Slechts enkele kreten breken de stilte als in een kathedraal. We wanen ons een beetje in de fiere Leuvense universiteitsbibliotheek twee kilometer verder. Ook aan Den Dreef heerst een studiesfeertje, enkele ogenblikken voor de aftrap wordt gegeven van een examen dat aan enkele voetbalaspiranten toegang moet verlenen tot de Rode Duivels. Voor sommigen is het al een herexamen, voor anderen is het allemaal nieuw. De ene begeert een plek in de basis, de andere bij de kern van 23. Er is geen publiek, geen werkelijke inzet, maar toch staat er dus wat op het spel.
...

Slechts enkele kreten breken de stilte als in een kathedraal. We wanen ons een beetje in de fiere Leuvense universiteitsbibliotheek twee kilometer verder. Ook aan Den Dreef heerst een studiesfeertje, enkele ogenblikken voor de aftrap wordt gegeven van een examen dat aan enkele voetbalaspiranten toegang moet verlenen tot de Rode Duivels. Voor sommigen is het al een herexamen, voor anderen is het allemaal nieuw. De ene begeert een plek in de basis, de andere bij de kern van 23. Er is geen publiek, geen werkelijke inzet, maar toch staat er dus wat op het spel.Voor sommigen is deze wedstrijd de kers te veel op de onverteerbaar zware taart van de kalendermaker, maar voor Roberto Martínez is hij een geschenk. Eerder ontstaan uit een wens als technisch directeur dan uit een gril als bondscoach. Hij krijgt namelijk de kans om spelers uit te testen in echte en moeilijke omstandigheden. Tijd om te experimenteren.Op het veld geeft de Catalaan wedstrijdritme aan Thorgan Hazard, Nacer Chadli en Michy Batshuayi, een kans aan Hans Vanaken en Dennis Praet om het spel in handen te nemen, en een eerste basisplaats aan Sebastiaan Bornauw en Dodi Lukebakio. Daarmee komt het totaal aantal spelers dat Martínez in vier jaar opstelde op 44. Elf van hen in de laatste twee wedstrijden.De Zwitsers spiegelen de Belgische opstelling en dat levert een strijd over heel het veld op. Overal pressing, nergens accuraatheid. De ingrediënten van een onsamenhangend voetbal waardoor de Belgen niet aan hun gebruikelijke balbezit geraken. Thorgan Hazard probeert met het nummer 10 op de rug wel de verantwoordelijkheid van zijn broer over te nemen, maar door zijn positie op de flank blijven veel van zijn pogingen om een combinatie op te zetten onbeantwoord. Centraal vraagt Hans Vanaken vaak de bal in de diepte, wat doorgaans zijn gebrek aan snelheid moet maskeren, maar tevergeefs. En wanneer de bal dan eens vooraan geraakt, slaagt Batshuayi er niet in de poort open te breken. Doorheen dat gewoel rest de Rode Duivels alleen het wat overdreven lef van Lukebakio en het vergeefs vrijlopen van Praet.Zwitserland stelt daar niet zoveel tegenover, maar profiteert van de vrijheid die het Belgische blok aan zijn centrale verdedigers geeft om Bornauw uit te schakelen, die niet op zijn gemak is in het luchtspel. Admir Mehmedi, in het straatje gestuurd via het hoofd van de man van FC Köln, laat Simon Mignolet geen kans en zet de stilte in Leuven nog wat in de verf. België kan de bal onder druk niet laten rondgaan, want het heeft geen mogelijkheden en niet genoeg kwaliteit tussen de linies. Zo kan het een eerste hele helft de poort naar het doel niet openbeuken. De rust wordt gehaald met vier afstandsschoten, waaraan doelman Yvon Mvogo zijn handschoenen niet vuil hoeft te maken. Net voor de pauze moet Brandon Mechele in de rol van brandweerman kruipen bij een heet standje voor het eigen doel.Dat verandert allemaal met één wissel omdat Youri Tielemans geen herexamen nodig heeft. Hij is allang geslaagd, na jaren waarin zijn selectie soms onterecht werd genoemd. In amper vier minuten organiseert de man van Leicester de pressing, onderschept hij een gevaarlijke bal en stuurt die in een oogwenk naar de grote rechthoek, waar hij Batshuayi vindt. Buiten de rechthoek is die Bruce Wayne, erbinnen Batsman: na een koelbloedige afwerking trilt het net.De flair en het loopvermogen van Tielemans domineren de match. Maar veel kansen komen er niet meer. Na een laatste Zwitserse stormloop die goed wordt opgevangen door een België dat overgeschakeld is op een 5-4-1, zijn het de Rode Duivels die een laatste keer voor wat kippenvel zorgen. Thomas Foket maakt van een te verre voorzet van Lukebakio een assist en dankzij de technische kwaliteiten van Batshuayi trilt het net opnieuw. Daarmee scoort België vier keer uit de vier gekadreerde schoten in IJsland en Leuven samen. Koel realisme op kille en stille tribunes.