Op sociale media werden na de bekerwinst van Napoli tegen een bleek Juventus grapjes gemaakt ten koste van Maurizio Sarri, de man die Napoli drie jaar lang op het veld liet wervelen, maar er met lege handen vertrok.

'De eerste prijs voor Napoli met Sarri op de bank', was één van de meest originele tweets.

Maar de hoofdrol in de finale was weggelegd voor de 42-jarige trainer van de winnende ploeg. 'Coppa Ringhio' titelde de Gazzetta dello Sport als eerbetoon aan Gattuso, die woensdagavond zijn eerste prijs als trainer won.

Geen fameuze start

Het is een opvallende kentering die Gattuso inzette sinds hij op 12 december voorgesteld werd als de nieuwe trainer van een Napoli dat volledig op drift was. Dat Gattuso overnam van één van zijn beste vrienden, Carlo Ancelotti, gaf die wissel extra piment.

Opvallend bij de beelden na de bekerwinst was hoe alle spelers na de wedstrijd hun trainer spontaan omhelsden en hem in de lucht gooiden. Zelfs eigenaar Aurelio De Laurentiis stond te kijken van wat Gattuso teweegbrengt. Zijn start was niet fameus, om het zacht uit te drukken: één zege en vier nederlagen in de eerste vijf matchen.

'Hij arriveerde in volle chaos, maar nooit had ik een trainer naar wie men zo luisterde in de spelersgroep,' zei de excentrieke filmproducent met wie de tifosi in een haat-liefdeverhouding leven.

Toen Gattuso een paar jaar geleden aan de slag ging als coach bij een grote club, zijn oude liefde AC Milan, werden er vraagtekens gezet bij wat hij waard zou zijn, na moeizame passages bij Sion, Palermo en Ofi Kreta. Bij Pisa deed hij het goed, met Milan eindigde hij vorig seizoen vijfde. Niet slecht, maar onvoldoende - er was van hem Champions Leaguedeelname geëist - en zijn contract werd niet vernieuwd.

Bescheiden loon

Bij Napoli tekende hij maar voor zes maanden, met een naar Italiaanse normen bescheiden loon van 750.000 euro voor dat half jaar. Inmiddels liet De Laurentiis al voor de finale weten dat dat contract met een jaar verlengd wordt. Vandaag is hij wat blij met zijn keuze: 'Ancelotti was voor mij een vaderfiguur die ik koos om de rust die hij uitstraalde. Gattuso is een krijger, net als ik, iemand die nooit opgeeft.'

Aan de spelers legde de trainer het motto van de Drie Musketiers voor: 'Eén voor allen, allen voor één.' 'Van mijn team verwacht ik passie en gedrevenheid, twee zaken die ik zelf altijd getoond heb als speler', gaf hij na de bekerwinst mee.

Na de bekerwinst barstte er een groot volksfeest uit in de straten van Napels, GETTY
Na de bekerwinst barstte er een groot volksfeest uit in de straten van Napels © GETTY

Menselijk klikte het meteen met de spelers, ondanks de ijzige sfeer waarin hij overnam. De knuffel die Dries Mertens Gattuso gaf na de winst in de halve finale tegen Inter, een goeie week na de begrafenis van Gattuso's 37-jarige zus, zegde alles over hoe de spelers hun nieuwe trainer op handen dragen.

Een grootprater is Gattuso niet, wel een tevreden en dankbaar mens: 'Ik heb in mijn leven en in het voetbal meer gekregen dan ik zelf gegeven heb', klonk het. In de finale legde hij het in Italië ongenaakbaar geachte Juventus helemaal lam. Eerder klopte hij ook Lazio en Inter, de andere 'toppers' in het land.

'Het zuiden kan ook winnen'

De zege van Napoli, de zesde beker in de clubgeschiedenis, is ook nog eens een opsteker voor een regio die het zwaar heeft, en die het al zwaar had voor de coronacrisis. Wie de laatste jaren in Napels rondgelopen heeft, heeft gezien hoe de armoede overal aanwezig is, al verzachten zon en zee en de prachtige vergezichten dat leed.

Elke prijs helpt de zuiderlingen van hun minderwaardigheidscomplex en is een sneer naar de fans uit Noord- en Midden-Italië die, wanneer Napoli op bezoek komt, wel eens plegen te schreeuwen: 'Ladri, ladri (Dieven, dieven, nvdr).'

Op de erelijst van het Italiaanse topvoetbal blinkt het zuiden uit door de schaarste aan prijzen. Van de 115 landstitels die in het Italiaanse topvoetbal uitgereikt zijn gingen er slechts acht naar een club uit de Mezzogiorno, wanneer men daar de hoofdstad Rome bij rekent: één naar Cagliari (Sardinië), twee naar Napoli (Campanië), drie naar Lazio en twee naar AS Roma.

Elke prijs geeft de mensen in Zuid-Italië weer even het gevoel dat ze meetellen, en is een signaal naar het noorden dat niet alle zuiderlingen profiteurs zijn, dat ze ook zelf iets kunnen bereiken. Dat is niet evident, benadrukte de Napolitaanse schrijver Maurizio de Giovanni, bekend van zijn in vele talen vertaalde politieromans die zich afspelen in Napels, een paar jaar geleden nog, bij een bezoek van Sport/Voetbalmagazine aan Napels.

Daarom had de allereerste landstitel van Napoli, behaald met Diego Maradona, in 1988 zo'n impact: 'Die eerste titel leerde ons dat het zuiden ook kan winnen. Rome is het zuiden niet, vinden wij hier. Rome heeft macht en invloed, Napels heeft geen macht, niet op politiek en economisch vlak. De regio heeft maar één beursgenoteerd bedrijf, het bruto nationaal product is het laagste van Italië, lager dan dat van Griekenland. De enige stuwende positieve kracht in de regio is onze voetbalclub.'

Dankzij een Zuid-Italiaan

Dat deze bekerzege dan ook nog eens behaald werd met een Zuid-Italiaan op de bank, geeft die overwinning ook op sociaal vlak nog wat extra cachet. Gennaro 'Rino' Gattuso groeide op in het zuiden van de Laars, in Calabrië, in Corigliano Calabro, en moest, om successen te vieren, naar het noorden.

Behalve woensdagavond. Hij bezorgde de hele regio een uitgelaten gevoel. Zelfs de minister van Sport, Vincenzo Spadafora, liet zich gaan. Spadafora, de voorbije maanden vaak bekritiseerd omdat hij te weinig rekening gehouden zou hebben met het belang van de sport, en altijd de volksgezondheid vooropstelde, liet zich na de bekerfinale even gaan. 'Forza Napoli', liet hij weten.

De minister is namelijk zelf afkomstig uit de regio van Napels, en weet hoe moeilijk het is om vanuit het zuiden omhoog te klimmen en respect te verwerven.

Op sociale media werden na de bekerwinst van Napoli tegen een bleek Juventus grapjes gemaakt ten koste van Maurizio Sarri, de man die Napoli drie jaar lang op het veld liet wervelen, maar er met lege handen vertrok.'De eerste prijs voor Napoli met Sarri op de bank', was één van de meest originele tweets.Maar de hoofdrol in de finale was weggelegd voor de 42-jarige trainer van de winnende ploeg. 'Coppa Ringhio' titelde de Gazzetta dello Sport als eerbetoon aan Gattuso, die woensdagavond zijn eerste prijs als trainer won.Het is een opvallende kentering die Gattuso inzette sinds hij op 12 december voorgesteld werd als de nieuwe trainer van een Napoli dat volledig op drift was. Dat Gattuso overnam van één van zijn beste vrienden, Carlo Ancelotti, gaf die wissel extra piment.Opvallend bij de beelden na de bekerwinst was hoe alle spelers na de wedstrijd hun trainer spontaan omhelsden en hem in de lucht gooiden. Zelfs eigenaar Aurelio De Laurentiis stond te kijken van wat Gattuso teweegbrengt. Zijn start was niet fameus, om het zacht uit te drukken: één zege en vier nederlagen in de eerste vijf matchen. 'Hij arriveerde in volle chaos, maar nooit had ik een trainer naar wie men zo luisterde in de spelersgroep,' zei de excentrieke filmproducent met wie de tifosi in een haat-liefdeverhouding leven.Toen Gattuso een paar jaar geleden aan de slag ging als coach bij een grote club, zijn oude liefde AC Milan, werden er vraagtekens gezet bij wat hij waard zou zijn, na moeizame passages bij Sion, Palermo en Ofi Kreta. Bij Pisa deed hij het goed, met Milan eindigde hij vorig seizoen vijfde. Niet slecht, maar onvoldoende - er was van hem Champions Leaguedeelname geëist - en zijn contract werd niet vernieuwd.Bij Napoli tekende hij maar voor zes maanden, met een naar Italiaanse normen bescheiden loon van 750.000 euro voor dat half jaar. Inmiddels liet De Laurentiis al voor de finale weten dat dat contract met een jaar verlengd wordt. Vandaag is hij wat blij met zijn keuze: 'Ancelotti was voor mij een vaderfiguur die ik koos om de rust die hij uitstraalde. Gattuso is een krijger, net als ik, iemand die nooit opgeeft.'Aan de spelers legde de trainer het motto van de Drie Musketiers voor: 'Eén voor allen, allen voor één.' 'Van mijn team verwacht ik passie en gedrevenheid, twee zaken die ik zelf altijd getoond heb als speler', gaf hij na de bekerwinst mee.Menselijk klikte het meteen met de spelers, ondanks de ijzige sfeer waarin hij overnam. De knuffel die Dries Mertens Gattuso gaf na de winst in de halve finale tegen Inter, een goeie week na de begrafenis van Gattuso's 37-jarige zus, zegde alles over hoe de spelers hun nieuwe trainer op handen dragen. Een grootprater is Gattuso niet, wel een tevreden en dankbaar mens: 'Ik heb in mijn leven en in het voetbal meer gekregen dan ik zelf gegeven heb', klonk het. In de finale legde hij het in Italië ongenaakbaar geachte Juventus helemaal lam. Eerder klopte hij ook Lazio en Inter, de andere 'toppers' in het land.De zege van Napoli, de zesde beker in de clubgeschiedenis, is ook nog eens een opsteker voor een regio die het zwaar heeft, en die het al zwaar had voor de coronacrisis. Wie de laatste jaren in Napels rondgelopen heeft, heeft gezien hoe de armoede overal aanwezig is, al verzachten zon en zee en de prachtige vergezichten dat leed.Elke prijs helpt de zuiderlingen van hun minderwaardigheidscomplex en is een sneer naar de fans uit Noord- en Midden-Italië die, wanneer Napoli op bezoek komt, wel eens plegen te schreeuwen: 'Ladri, ladri (Dieven, dieven, nvdr).'Op de erelijst van het Italiaanse topvoetbal blinkt het zuiden uit door de schaarste aan prijzen. Van de 115 landstitels die in het Italiaanse topvoetbal uitgereikt zijn gingen er slechts acht naar een club uit de Mezzogiorno, wanneer men daar de hoofdstad Rome bij rekent: één naar Cagliari (Sardinië), twee naar Napoli (Campanië), drie naar Lazio en twee naar AS Roma.Elke prijs geeft de mensen in Zuid-Italië weer even het gevoel dat ze meetellen, en is een signaal naar het noorden dat niet alle zuiderlingen profiteurs zijn, dat ze ook zelf iets kunnen bereiken. Dat is niet evident, benadrukte de Napolitaanse schrijver Maurizio de Giovanni, bekend van zijn in vele talen vertaalde politieromans die zich afspelen in Napels, een paar jaar geleden nog, bij een bezoek van Sport/Voetbalmagazine aan Napels.Daarom had de allereerste landstitel van Napoli, behaald met Diego Maradona, in 1988 zo'n impact: 'Die eerste titel leerde ons dat het zuiden ook kan winnen. Rome is het zuiden niet, vinden wij hier. Rome heeft macht en invloed, Napels heeft geen macht, niet op politiek en economisch vlak. De regio heeft maar één beursgenoteerd bedrijf, het bruto nationaal product is het laagste van Italië, lager dan dat van Griekenland. De enige stuwende positieve kracht in de regio is onze voetbalclub.'Dat deze bekerzege dan ook nog eens behaald werd met een Zuid-Italiaan op de bank, geeft die overwinning ook op sociaal vlak nog wat extra cachet. Gennaro 'Rino' Gattuso groeide op in het zuiden van de Laars, in Calabrië, in Corigliano Calabro, en moest, om successen te vieren, naar het noorden.Behalve woensdagavond. Hij bezorgde de hele regio een uitgelaten gevoel. Zelfs de minister van Sport, Vincenzo Spadafora, liet zich gaan. Spadafora, de voorbije maanden vaak bekritiseerd omdat hij te weinig rekening gehouden zou hebben met het belang van de sport, en altijd de volksgezondheid vooropstelde, liet zich na de bekerfinale even gaan. 'Forza Napoli', liet hij weten.De minister is namelijk zelf afkomstig uit de regio van Napels, en weet hoe moeilijk het is om vanuit het zuiden omhoog te klimmen en respect te verwerven.