hé.' De dag dat hij mij durft uit te lachen, zal ik hem een truitje van Brazilië tonen. Wij hebben vijf sterren, geen vier zoals Duitsland.' (lacht)

(Alain Eliasy)

Lees het hele interview met Andreas Pereira in Sport/Voetbalmagazine van woensdag 9 september.

Andreas Pereira, zoon van voormalig STVV en Antwerpspits Marcos Pereira, werd geboren in België, maar kreeg een groot deel van zijn opleiding in Nederland. Bij PSV Eindhoven. In Eindhoven was iedereen ervan overtuigd dat hij het eerste elftal zou halen. In Sport/Voetbalmagazine legt de tiener uit waarom hij eind 2011 toch naar Manchester United vertrok. 'Op televisie zag ik het samenspel tussen Wayne Rooney en Cristiano Ronaldo en toen wist ik: ooit wil ik het shirt van Manchester United dragen', zegt Pereira. 'Arsenal, Chelsea en Liverpool toonden ook interesse, maar Manchester United drong echt aan. Na mijn bezoek aan Old Trafford en het trainingscomplex was ik meteen verkocht. Ik wilde niet meer terug naar Nederland.'Hij mocht vorig seizoen, in maart, invallen tegen Tottenham, zijn officieel debuut voor de Mancunians. Dit seizoen trok Pereira mee op stage naar de VS. Na zijn doelpunt tegen San Jose Earthquakes was de Engelse pers lyrisch.Pereira: 'Mijn doelpunt tegen San Jose - al ging het maar om een oefenduel - heeft iets in gang gezet. Ik heb aan de club, de manager en mijn medemaats getoond dat ik iets kan toevoegen aan de ploeg. Iedereen heeft toen ook gezien dat ik met lef voetbal. Ik wil altijd de bal hebben. Mij maakt het niet uit of Rooney aan de bal is of een andere speler. Je moet ontzag hebben voor de dragende spelers van de ploeg, maar hoe dwing je het best respect af van je ploegmaats? Door je te laten gelden. Daarom heb ik geen schrik om de bal op te eisen. Als je je wegsteekt, dan zet je jezelf buitenspel.'Tegen Club Brugge viel de Belg met Braziliaanse roots echter twee keer naast de kern. Hoe ver of hoe dicht staat hij eigenlijk van de eerste ploeg? 'Ik zat dit seizoen nog maar één keer op de bank tegen Tottenham. Maar ik voel dat ik er dichtbij ben. Als ik hard blijf trainen, zal ik wel speelminuten krijgen. Mocht de club het te vroeg vinden voor mij, dan zouden ze mij wel uitgeleend hebben. Maar daar is nooit over gesproken. Van Gaal heeft duidelijk gemaakt dat hij zijn spelersgroep bij elkaar wilde houden en daar rekende hij mij ook bij. Ik zal dus gewoon moeten vechten voor een plaats en speelminuten.'In de kleedkamer behoort hij wél al tot de grote jongens. Pereira: 'Ik trek vooral op met Fellaini en de Spaanstalige spelers zoals Mata, Herrera en Rojo. Hoe ongeloofwaardig het ook mag klinken, maar we hebben geen vedetten in de ploeg. Het zijn allemaal fijne jongens. Bastian Schweinsteiger, mijn buurman in de kleedkamer, is een doodnormale kerel hoor. Met Schweinsteiger heb ik de geknipte ploegmaat naast mij om over voetbal te praten. Wie ben ik om een Duitse wereldkampioen tegen te spreken?'Heeft hij al een paar plaagstoten uitgedeeld voor die 7-1-overwinning tegen Brazilië op het WK? Pereira: 'Ik moet zeggen dat zijn pesterijen meevallen. Basti doet af en toe een beetje stoer. Hij komt dan de kleedkamer binnengewandeld en zegt: 'Gasten, ik ben wereldkampioen hé.' De dag dat hij mij durft uit te lachen, zal ik hem een truitje van Brazilië tonen. Wij hebben vijf sterren, geen vier zoals Duitsland.' (lacht)(Alain Eliasy)Lees het hele interview met Andreas Pereira in Sport/Voetbalmagazine van woensdag 9 september.