Het is gebeurd. Na elf lange jaren keert Arminia Bielefeld terug naar de Bundesliga. Arminia wie? Arminia Bielefeld. U weet wel, de club waar Jacky Peeters tussen 1997 en 2000 vertoefde. En Jacky kent u wel. De man die in 2002 in Japan een voorzet op het hoofd van Marc Wilmots schilderde tegen Brazilië. De man die onsterfelijk zou geworden zijn als ene Peter Prendergast op dat moment niet op zijn fluit blies. Enfin, Arminia Bielefeld dus.

Zowat een heel seizoen speelde Bielefeld aan de kop in de 2. Bundesliga. Klaar om voor de achtste keer te promoveren naar de hoogste voetbalklasse. Een record dat de club deelt met Nürnberg. Niet voor niets wordt Bielefeld daardoor een Fahrstuhlmannschaft genoemd, een liftploeg. Want Bielefeld schippert niet enkel tussen het eerste en tweede niveau, ook de 3. Liga is voor Die Arminen geen onbekend terrein. Zeker het voorbije decennium niet.

Van kwaad naar erger

Dat Bielefeld volgend jaar in de Bundesliga zal aantreden, kan zonder overdrijven een half mirakel genoemd worden. Want sinds de degradatie in 2009 heeft de club een behoorlijk hobbelig parcours afgelegd.

Twee jaar voor die pijnlijke lentedag opende Arminia immers zijn spiksplinternieuwe hoofdtribune. Prijskaartje: negentien miljoen euro. Dat was ruim negen miljoen meer dan begroot. Maar ja, zolang de club in de hoogste voetbalklasse speelde, waren er voldoende inkomsten om de schulden af te lossen.

In de 2. Bundesliga raakte de Bielefelder Alm niet meer gevuld. Supporters bleven thuis, televisiegelden daalden en ook sponsors trokken zich terug. De schuldenberg was op enkele maanden tijd nauwelijks nog te overzien. Iedereen zag de club wegzakken, maar het bestuur bleef koppig. Pas in april 2011, toen de schulden waren opgelopen tot 27 miljoen, kwam voor hen het besef dat Bielefeld zo goed als failliet was. Een anachronistisch Lokerenscenario leek onafwendbaar.

Bielefeld had, in tegenstelling tot Lokeren, echter het geluk in Duitsland te voetballen. Die Arminen konden rekenen op het noodfonds van de Duitse voetbalbond. De club had recht op 1,25 miljoen euro, genoeg om de salarissen van dat seizoen uit te betalen.

De tegemoetkoming? Puntenaftrek met een logische degradatie als gevolg. Na twee jaar in de 2. Bundesliga verdween de club dus nog een niveautje lager. Maar Bielefeld bleef wel leven.

Geen beterschap

De club hoopte in de 3. Liga op een frisse start, maar die kwam er niet. In het seizoen 2013/14 speelde Arminia wel weer even terug op het tweede niveau, maar komaf maken met de financiële problemen lukte niet. Ook na een nieuwe promotie naar tweede klasse in 2015 verdwenen de donkere wolken niet boven de club.

Meer zelfs, in het najaar van 2017 hing de toekomst van Die Blauen weer aan een zijden draadje. Alweer loerde het faillissement om de hoek. Nog eens een beroep doen op het noodfonds was dit keer geen optie.

Markus Rejek, de auteur van de wederopstanding, GETTY
Markus Rejek, de auteur van de wederopstanding © GETTY

Enter Markus Rejek. De toen 49-jarige Duitser, die al carrière had gemaakt als bestuurder bij Borussia Dortmund en TSV 1860 München, kreeg de aartsmoeilijke taak om de schuldenberg in recordtempo weg te werken. En het ging intussen om een slordige 29 miljoen euro.

Dat was ook de Duitse voetbalbond niet ontgaan. Er werd gedreigd met een intrekking van de licentie, maar Rejek deed wat hij moest doen. In een mum van tijd wist hij tal van grote bedrijven in de regio te overtuigen om te investeren in de voetbalclub. Quasi onmiddellijk genereerde hij voldoende cashflow om enkele miljoenen aan schulden af te lossen.

In een tweede fase werd ook nog het stadion verkocht aan een groep investeerders. De club huurt nu de Bielefelder Alm en heeft bovendien ook nog de optie om het stadion in de toekomst terug te kopen. In nauwelijks een jaar tijd slaagde Rejek erin om zowat de hele schuldenberg weg te werken. Bielefeld was weer een gezonde club en kon zich na jaren van miserie weer volop focussen op het sportieve. Met succes.

Op naar de Bundesliga

In december 2018 werd na een teleurstellende seizoenstart Uwe Neuhaus aangetrokken als nieuwe coach. Een coach die de 2. Bundesliga als zijn broekzak kende. 253 wedstrijden bij Union Berlin, 116 bij Dynamo Dresden. Bakken ervaring dus. Maar kon hij ook sportief een verlengstuk breien aan het extrasportieve succesverhaal?

Het antwoord is ja. De cijfers spreken boekdelen. Op het moment dat Neuhaus overnam, stond Bielefeld negentiende. Op het einde van het seizoen zevende. Bovendien verzamelde enkel Paderborn dat seizoen na de winterstop meer punten. Voor blauw en wit kon het volgende seizoen niet snel genoeg beginnen.

Maar met slechts enkele gerichte versterkingen leek Arminia Bielefeld niet opgewassen tegen de grote budgetten van Stuttgart en Hamburg. Toch deden Die Blauen van bij de start goed mee. De eerste zeven speeldagen werd niet verloren en na speeldag dertien verscheen de ploeg voor een eerste keer helemaal bovenaan het klassement. Een plek die ze enkel een speeldag later nog zouden verlaten.

Solide en productief

Bielefeld is een team dat nauwelijks grossiert in individuele klasse, maar wel perfect uitgebalanceerd is. Met Fabian Klos, sinds 2011 al bij de club, staat er bovendien een verlengstuk van de coach op het veld. Niet alleen stuurt hij zijn troepen bij waar nodig, de spits bepaalt ook vaak wanneer en hoe er druk wordt gezet. Combineer dat met de 19 doelpunten die hij dit seizoen scoorde en je spreekt over een meer dan degelijke spits.

Fabian Klos, de kapitein en spits van Bielefeld, GETTY
Fabian Klos, de kapitein en spits van Bielefeld © GETTY

Achter hem dartelt de lichtvoetige Marcel Hartel. Zowat de enige titularis met wat Bundesliga-ervaring, al kan je zijn wedstrijden bij FC Köln op twee handen tellen. Hij zorgt voor de aanvoer voor Klos en beschikt bovendien over een uitstekende trap. Samen met enkele dribbelvaardige vleugelspelers is hij mee verantwoordelijk voor de 59 doelpunten dit seizoen. Daarmee beschikt Bielefeld trouwens over de op één na beste aanval.

Maar de fundering voor Neuhaus' dreamteam vind je achteraan. Sinds speeldag acht staat er week na week dezelfde defensie. Enkel in de hoogste nood wijzigt de coach het viertal Brunner-Pieper-Nilsson-Hartherz. En dat rendeert. Met 27 tegendoelpunten in 32 wedstrijden beschikt Bielefeld met voorsprong over de beste achterhoede. Ook doelman en jeugdproduct Stefan Ortega mag daar gerust wat eer voor opstrijken.

De vraag is nu wat deze ploeg volgend jaar in de Bundesliga gaat doen. Zolang Rejek rondloopt in Bielefeld zal het geld niet snel meer door ramen en deuren naar buiten gegooid worden. Zeker niet als het niet voorradig is. Ze hebben hun lesje inmiddels wel geleerd.

Toch lijkt het zeker de bedoeling om de huidige kern nog wat te versterken. Geruchten gaan dat er vijf tot zes nieuwe spelers zullen aangetrokken worden, maar samen mag dat niet meer dan 25 miljoen euro kosten. Algemeen directeur Samir Arabi goochelt echter nog niet graag met de cijfers. Hij wil vooral geen nieuwe schulden maken, zeker niet nu de impact van de coronacrisis nog niet duidelijk is.

Pieter Van Walleghem

Het is gebeurd. Na elf lange jaren keert Arminia Bielefeld terug naar de Bundesliga. Arminia wie? Arminia Bielefeld. U weet wel, de club waar Jacky Peeters tussen 1997 en 2000 vertoefde. En Jacky kent u wel. De man die in 2002 in Japan een voorzet op het hoofd van Marc Wilmots schilderde tegen Brazilië. De man die onsterfelijk zou geworden zijn als ene Peter Prendergast op dat moment niet op zijn fluit blies. Enfin, Arminia Bielefeld dus.Zowat een heel seizoen speelde Bielefeld aan de kop in de 2. Bundesliga. Klaar om voor de achtste keer te promoveren naar de hoogste voetbalklasse. Een record dat de club deelt met Nürnberg. Niet voor niets wordt Bielefeld daardoor een Fahrstuhlmannschaft genoemd, een liftploeg. Want Bielefeld schippert niet enkel tussen het eerste en tweede niveau, ook de 3. Liga is voor Die Arminen geen onbekend terrein. Zeker het voorbije decennium niet.Dat Bielefeld volgend jaar in de Bundesliga zal aantreden, kan zonder overdrijven een half mirakel genoemd worden. Want sinds de degradatie in 2009 heeft de club een behoorlijk hobbelig parcours afgelegd. Twee jaar voor die pijnlijke lentedag opende Arminia immers zijn spiksplinternieuwe hoofdtribune. Prijskaartje: negentien miljoen euro. Dat was ruim negen miljoen meer dan begroot. Maar ja, zolang de club in de hoogste voetbalklasse speelde, waren er voldoende inkomsten om de schulden af te lossen.In de 2. Bundesliga raakte de Bielefelder Alm niet meer gevuld. Supporters bleven thuis, televisiegelden daalden en ook sponsors trokken zich terug. De schuldenberg was op enkele maanden tijd nauwelijks nog te overzien. Iedereen zag de club wegzakken, maar het bestuur bleef koppig. Pas in april 2011, toen de schulden waren opgelopen tot 27 miljoen, kwam voor hen het besef dat Bielefeld zo goed als failliet was. Een anachronistisch Lokerenscenario leek onafwendbaar.Bielefeld had, in tegenstelling tot Lokeren, echter het geluk in Duitsland te voetballen. Die Arminen konden rekenen op het noodfonds van de Duitse voetbalbond. De club had recht op 1,25 miljoen euro, genoeg om de salarissen van dat seizoen uit te betalen. De tegemoetkoming? Puntenaftrek met een logische degradatie als gevolg. Na twee jaar in de 2. Bundesliga verdween de club dus nog een niveautje lager. Maar Bielefeld bleef wel leven.De club hoopte in de 3. Liga op een frisse start, maar die kwam er niet. In het seizoen 2013/14 speelde Arminia wel weer even terug op het tweede niveau, maar komaf maken met de financiële problemen lukte niet. Ook na een nieuwe promotie naar tweede klasse in 2015 verdwenen de donkere wolken niet boven de club. Meer zelfs, in het najaar van 2017 hing de toekomst van Die Blauen weer aan een zijden draadje. Alweer loerde het faillissement om de hoek. Nog eens een beroep doen op het noodfonds was dit keer geen optie.Enter Markus Rejek. De toen 49-jarige Duitser, die al carrière had gemaakt als bestuurder bij Borussia Dortmund en TSV 1860 München, kreeg de aartsmoeilijke taak om de schuldenberg in recordtempo weg te werken. En het ging intussen om een slordige 29 miljoen euro. Dat was ook de Duitse voetbalbond niet ontgaan. Er werd gedreigd met een intrekking van de licentie, maar Rejek deed wat hij moest doen. In een mum van tijd wist hij tal van grote bedrijven in de regio te overtuigen om te investeren in de voetbalclub. Quasi onmiddellijk genereerde hij voldoende cashflow om enkele miljoenen aan schulden af te lossen.In een tweede fase werd ook nog het stadion verkocht aan een groep investeerders. De club huurt nu de Bielefelder Alm en heeft bovendien ook nog de optie om het stadion in de toekomst terug te kopen. In nauwelijks een jaar tijd slaagde Rejek erin om zowat de hele schuldenberg weg te werken. Bielefeld was weer een gezonde club en kon zich na jaren van miserie weer volop focussen op het sportieve. Met succes.In december 2018 werd na een teleurstellende seizoenstart Uwe Neuhaus aangetrokken als nieuwe coach. Een coach die de 2. Bundesliga als zijn broekzak kende. 253 wedstrijden bij Union Berlin, 116 bij Dynamo Dresden. Bakken ervaring dus. Maar kon hij ook sportief een verlengstuk breien aan het extrasportieve succesverhaal?Het antwoord is ja. De cijfers spreken boekdelen. Op het moment dat Neuhaus overnam, stond Bielefeld negentiende. Op het einde van het seizoen zevende. Bovendien verzamelde enkel Paderborn dat seizoen na de winterstop meer punten. Voor blauw en wit kon het volgende seizoen niet snel genoeg beginnen.Maar met slechts enkele gerichte versterkingen leek Arminia Bielefeld niet opgewassen tegen de grote budgetten van Stuttgart en Hamburg. Toch deden Die Blauen van bij de start goed mee. De eerste zeven speeldagen werd niet verloren en na speeldag dertien verscheen de ploeg voor een eerste keer helemaal bovenaan het klassement. Een plek die ze enkel een speeldag later nog zouden verlaten.Bielefeld is een team dat nauwelijks grossiert in individuele klasse, maar wel perfect uitgebalanceerd is. Met Fabian Klos, sinds 2011 al bij de club, staat er bovendien een verlengstuk van de coach op het veld. Niet alleen stuurt hij zijn troepen bij waar nodig, de spits bepaalt ook vaak wanneer en hoe er druk wordt gezet. Combineer dat met de 19 doelpunten die hij dit seizoen scoorde en je spreekt over een meer dan degelijke spits.Achter hem dartelt de lichtvoetige Marcel Hartel. Zowat de enige titularis met wat Bundesliga-ervaring, al kan je zijn wedstrijden bij FC Köln op twee handen tellen. Hij zorgt voor de aanvoer voor Klos en beschikt bovendien over een uitstekende trap. Samen met enkele dribbelvaardige vleugelspelers is hij mee verantwoordelijk voor de 59 doelpunten dit seizoen. Daarmee beschikt Bielefeld trouwens over de op één na beste aanval.Maar de fundering voor Neuhaus' dreamteam vind je achteraan. Sinds speeldag acht staat er week na week dezelfde defensie. Enkel in de hoogste nood wijzigt de coach het viertal Brunner-Pieper-Nilsson-Hartherz. En dat rendeert. Met 27 tegendoelpunten in 32 wedstrijden beschikt Bielefeld met voorsprong over de beste achterhoede. Ook doelman en jeugdproduct Stefan Ortega mag daar gerust wat eer voor opstrijken.De vraag is nu wat deze ploeg volgend jaar in de Bundesliga gaat doen. Zolang Rejek rondloopt in Bielefeld zal het geld niet snel meer door ramen en deuren naar buiten gegooid worden. Zeker niet als het niet voorradig is. Ze hebben hun lesje inmiddels wel geleerd. Toch lijkt het zeker de bedoeling om de huidige kern nog wat te versterken. Geruchten gaan dat er vijf tot zes nieuwe spelers zullen aangetrokken worden, maar samen mag dat niet meer dan 25 miljoen euro kosten. Algemeen directeur Samir Arabi goochelt echter nog niet graag met de cijfers. Hij wil vooral geen nieuwe schulden maken, zeker niet nu de impact van de coronacrisis nog niet duidelijk is.Pieter Van Walleghem