Een van de muren die de loges van het Borussia-Park met elkaar verbinden, draagt letterlijk de roemrijke geschiedenis van Borussia Mönchengladbach. De muur is gedrapeerd met shirts, gedragen door de de meest legendarische spelers van de club, en is een ode aan de glorieuze jaren zeventig van Die Fohlen. Een periode waarin vijf landstitels en twee UEFA Cups gewonnen werden. Tussen alle clubiconen staat één Belg: Filip Daems. 'Een legende', aldus de persverantwoordelijke. 'Hij krijgt nog regelmatig een staande ovatie van het publiek.' De fans zijn niet vergeten dat de Belgische verdediger gedurende tien seizoenen meer dan 200 wedstrijden heeft gespeeld voor Gladbach.

Wie zegt dat mijn broer en De Bruyne niet samen kunnen spelen, verkoopt onzin.

Thorgan Hazard

Thorgan Hazard (24) is nog maar aan zijn vierde campagne toe bij de volksclub uit de rand van het Ruhrgebied en speelde op 26 januari al zijn 100e Bundesligamatch voor de club. 'Ik heb mijn honderdste match op een speciale manier gevierd: door een strafschop te missen.' De nummer tien van Die Fohlen kan erom lachen. Hoe zou je zelf zijn? Zijn prestaties gaan in stijgende lijn en hij weet maar al te goed dat hij niet eeuwig zal blijven plakken bij een van Duitslands meest gewaardeerde Traditionsverein.

Sinds je transfer naar Mönchengladbach in de zomer van 2014 hebben wij als buitenstaanders de indruk dat je gestaag progressie blijft boeken.

THORGAN HAZARD: 'Dat gevoel heb ik ook. Maar je kan pas evolueren als je veel vertrouwen krijgt van de coach en zelf meer verantwoordelijkheden durft te nemen. Die twee zaken kloppen bij mij. Ik heb in het dagelijkse leven ook stilaan mijn draai gevonden. Je moet wennen aan de Duitse mentaliteit en de manier waarop mensen hier met elkaar omgaan. Van zodra je alles geassimileerd hebt, laten ze jou voelen dat je erbij hoort. In Duitsland is alles duidelijk afgebakend. En ik moet zeggen dat die levensstijl mij bevalt.'

Er wordt niet buiten de lijnen gekleurd.

HAZARD: 'Je hebt veel meer regels en de regels zijn er om nageleefd te worden. Zo denken de Duitsers in ieder geval. Om een voorbeeld te geven: je hebt op de club ook laatkomers, maar dat zijn zeker niet de Duitsers.' ( lacht)

De landsgrens tussen België en Duitsland is meer dan een fictieve lijn?

HAZARD: 'Het verschil tussen de twee landen is héél groot. Je ziet dat zelfs in de manier van autorijden. Ze rijden snel, maar ze kunnen zich dat permitteren omdat de autosnelwegen er perfect bij liggen.'

Nieuwe levenshouding

Klopt het dat je al in een vroeg stadium aangetrokken bent geweest tot de Duitse competitie?

HAZARD: 'Ik heb altijd geweten dat mijn carrière halt zou houden in de Bundesliga. Als je ziet wat er mij allemaal overkomen is, dan kan ik enkel besluiten dat ik de goede weg heb bewandeld. Ik heb nog geen seconde spijt gehad van mijn keuze. Ik hou van de club en ik ben weg van de sfeer die hier hangt.'

Je moet de andere Belgen overtuigen om naar Duitsland te komen. Die laten Duitsland links liggen voor Engeland.

HAZARD: 'De Premier League blijft een bepaalde aantrekkingskracht uitoefenen. Maar sommige spelers die in Engeland voetballen, hebben een vermoeden dat de Bundesliga een bijzonder boeiende competitie moet zijn. Wij hebben de beste stadions, de beste infrastructuur en de supporters zijn veel warmbloediger dan hun collega's in Engeland.'

Wat viel je op toen je van het bescheiden Zulte Waregem bij een club van het kaliber Mönchengladbach terechtkwam?

HAZARD: 'Het stadion viel mij als eerste op. Daarna heb ik ondervonden hoe arbeidsintensief de trainingen waren. Ik herinner mij dat ik bij Zulte Waregem een week heb meegetraind en meteen mijn eerste competitiematch moest spelen. En dat ging zonder problemen. Na mijn eerste volledige trainingsweek hier had ik overal pijn.'

Waarom hinkt België op conditioneel vlak zo achterop?

HAZARD: 'In het geval van Zulte Waregem had het in mijn tijd vooral te maken met de krapte van de spelerskern. Een trainer die een kern van vijftien spelers heeft, moet in de eerste plaats denken aan de tijdspanne waarin hij iedereen kan doen recupereren. Onderweg moet hij zo weinig mogelijk spelers verliezen. Francky Dury kon van ons dus niet verlangen dat we elke dag zware inspanningen zouden leveren zoals ik nu doe bij Mönchengladbach. Mochten we met Zulte Waregem destijds zoveel geblesseerden tellen als nu bij Gladbach , dan had Dury een beloftenploeg moeten opstellen in de competitie.'

Kan iedereen slagen in een fysieke competitie als Duitsland?

HAZARD: 'Ik raad elke jonge gast aan om naar Duitsland te komen. Hij moet zich wel aan twee zaken houden: hard werken en overweg kunnen met discipline. En dat is nog maar het begin. We krijgen veel videoanalyses, we bestuderen elke tegenstander tot in de kleinste details en met die leerstof gaan we tactisch aan de slag. Het is niet altijd fun, maar je wordt er niet slechter van. Nog iets: Duitsers willen altijd winnen. Altijd. Zelfs met een rondootje valt er iets te rapen. Het is een levenshouding waar ik zeker niet ongelukkig van word.'

Mijn ouders zouden in een kast van een huis kunnen wonen, maar dat interesseert hen niet.

Thorgan Hazard

Ben je er ook conditioneel op vooruitgegaan? Is je motor groter geworden?

HAZARD: 'Alles is een kwestie van gewoonte. Na een tijd pik je het hoge ritme op. In mijn eerste seizoen heb ik maar een handvol matchen aan de aftrap gestaan en zat ik tien minuten na mijn invalbeurt al stikkapot. Als je niet graag loopt, heb je hier een probleem... Vandaag houd ik op training goed stand wanneer er kort gesprint of lange afstanden overbrugd moeten worden.'

De Hazards staan nochtans niet bekend als spelers die graag lopen.

HAZARD: 'Bij mij valt het nog mee. Ik heb altijd een goede basisuithouding gehad. Bij Lens behoorde ik tot de toppers van mijn team als het op lopen aankwam en bij Zulte Waregem liep ik een beetje overal.'

Op basis van doelpunten en assists ben je een van de meest beslissende spelers dit seizoen in de vijf grote Europese competities.

HAZARD: 'Je moet alles in rekening brengen: ik trap de corners, de strafschoppen en soms mag ik ook de stilstaande fases voor mijn rekening nemen. Ook belangrijk: in vergelijking met de voorbije seizoenen is mijn speeltijd gevoelig gestegen. Ik haal meer de basiself en ik word zelden gewisseld. Jammer genoeg mis ik nog te veel kansen voor doel - ik had er tien tot vijftien moeten maken. Bon, het is al gebeterd. Vroeger nam ik een omweg om een goal te maken, nu ga ik recht op doel af. Maar ik moet nog klinischer zijn in de afwerking. Toch zie ik in dat ik nooit het killersinstinct van Robert Lewandowski zal hebben.'

Enig idee waar jouw limiet ligt?

HAZARD: 'Volgens mij kan ik hier bij Mönchengladbach nog beter worden. Natuurlijk ben ik ambitieus, maar zolang ik mij hier goed voel, blijf ik.'

Wordt het geen tijd om je grenzen te verleggen?

HAZARD: 'Ik hoor dat vaak. Naar het schijnt word ik gevolgd door een paar clubs, maar ik houd mij daar niet mee bezig. Ik laat het extrasportieve over aan mijn vader. Na het seizoen zullen we alle voorstellen grondig analyseren.'

Plannen maken

Bondscoach Roberto Martínez heeft het wel voor jou. Het moet pijn doen dat hij bekritiseerd en aangevallen wordt van alle kanten?

HAZARD: 'Ken je iemand in de voetbalwereld die geen kritiek krijgt? Zelfs als je wint, krijg je commentaar. Ook de beslissingen van Pep Guardiola werden nog geen jaar geleden helemaal afgekeurd. Zo zit voetbal in elkaar.'

De kritiek komt vooral omdat er meer verwacht wordt van deze getalenteerde generatie. Zijn we te veeleisend geworden?

HAZARD: 'Gezien het aanwezige potentieel zou het dom zijn om niet veeleisend te zijn. Ik kan dus begrijpen waarom iedereen zo ontgoocheld was na de uitschakeling tegen Wales op het laatste EK. Onderschatting, blessures of was het iets anders? Het is moeilijk te zeggen wat er juist verkeerd is gegaan. Maar het gaat de goede richting uit met de ploeg. We hebben tijdens de kwalificaties geen enkele match verloren én we scoorden samen met Duitsland de meeste doelpunten.'

En toch is niet iedereen wild van de samenwerking tussen Kevin De Bruyne en jouw broer.

HAZARD: 'Wie zegt dat ze niet samen kunnen spelen, verkoopt onzin.'

Is er geen rivaliteit tussen de twee?

HAZARD: 'Nee. Er zijn zelfs mensen die denken dat ze elkaar bewust de bal niet willen toespelen. Belachelijk! Ze hebben elk hun stijl, maar ze kunnen in dezelfde ploeg functioneren.'

Vorig jaar tegen Cyprus zorgden Eden en jij voor een unicum bij de Rode Duivels door in dezelfde match te scoren. Je status is intussen aan het veranderen. Wat kan je toevoegen aan de nationale ploeg?

HAZARD: 'Loopacties met bal, verplaatsingen zonder bal, ruimte creëren voor andere spelers... Ik ben gegroeid als speler en ik kan nu ook beslissend zijn.'

Een basisplaats in Rusland komt wellicht te vroeg voor jou. Jij moet vooral mikken op de volgende campagne.

HAZARD: 'Ik ben blij dat de bondscoach mij meer begint te gebruiken. Maar ik moet ook beseffen dat de spelers die nu vast in de ploeg staan hun verdiensten hebben bij hun club en in het verleden al veel gedaan hebben voor de nationale ploeg.'

Jij hebt een bijkomende moeilijkheid: je bent een Hazard. Hoe zwaar is het om die naam te dragen?

HAZARD: 'Voor mijn jongere broers Ethan en Kylian zal het misschien nog erger zijn om met zo'n naam rond te lopen. Je hebt altijd mensen die ons tegen elkaar willen opzetten. Ik heb er nooit onder geleden: het gaat het ene oor in en het andere weer ruit.'

Zoals toen je als nobele onbekende bij Chelsea mocht tekenen omdat Eden daar al zat.

HAZARD: 'Ik heb het nooit ontkend: zonder mijn broer was ik nooit bij Chelsea geraakt. Enkel een idioot zal zeggen dat Eden geen rol heeft gespeeld in die transfer. Maar ik weet dat ik zelf - zonder de hulp van Eden - mijn carrière moet uitbouwen en mijn naam moet waarmaken. Of beter gezegd: ik moet zorgen dat de mensen mijn voornaam onthouden.''

Jaren aan een stuk was je maar 'de broer van'. Ben je klaar om uit zijn schaduw te kruipen?

HAZARD: 'Je moet blind zijn om te denken dat ik dezelfde kwaliteiten heb als Eden... Kijk: Eden is een beestig goede voetballer, een van de beste spelers van de wereld. Hij heeft zijn carrière perfect ingedeeld, de juiste keuzes gemaakt op het juiste moment. Mijn ontwikkeling verliep trager dan bij Eden. Ik heb er alles aan gedaan om zover te geraken, maar vijf jaar geleden had niemand kunnen voorspellen dat ik samen met mijn broer bij de Rode Duivels zou zitten. Nogmaals: ik wil het hier niet bij laten. Ik wil hogerop, zonder stappen over te slaan.'

Het is toch eigen aan een jonge voetballer om snel te willen gaan?

HAZARD: 'Ik heb het anders aangepakt. Na mijn eerste seizoen bij Zulte Waregem kon ik elders gaan voetballen, maar ik ben een jaar langer gebleven. Ik wil het op dezelfde manier aanpakken bij Gladbach. Of het ook goed zal aflopen, is iets anders. Ik weet niet waar ik binnen twee jaar zal zijn. In het voetbal is het lastig om plannen te maken op lange termijn.'

Onafscheidelijke baby's

Over de Hazards valt er zelden groot nieuws te rapen. Iedereen was dus verrast toen je vader eind vorig jaar in een interview verklaarde dat Eden een transfer naar Real Madrid wel zag zitten.

HAZARD: 'Ach, ik weet hoe het werkt. Woorden worden vervormd of zelfs aangedikt. Mijn vader heeft enkel herhaald wat Eden al jaren geleden heeft aangegeven: hij houdt van Real Madrid. Maar hij heeft nooit gezegd dat hij volgend seizoen bij Real Madrid zou spelen. Ik las dat Eden en mijn vader een clash hebben gehad naar aanleiding van dat interview... In het voetbal is het blijkbaar gebruikelijk om de werkelijkheid anders voor te stellen.'

Volgens jouw vader ben je van nature iemand die meer op kop zal lopen dan Eden. Wat bedoelt hij daarmee?

HAZARD: 'Eden sakkert nooit op een medemaat en hij trekt zelden zijn mond open. Hij doet wat hij moet doen en daar stopt het. Ik zit anders in elkaar: ik zal sneller zagen of iemand terechtwijzen over zijn positie.'

Wanneer is bij de familie het besef gekomen dat er met voetbal veel geld te verdienen viel?

HAZARD: 'Toen Eden begon door te breken bij Lille. De makelaars kwamen van overal en mijn ouders kregen allerlei contracten te zien. Zelfs voor hen ging het allemaal te snel. Maar ze hebben ons met beide voeten op de grond gehouden. We hebben een normale jeugd gehad en ze hameren erop dat we normaal blijven doen.'

Jullie kunnen het voetbal gemakkelijk relativeren. Bij de Hazards is het credo: het is maar voetbal.

HAZARD: 'Niemand heeft ons verplicht om te gaan voetballen. We zijn grootgebracht met het idee dat we ons moeten amuseren op het veld. Voetbal is een essentieel deel van ons leven, maar daarnaast heb je ook andere zaken die minstens even belangrijk zijn.'

Voor je vader betekent dat: de douches kuisen bij zijn club in 's Gravenbrakel...

HAZARD: 'En hij maait het gras. Wanneer het kan, staat hij langs de zijlijn om de trainingen te bekijken.'

Hij zou nochtans een ander leven kunnen leiden gezien jullie financiële situatie.

HAZARD: 'Mijn moeder en hij zouden in een kast van een huis kunnen wonen, maar het interesseert hen niet. Waarom veranderen? Ik denk er net zo over. Ik heb in België een huis gekocht, maar ik slaap liever bij mijn ouders. Bij de laatste samenkomst met de Rode Duivels hebben Eden en ik in ons familiehuis overnacht. We hebben in hetzelfde bed geslapen. We leken wel twee baby's die niet gescheiden willen worden van elkaar. We hebben elk ons eigen leven, maar wanneer we samen zijn, is het dubbel genieten. Eigenlijk mag ik mij gelukkig prijzen dat er bij ons nooit familievetes zijn geweest.'

'Eden heeft alles in de benen zitten. Hij heeft geen atletenlichaam nodig'

Je hebt een goede band met Geoffrey Kondogbia (Valencia), Paul-José Mpoku (Standard) en Ibrahima Traoré (Borussia Mönchengladbach). Toeval of niet: het zijn drie spelers met Afrikaanse roots.

THORGAN HAZARD: 'Er zit niets achter hoor. In de Franse centre de formations zijn er veel donkere jongens en ik heb altijd de kamer gedeeld met een van hen.'

Ik heb mij laten vertellen dat je een grote liefhebber bent van de Afrikaanse keuken, meer bepaald van bakbananen.

HAZARD: 'Ik eet inderdaad veel bakbananen. ( lacht) Via de mama van Traoré heb ik enkele Afrikaanse recepten kunnen bemachtigen. Ik ben nu in staat om gerechten zoals poulet yassa zelf te bereiden.'

Eden en jij hebben een zwak voor eten. Je kreeg ooit als bijnaam 'dikkerd'.

HAZARD: 'Dat was tijdens mijn periode bij Zulte Waregem. Ik was een paar kilogram bij gekomen... Nu valt het toch mee met mijn gewicht? Bon, Eden heeft niet het strakke lichaam van een atleet, maar hij heeft dat niet nodig. Bij hem zit alles in de benen. De keren dat we samen werden opgeroepen voor de nationale ploeg heb ik geprobeerd om hem in de gym te krijgen. Maar het is zijn ding niet.'

Wie was je voorbeeld als kleine jongen?

HAZARD: 'Mijn vader vergeleek mij graag met Steven Gerrard. Omdat ik vroeger ook op positie acht speelde. Eerst bij de Jonge Duivels en daarna bij Zulte Waregem. Het is pas later dat de trainers mij hoger gepositioneerd hebben.'

Heb je ooit moeilijke momenten gekend in jouw carrière?

HAZARD: 'De dood van Junior Malanda is iets waar ik mee geworsteld heb. Ik was op stage in Turkije toen Filip Daems mij het nieuws kwam vertellen. Het leek zo irreëel dat ik het in eerste instantie niet wilde geloven. Ik dacht: hij zal wel terugkomen. Niet dus... Ik heb ook enkele ingewikkelde transferverhalen meegemaakt, waar ik nadien sterker ben uitgekomen.'

Thorgan Hazard: 'Niemand heeft ons verplicht om te gaan voetballen. Mijn broers en ik zijn grootgebracht met het idee dat we ons moeten amuseren op het veld.', KOEN BAUTERS
Thorgan Hazard: 'Niemand heeft ons verplicht om te gaan voetballen. Mijn broers en ik zijn grootgebracht met het idee dat we ons moeten amuseren op het veld.' © KOEN BAUTERS
Thorgan Hazard: 'Ik wil hogerop, zonder stappen over te slaan.', KOEN BAUTERS
Thorgan Hazard: 'Ik wil hogerop, zonder stappen over te slaan.' © KOEN BAUTERS
Een van de muren die de loges van het Borussia-Park met elkaar verbinden, draagt letterlijk de roemrijke geschiedenis van Borussia Mönchengladbach. De muur is gedrapeerd met shirts, gedragen door de de meest legendarische spelers van de club, en is een ode aan de glorieuze jaren zeventig van Die Fohlen. Een periode waarin vijf landstitels en twee UEFA Cups gewonnen werden. Tussen alle clubiconen staat één Belg: Filip Daems. 'Een legende', aldus de persverantwoordelijke. 'Hij krijgt nog regelmatig een staande ovatie van het publiek.' De fans zijn niet vergeten dat de Belgische verdediger gedurende tien seizoenen meer dan 200 wedstrijden heeft gespeeld voor Gladbach. Thorgan Hazard (24) is nog maar aan zijn vierde campagne toe bij de volksclub uit de rand van het Ruhrgebied en speelde op 26 januari al zijn 100e Bundesligamatch voor de club. 'Ik heb mijn honderdste match op een speciale manier gevierd: door een strafschop te missen.' De nummer tien van Die Fohlen kan erom lachen. Hoe zou je zelf zijn? Zijn prestaties gaan in stijgende lijn en hij weet maar al te goed dat hij niet eeuwig zal blijven plakken bij een van Duitslands meest gewaardeerde Traditionsverein. Sinds je transfer naar Mönchengladbach in de zomer van 2014 hebben wij als buitenstaanders de indruk dat je gestaag progressie blijft boeken. THORGAN HAZARD: 'Dat gevoel heb ik ook. Maar je kan pas evolueren als je veel vertrouwen krijgt van de coach en zelf meer verantwoordelijkheden durft te nemen. Die twee zaken kloppen bij mij. Ik heb in het dagelijkse leven ook stilaan mijn draai gevonden. Je moet wennen aan de Duitse mentaliteit en de manier waarop mensen hier met elkaar omgaan. Van zodra je alles geassimileerd hebt, laten ze jou voelen dat je erbij hoort. In Duitsland is alles duidelijk afgebakend. En ik moet zeggen dat die levensstijl mij bevalt.' Er wordt niet buiten de lijnen gekleurd. HAZARD: 'Je hebt veel meer regels en de regels zijn er om nageleefd te worden. Zo denken de Duitsers in ieder geval. Om een voorbeeld te geven: je hebt op de club ook laatkomers, maar dat zijn zeker niet de Duitsers.' ( lacht) De landsgrens tussen België en Duitsland is meer dan een fictieve lijn? HAZARD: 'Het verschil tussen de twee landen is héél groot. Je ziet dat zelfs in de manier van autorijden. Ze rijden snel, maar ze kunnen zich dat permitteren omdat de autosnelwegen er perfect bij liggen.' Klopt het dat je al in een vroeg stadium aangetrokken bent geweest tot de Duitse competitie? HAZARD: 'Ik heb altijd geweten dat mijn carrière halt zou houden in de Bundesliga. Als je ziet wat er mij allemaal overkomen is, dan kan ik enkel besluiten dat ik de goede weg heb bewandeld. Ik heb nog geen seconde spijt gehad van mijn keuze. Ik hou van de club en ik ben weg van de sfeer die hier hangt.' Je moet de andere Belgen overtuigen om naar Duitsland te komen. Die laten Duitsland links liggen voor Engeland. HAZARD: 'De Premier League blijft een bepaalde aantrekkingskracht uitoefenen. Maar sommige spelers die in Engeland voetballen, hebben een vermoeden dat de Bundesliga een bijzonder boeiende competitie moet zijn. Wij hebben de beste stadions, de beste infrastructuur en de supporters zijn veel warmbloediger dan hun collega's in Engeland.' Wat viel je op toen je van het bescheiden Zulte Waregem bij een club van het kaliber Mönchengladbach terechtkwam? HAZARD: 'Het stadion viel mij als eerste op. Daarna heb ik ondervonden hoe arbeidsintensief de trainingen waren. Ik herinner mij dat ik bij Zulte Waregem een week heb meegetraind en meteen mijn eerste competitiematch moest spelen. En dat ging zonder problemen. Na mijn eerste volledige trainingsweek hier had ik overal pijn.' Waarom hinkt België op conditioneel vlak zo achterop? HAZARD: 'In het geval van Zulte Waregem had het in mijn tijd vooral te maken met de krapte van de spelerskern. Een trainer die een kern van vijftien spelers heeft, moet in de eerste plaats denken aan de tijdspanne waarin hij iedereen kan doen recupereren. Onderweg moet hij zo weinig mogelijk spelers verliezen. Francky Dury kon van ons dus niet verlangen dat we elke dag zware inspanningen zouden leveren zoals ik nu doe bij Mönchengladbach. Mochten we met Zulte Waregem destijds zoveel geblesseerden tellen als nu bij Gladbach , dan had Dury een beloftenploeg moeten opstellen in de competitie.' Kan iedereen slagen in een fysieke competitie als Duitsland? HAZARD: 'Ik raad elke jonge gast aan om naar Duitsland te komen. Hij moet zich wel aan twee zaken houden: hard werken en overweg kunnen met discipline. En dat is nog maar het begin. We krijgen veel videoanalyses, we bestuderen elke tegenstander tot in de kleinste details en met die leerstof gaan we tactisch aan de slag. Het is niet altijd fun, maar je wordt er niet slechter van. Nog iets: Duitsers willen altijd winnen. Altijd. Zelfs met een rondootje valt er iets te rapen. Het is een levenshouding waar ik zeker niet ongelukkig van word.' Ben je er ook conditioneel op vooruitgegaan? Is je motor groter geworden? HAZARD: 'Alles is een kwestie van gewoonte. Na een tijd pik je het hoge ritme op. In mijn eerste seizoen heb ik maar een handvol matchen aan de aftrap gestaan en zat ik tien minuten na mijn invalbeurt al stikkapot. Als je niet graag loopt, heb je hier een probleem... Vandaag houd ik op training goed stand wanneer er kort gesprint of lange afstanden overbrugd moeten worden.' De Hazards staan nochtans niet bekend als spelers die graag lopen. HAZARD: 'Bij mij valt het nog mee. Ik heb altijd een goede basisuithouding gehad. Bij Lens behoorde ik tot de toppers van mijn team als het op lopen aankwam en bij Zulte Waregem liep ik een beetje overal.' Op basis van doelpunten en assists ben je een van de meest beslissende spelers dit seizoen in de vijf grote Europese competities. HAZARD: 'Je moet alles in rekening brengen: ik trap de corners, de strafschoppen en soms mag ik ook de stilstaande fases voor mijn rekening nemen. Ook belangrijk: in vergelijking met de voorbije seizoenen is mijn speeltijd gevoelig gestegen. Ik haal meer de basiself en ik word zelden gewisseld. Jammer genoeg mis ik nog te veel kansen voor doel - ik had er tien tot vijftien moeten maken. Bon, het is al gebeterd. Vroeger nam ik een omweg om een goal te maken, nu ga ik recht op doel af. Maar ik moet nog klinischer zijn in de afwerking. Toch zie ik in dat ik nooit het killersinstinct van Robert Lewandowski zal hebben.' Enig idee waar jouw limiet ligt? HAZARD: 'Volgens mij kan ik hier bij Mönchengladbach nog beter worden. Natuurlijk ben ik ambitieus, maar zolang ik mij hier goed voel, blijf ik.' Wordt het geen tijd om je grenzen te verleggen? HAZARD: 'Ik hoor dat vaak. Naar het schijnt word ik gevolgd door een paar clubs, maar ik houd mij daar niet mee bezig. Ik laat het extrasportieve over aan mijn vader. Na het seizoen zullen we alle voorstellen grondig analyseren.' Bondscoach Roberto Martínez heeft het wel voor jou. Het moet pijn doen dat hij bekritiseerd en aangevallen wordt van alle kanten? HAZARD: 'Ken je iemand in de voetbalwereld die geen kritiek krijgt? Zelfs als je wint, krijg je commentaar. Ook de beslissingen van Pep Guardiola werden nog geen jaar geleden helemaal afgekeurd. Zo zit voetbal in elkaar.' De kritiek komt vooral omdat er meer verwacht wordt van deze getalenteerde generatie. Zijn we te veeleisend geworden? HAZARD: 'Gezien het aanwezige potentieel zou het dom zijn om niet veeleisend te zijn. Ik kan dus begrijpen waarom iedereen zo ontgoocheld was na de uitschakeling tegen Wales op het laatste EK. Onderschatting, blessures of was het iets anders? Het is moeilijk te zeggen wat er juist verkeerd is gegaan. Maar het gaat de goede richting uit met de ploeg. We hebben tijdens de kwalificaties geen enkele match verloren én we scoorden samen met Duitsland de meeste doelpunten.' En toch is niet iedereen wild van de samenwerking tussen Kevin De Bruyne en jouw broer. HAZARD: 'Wie zegt dat ze niet samen kunnen spelen, verkoopt onzin.' Is er geen rivaliteit tussen de twee? HAZARD: 'Nee. Er zijn zelfs mensen die denken dat ze elkaar bewust de bal niet willen toespelen. Belachelijk! Ze hebben elk hun stijl, maar ze kunnen in dezelfde ploeg functioneren.' Vorig jaar tegen Cyprus zorgden Eden en jij voor een unicum bij de Rode Duivels door in dezelfde match te scoren. Je status is intussen aan het veranderen. Wat kan je toevoegen aan de nationale ploeg? HAZARD: 'Loopacties met bal, verplaatsingen zonder bal, ruimte creëren voor andere spelers... Ik ben gegroeid als speler en ik kan nu ook beslissend zijn.' Een basisplaats in Rusland komt wellicht te vroeg voor jou. Jij moet vooral mikken op de volgende campagne. HAZARD: 'Ik ben blij dat de bondscoach mij meer begint te gebruiken. Maar ik moet ook beseffen dat de spelers die nu vast in de ploeg staan hun verdiensten hebben bij hun club en in het verleden al veel gedaan hebben voor de nationale ploeg.' Jij hebt een bijkomende moeilijkheid: je bent een Hazard. Hoe zwaar is het om die naam te dragen? HAZARD: 'Voor mijn jongere broers Ethan en Kylian zal het misschien nog erger zijn om met zo'n naam rond te lopen. Je hebt altijd mensen die ons tegen elkaar willen opzetten. Ik heb er nooit onder geleden: het gaat het ene oor in en het andere weer ruit.' Zoals toen je als nobele onbekende bij Chelsea mocht tekenen omdat Eden daar al zat. HAZARD: 'Ik heb het nooit ontkend: zonder mijn broer was ik nooit bij Chelsea geraakt. Enkel een idioot zal zeggen dat Eden geen rol heeft gespeeld in die transfer. Maar ik weet dat ik zelf - zonder de hulp van Eden - mijn carrière moet uitbouwen en mijn naam moet waarmaken. Of beter gezegd: ik moet zorgen dat de mensen mijn voornaam onthouden.'' Jaren aan een stuk was je maar 'de broer van'. Ben je klaar om uit zijn schaduw te kruipen? HAZARD: 'Je moet blind zijn om te denken dat ik dezelfde kwaliteiten heb als Eden... Kijk: Eden is een beestig goede voetballer, een van de beste spelers van de wereld. Hij heeft zijn carrière perfect ingedeeld, de juiste keuzes gemaakt op het juiste moment. Mijn ontwikkeling verliep trager dan bij Eden. Ik heb er alles aan gedaan om zover te geraken, maar vijf jaar geleden had niemand kunnen voorspellen dat ik samen met mijn broer bij de Rode Duivels zou zitten. Nogmaals: ik wil het hier niet bij laten. Ik wil hogerop, zonder stappen over te slaan.' Het is toch eigen aan een jonge voetballer om snel te willen gaan? HAZARD: 'Ik heb het anders aangepakt. Na mijn eerste seizoen bij Zulte Waregem kon ik elders gaan voetballen, maar ik ben een jaar langer gebleven. Ik wil het op dezelfde manier aanpakken bij Gladbach. Of het ook goed zal aflopen, is iets anders. Ik weet niet waar ik binnen twee jaar zal zijn. In het voetbal is het lastig om plannen te maken op lange termijn.' Over de Hazards valt er zelden groot nieuws te rapen. Iedereen was dus verrast toen je vader eind vorig jaar in een interview verklaarde dat Eden een transfer naar Real Madrid wel zag zitten. HAZARD: 'Ach, ik weet hoe het werkt. Woorden worden vervormd of zelfs aangedikt. Mijn vader heeft enkel herhaald wat Eden al jaren geleden heeft aangegeven: hij houdt van Real Madrid. Maar hij heeft nooit gezegd dat hij volgend seizoen bij Real Madrid zou spelen. Ik las dat Eden en mijn vader een clash hebben gehad naar aanleiding van dat interview... In het voetbal is het blijkbaar gebruikelijk om de werkelijkheid anders voor te stellen.' Volgens jouw vader ben je van nature iemand die meer op kop zal lopen dan Eden. Wat bedoelt hij daarmee? HAZARD: 'Eden sakkert nooit op een medemaat en hij trekt zelden zijn mond open. Hij doet wat hij moet doen en daar stopt het. Ik zit anders in elkaar: ik zal sneller zagen of iemand terechtwijzen over zijn positie.' Wanneer is bij de familie het besef gekomen dat er met voetbal veel geld te verdienen viel? HAZARD: 'Toen Eden begon door te breken bij Lille. De makelaars kwamen van overal en mijn ouders kregen allerlei contracten te zien. Zelfs voor hen ging het allemaal te snel. Maar ze hebben ons met beide voeten op de grond gehouden. We hebben een normale jeugd gehad en ze hameren erop dat we normaal blijven doen.' Jullie kunnen het voetbal gemakkelijk relativeren. Bij de Hazards is het credo: het is maar voetbal. HAZARD: 'Niemand heeft ons verplicht om te gaan voetballen. We zijn grootgebracht met het idee dat we ons moeten amuseren op het veld. Voetbal is een essentieel deel van ons leven, maar daarnaast heb je ook andere zaken die minstens even belangrijk zijn.' Voor je vader betekent dat: de douches kuisen bij zijn club in 's Gravenbrakel... HAZARD: 'En hij maait het gras. Wanneer het kan, staat hij langs de zijlijn om de trainingen te bekijken.' Hij zou nochtans een ander leven kunnen leiden gezien jullie financiële situatie. HAZARD: 'Mijn moeder en hij zouden in een kast van een huis kunnen wonen, maar het interesseert hen niet. Waarom veranderen? Ik denk er net zo over. Ik heb in België een huis gekocht, maar ik slaap liever bij mijn ouders. Bij de laatste samenkomst met de Rode Duivels hebben Eden en ik in ons familiehuis overnacht. We hebben in hetzelfde bed geslapen. We leken wel twee baby's die niet gescheiden willen worden van elkaar. We hebben elk ons eigen leven, maar wanneer we samen zijn, is het dubbel genieten. Eigenlijk mag ik mij gelukkig prijzen dat er bij ons nooit familievetes zijn geweest.'