Hij maakt verbinding met Skype en wacht geduldig, met een glimlach op zijn gezicht. Marc-André ter Stegen, de 27-jarige doelman van FC Barcelona, praat graag over het leven, voetbal, Barça, ... en hij vindt zijn nieuwe rol als vader geweldig. Wanneer op de achtergrond de kleine Ben van drie maanden een klaagzang begint, lacht hij. 'Hij doet het heel goed, hij wordt slechts één keer wakker 's nachts. Zalig', legt Ter Stegen uit. Hoewel hij het voetbal mist, profiteert de Duitser van de lockdown om zich aan een van zijn hobby's te wijden - koken - en om te lezen.

Hoe ga je verder om met de lockdown?

Marc-André ter Stegen: 'Je kan dat negatief bekijken omdat je het huis niet uit mag, maar zo zie ik het niet. Het is een situatie die maakt dat we een aantal zaken veel meer naar waarde schatten. Wat het werk betreft, staan we dagelijks in contact met de fysiektrainers. We moeten in vorm blijven, ook al weten we nog niet wanneer we terug aan de slag zullen gaan.'

Ben je ongerust?

'Voorlopig blijf ik heel kalm. Natuurlijk zou ik graag op het veld te staan om te vechten voor de prijzen. We zitten in de laatste, rechte lijn van het seizoen en het is spijtig dat we hebben moeten stoppen. Maar op dit moment is voetbal geen prioriteit. Wij moeten ook thuis blijven. Wij zijn geen uitzonderingen.'

Is de voetballer hierdoor meer een normale mens geworden?

'Wat is normaal? Dat is een relatief begrip. Ik ga naar de supermarkt, ik wandel graag door de stad. Ik probeer naturel te doen, de dingen te doen waar ik me goed bij voel en me te omringen met mensen die me zeggen wat ik goed doe en wat ik fout doe. Mijn vrienden heb ik al heel mijn leven. Ik geloof in weinige, maar goeie vrienden.'

Hebben sportfiguren in deze tijden een grotere verantwoordelijkheid?

'Het goeie is dat wij miljoenen volgers hebben. Met een paar goed gekozen boodschappen kunnen wij de mensen helpen. Onlangs was ik aan het praten met Alisson ( Becker, de doelman van Liverpool, nvdr). Hij gaf me raad over hoe ik mijn handen moest wassen. Daar had ik nooit over nagedacht, maar nu heb ik het gedeeld op sociale media. Dat kan mensen beïnvloeden.'

Nadenken

Wat versta jij onder leiderschap?

'Voorrang geven aan wat goed is voor de gemeenschap. Ik heb graag dat iedereen tevreden is. Als we genieten, spelen we ook beter. Ik houd ervan om met de mensen te praten, maar uiteindelijk voetbal je om succes te hebben.'

Hoe slaag je erin om mentaal zo sterk te staan?

'Dat weet ik niet. Misschien omdat het mij zo geleerd is. Belangrijk is welke evolutie je zelf zoekt. De vraag is: wat voor een persoon wil je zijn? Ik wil dat de hele tijd duidelijk voor ogen hebben. Maar ik probeer dingen zo neutraal mogelijk te analyseren. Soms laten we ons te veel leiden door emoties en er zijn beslissingen die je met je hoofd moet nemen. Je moet de gulden middenweg vinden tussen emotie en rede.'

Ook op het veld?

'Natuurlijk. Bijvoorbeeld: iets dat vaak voorkomt in het voetbal, is dat je op een bepaald moment een fout maakt en dat je die dan onmiddellijk wil rechtzetten. Je wil dat aan jezelf bewijzen en dat heeft te maken met een bepaalde emotie. Vaak is dat schadelijk. Dat is een moment waarop je moet vechten tegen die gevoelens en je hoofd moet gebruiken. Niet altijd gemakkelijk.'

Heb je in het doel veel tijd om na te denken?

'Zoveel tijd hebben we niet. We vervelen ons niet in het doel. De mensen denken dat wij ver van de ploeg staan maar zo is dat niet. Nu, wat er op het veld gebeurt, is iets anders dan wat er in het leven gebeurt. Daar denk ik wél na. Met mijn vrouw praat ik bijvoorbeeld veel over haar beroep ( architecte, nvdr). Dat zijn dingen die de mensen niet zien, maar die voor mij dagelijkse kost zijn.'

Praten jullie meer over architectuur of over voetbal?

'Over architectuur.'

Praat je graag over voetbal?

'De mensen lachen altijd als ik zeg dat ik niks van voetbal ken. Ik kijk niet veel naar voetbal, behalve wanneer er een goede wedstrijd is of wanneer ik iemand in het bijzonder wil volgen, een goede vriend of zo. Soms vragen ze me naar de naam van een speler en heb ik er geen idee van.

'In La Liga, bijvoorbeeld, gebeurt me dat vaak met namen. Soms weet ik niet meer hoe bepaalde tegenstanders heten. Maar wanneer ze me de video van een speler tonen, weet ik perfect wie het is. Ik herinner me meer hoe ze bewegen op het veld, hoe ze schieten of hoe ze zich vrijlopen dan hoe ze heten.'

Maar over stadions praat je wel graag?

'Dat is iets cultureels, vind ik. Camp Nou, bijvoorbeeld, is uniek. De mentaliteit is er helemaal anders dan in Duitsland. Daar zingen de mensen meer en zijn ze gefocust op de ploeg. De supporters van Barça schatten individuele details veel meer naar waarde. Het is bijna alsof ze een andere smaak hebben en dat vind ik geweldig. Bijvoorbeeld: als de mensen genieten van iets dat Frenkie de Jong doet en dat ook laten merken. Hier wordt meer geleefd van gewaarwordingen; er wordt niet heel de match gezongen, maar wat er op het veld gebeurt, wordt meer beleefd. En ze steunen je ook wanneer je het het meest nodig hebt.'

Welk stadion springt voor jou het meest in het oog?

'San Paolo ( van Napoli, nvdr) is niet heel modern, maar heeft wel iets speciaals. Het is ook heel afhankelijk van de aanhang. Dat vind ik leuke wedstrijden, zoals die tegen Athletic, wanneer de mensen écht achter hun ploeg staan. Dan begint er een soort oorlog tegen jou en daar houd ik van.

'Keepers zijn écht anders. Als je spitsen samen zet, praten ze over goals die ze gemaakt hebben of acties die ze gedaan hebben. Wij spreken meer over stijl. Wat de ene of de andere doet om bij te leren.'

Is de competitie gestopt op een moment dat Barça zich aan het herpakken was?

'We staan aan de leiding, dat is het belangrijkste. En in de Champions League hebben we een goede uitgangspositie. We hopen straks verder te kunnen voetballen. Dat doen we uiteindelijk het liefst.'

Juan I. Irigoyen

Nog altijd een Duitser

Op welke vlakken ben je al een echte Spanjaard?

'Ik heb vanaf de eerste dag geprobeerd om me zo snel en zo goed mogelijk aan te passen aan de Spaanse en Catalaanse cultuur. Als je de taal spreekt, is het gemakkelijker om alles wat je omringt te begrijpen. Zowel ik als mijn gezin hebben hier altijd een heel goed gevoel gekregen. Wat ik hier geweldig vind, zijn zaken zoals het eten, het klimaat en de zee. Maar op een aantal vlakken blijf ik heel erg Duits.'

Zoals?

'Punctualiteit. Ik kan het niet laten om ergens op tijd te komen. Meestal moet ik dan wachten.'

Hij maakt verbinding met Skype en wacht geduldig, met een glimlach op zijn gezicht. Marc-André ter Stegen, de 27-jarige doelman van FC Barcelona, praat graag over het leven, voetbal, Barça, ... en hij vindt zijn nieuwe rol als vader geweldig. Wanneer op de achtergrond de kleine Ben van drie maanden een klaagzang begint, lacht hij. 'Hij doet het heel goed, hij wordt slechts één keer wakker 's nachts. Zalig', legt Ter Stegen uit. Hoewel hij het voetbal mist, profiteert de Duitser van de lockdown om zich aan een van zijn hobby's te wijden - koken - en om te lezen. Hoe ga je verder om met de lockdown? Marc-André ter Stegen: 'Je kan dat negatief bekijken omdat je het huis niet uit mag, maar zo zie ik het niet. Het is een situatie die maakt dat we een aantal zaken veel meer naar waarde schatten. Wat het werk betreft, staan we dagelijks in contact met de fysiektrainers. We moeten in vorm blijven, ook al weten we nog niet wanneer we terug aan de slag zullen gaan.' Ben je ongerust? 'Voorlopig blijf ik heel kalm. Natuurlijk zou ik graag op het veld te staan om te vechten voor de prijzen. We zitten in de laatste, rechte lijn van het seizoen en het is spijtig dat we hebben moeten stoppen. Maar op dit moment is voetbal geen prioriteit. Wij moeten ook thuis blijven. Wij zijn geen uitzonderingen.' Is de voetballer hierdoor meer een normale mens geworden? 'Wat is normaal? Dat is een relatief begrip. Ik ga naar de supermarkt, ik wandel graag door de stad. Ik probeer naturel te doen, de dingen te doen waar ik me goed bij voel en me te omringen met mensen die me zeggen wat ik goed doe en wat ik fout doe. Mijn vrienden heb ik al heel mijn leven. Ik geloof in weinige, maar goeie vrienden.' Hebben sportfiguren in deze tijden een grotere verantwoordelijkheid? 'Het goeie is dat wij miljoenen volgers hebben. Met een paar goed gekozen boodschappen kunnen wij de mensen helpen. Onlangs was ik aan het praten met Alisson ( Becker, de doelman van Liverpool, nvdr). Hij gaf me raad over hoe ik mijn handen moest wassen. Daar had ik nooit over nagedacht, maar nu heb ik het gedeeld op sociale media. Dat kan mensen beïnvloeden.' Wat versta jij onder leiderschap? 'Voorrang geven aan wat goed is voor de gemeenschap. Ik heb graag dat iedereen tevreden is. Als we genieten, spelen we ook beter. Ik houd ervan om met de mensen te praten, maar uiteindelijk voetbal je om succes te hebben.' Hoe slaag je erin om mentaal zo sterk te staan? 'Dat weet ik niet. Misschien omdat het mij zo geleerd is. Belangrijk is welke evolutie je zelf zoekt. De vraag is: wat voor een persoon wil je zijn? Ik wil dat de hele tijd duidelijk voor ogen hebben. Maar ik probeer dingen zo neutraal mogelijk te analyseren. Soms laten we ons te veel leiden door emoties en er zijn beslissingen die je met je hoofd moet nemen. Je moet de gulden middenweg vinden tussen emotie en rede.' Ook op het veld? 'Natuurlijk. Bijvoorbeeld: iets dat vaak voorkomt in het voetbal, is dat je op een bepaald moment een fout maakt en dat je die dan onmiddellijk wil rechtzetten. Je wil dat aan jezelf bewijzen en dat heeft te maken met een bepaalde emotie. Vaak is dat schadelijk. Dat is een moment waarop je moet vechten tegen die gevoelens en je hoofd moet gebruiken. Niet altijd gemakkelijk.' Heb je in het doel veel tijd om na te denken? 'Zoveel tijd hebben we niet. We vervelen ons niet in het doel. De mensen denken dat wij ver van de ploeg staan maar zo is dat niet. Nu, wat er op het veld gebeurt, is iets anders dan wat er in het leven gebeurt. Daar denk ik wél na. Met mijn vrouw praat ik bijvoorbeeld veel over haar beroep ( architecte, nvdr). Dat zijn dingen die de mensen niet zien, maar die voor mij dagelijkse kost zijn.' Praten jullie meer over architectuur of over voetbal? 'Over architectuur.' Praat je graag over voetbal? 'De mensen lachen altijd als ik zeg dat ik niks van voetbal ken. Ik kijk niet veel naar voetbal, behalve wanneer er een goede wedstrijd is of wanneer ik iemand in het bijzonder wil volgen, een goede vriend of zo. Soms vragen ze me naar de naam van een speler en heb ik er geen idee van. 'In La Liga, bijvoorbeeld, gebeurt me dat vaak met namen. Soms weet ik niet meer hoe bepaalde tegenstanders heten. Maar wanneer ze me de video van een speler tonen, weet ik perfect wie het is. Ik herinner me meer hoe ze bewegen op het veld, hoe ze schieten of hoe ze zich vrijlopen dan hoe ze heten.' Maar over stadions praat je wel graag? 'Dat is iets cultureels, vind ik. Camp Nou, bijvoorbeeld, is uniek. De mentaliteit is er helemaal anders dan in Duitsland. Daar zingen de mensen meer en zijn ze gefocust op de ploeg. De supporters van Barça schatten individuele details veel meer naar waarde. Het is bijna alsof ze een andere smaak hebben en dat vind ik geweldig. Bijvoorbeeld: als de mensen genieten van iets dat Frenkie de Jong doet en dat ook laten merken. Hier wordt meer geleefd van gewaarwordingen; er wordt niet heel de match gezongen, maar wat er op het veld gebeurt, wordt meer beleefd. En ze steunen je ook wanneer je het het meest nodig hebt.' Welk stadion springt voor jou het meest in het oog? 'San Paolo ( van Napoli, nvdr) is niet heel modern, maar heeft wel iets speciaals. Het is ook heel afhankelijk van de aanhang. Dat vind ik leuke wedstrijden, zoals die tegen Athletic, wanneer de mensen écht achter hun ploeg staan. Dan begint er een soort oorlog tegen jou en daar houd ik van. 'Keepers zijn écht anders. Als je spitsen samen zet, praten ze over goals die ze gemaakt hebben of acties die ze gedaan hebben. Wij spreken meer over stijl. Wat de ene of de andere doet om bij te leren.' Is de competitie gestopt op een moment dat Barça zich aan het herpakken was? 'We staan aan de leiding, dat is het belangrijkste. En in de Champions League hebben we een goede uitgangspositie. We hopen straks verder te kunnen voetballen. Dat doen we uiteindelijk het liefst.' Juan I. Irigoyen