Hoe ben je bij KF Feronikeli terechtgekomen?

Medjon Hoxha: 'Eigenlijk toevallig. Ik doorliep de jeugdreeksen van KV Kortrijk en kreeg in 2017 op aandringen van Karim Belhocine een tweejarig profcontract. Toen debuteerde ik ook in het eerste elftal onder hem en maakte onder Glen De Boeck op Waasland-Beveren mijn eerste doelpunt. Maar eind 2018 liep ik een kruisbandblessure op. Mijn contract liep dat seizoen af, maar KV Kortrijk wou niet praten over een nieuw contract zolang ik niet volledig hersteld was. KVK wou eerst zien of ik nog wel hetzelfde niveau zou halen. Ik vond dat respectloos en wou niets meer met die club te maken hebben.

'Mijn ouders zijn van Kosovaarse afkomst en toen ik in Kosovo op familiebezoek was, werd ik gecontacteerd door Albert Bunjaki, de gewezen bondscoach van Kosovo die mij kende van bij de nationale belofteploeg. Hij was intussen technisch directeur van Feronikeli, dat vorig seizoen kampioen werd, en vroeg mij of ik geïnteresseerd was om daar te komen spelen. Aanvankelijk was ik niet van plan om in de Kosovaarse competitie te gaan voetballen, maar hij overtuigde mij van het project van Feronikeli. Ze ambiëren er Europees voetbal en willen jonge spelers zoals ik kansen geven om te groeien en dan door te verkopen. Die uitdaging ben ik dus aangegaan.'

Hoe is het om bij KF Feronikeli te voetballen?

'Ik woon in Pristina, de hoofdstad van Kosovo, dicht bij familie van mij, en ook in het voetbal gaat het enorm goed. Hier word ik echt behandeld als een volwaardige profvoetballer. Ik voel mij gerespecteerd en gewaardeerd en dat is iets wat ik de voorbije jaren miste.'

Wat is het grootste verschil met België?

'Het verschil met België zit hem enkel in het niveau. De Belgische competitie is een grotere competitie. Het niveau ligt er een stuk hoger. Maar hier krijg je als jonge speler meer kansen, trainen ze je persoonlijker en willen ze je echt beter maken.

'Mijn ervaring in België, bij mijn vorige club, is dat als je als jonge speler even een mindere periode kent of zoals ik zwaar geblesseerd geraakt, je aan de kant wordt geschoven en er een andere speler wordt gekocht. In Kosovo kunnen ze dat niet zo makkelijk, altijd maar weer andere spelers halen, omdat de middelen er beperkter zijn. Hier werken ze echt met je om je verder te ontwikkelen.'

Hoe ben je bij KF Feronikeli terechtgekomen?Medjon Hoxha: 'Eigenlijk toevallig. Ik doorliep de jeugdreeksen van KV Kortrijk en kreeg in 2017 op aandringen van Karim Belhocine een tweejarig profcontract. Toen debuteerde ik ook in het eerste elftal onder hem en maakte onder Glen De Boeck op Waasland-Beveren mijn eerste doelpunt. Maar eind 2018 liep ik een kruisbandblessure op. Mijn contract liep dat seizoen af, maar KV Kortrijk wou niet praten over een nieuw contract zolang ik niet volledig hersteld was. KVK wou eerst zien of ik nog wel hetzelfde niveau zou halen. Ik vond dat respectloos en wou niets meer met die club te maken hebben.'Mijn ouders zijn van Kosovaarse afkomst en toen ik in Kosovo op familiebezoek was, werd ik gecontacteerd door Albert Bunjaki, de gewezen bondscoach van Kosovo die mij kende van bij de nationale belofteploeg. Hij was intussen technisch directeur van Feronikeli, dat vorig seizoen kampioen werd, en vroeg mij of ik geïnteresseerd was om daar te komen spelen. Aanvankelijk was ik niet van plan om in de Kosovaarse competitie te gaan voetballen, maar hij overtuigde mij van het project van Feronikeli. Ze ambiëren er Europees voetbal en willen jonge spelers zoals ik kansen geven om te groeien en dan door te verkopen. Die uitdaging ben ik dus aangegaan.'Hoe is het om bij KF Feronikeli te voetballen?'Ik woon in Pristina, de hoofdstad van Kosovo, dicht bij familie van mij, en ook in het voetbal gaat het enorm goed. Hier word ik echt behandeld als een volwaardige profvoetballer. Ik voel mij gerespecteerd en gewaardeerd en dat is iets wat ik de voorbije jaren miste.'Wat is het grootste verschil met België?'Het verschil met België zit hem enkel in het niveau. De Belgische competitie is een grotere competitie. Het niveau ligt er een stuk hoger. Maar hier krijg je als jonge speler meer kansen, trainen ze je persoonlijker en willen ze je echt beter maken. 'Mijn ervaring in België, bij mijn vorige club, is dat als je als jonge speler even een mindere periode kent of zoals ik zwaar geblesseerd geraakt, je aan de kant wordt geschoven en er een andere speler wordt gekocht. In Kosovo kunnen ze dat niet zo makkelijk, altijd maar weer andere spelers halen, omdat de middelen er beperkter zijn. Hier werken ze echt met je om je verder te ontwikkelen.'