Nice borduurt verder op een formule die seizoen na seizoen haar deugdelijkheid heeft bewezen. In de zomer van 2015 haalde de Azurenkustclub Hatem Ben Arfa weer naar het land, onder de hoede van Claude Puel, die dan al drie jaar op de bank van OGC zat. De ex-coach van Monaco, Lille en Lyon had er net twee seizoenen opzitten die geslaagd waren qua spel maar matig qua resultaten. Om een stap hogerop te zetten besloot de voorzitter van Nice om een werkwijze te lanceren die een handelsmerk zou worden: spelers die heel jong ontdekt worden of opgeleid door de club, vormen de ruggengraat van het team en zorgen voor de huisstijl. Daar wordt dan een buitengewoon talent aan toegevoegd, dat de superieure spelwijze vertaalt in resultaten.

Ben Arfa weet met 17 goals en 6 assists OGC Nice naar een vierde plaats te loodsen. Hij verlaat de club samen met Claude Puel. Bij Nice besluiten ze het nog eens over te doen. Lucien Favre wordt op de bank geïnstalleerd en hij krijgt het grillige talent Mario Balotelli als puntaanvaller. De Italiaan scoort 15 keer in de competitie en de Arenden eindigen op het laagste trapje van het podium.

Omdat je een succesvolle methode beter niet verandert, slaat voorzitter Jean-Pierre Rivère deze zomer een derde keer toe, door Wesley Sneijder naar de Allianz Riviera te halen. De man die Inter in 2010 de treble bezorgde, in een seizoen dat hij afsloot als finalist en topschutter op het WK in Zuid-Afrika, past naadloos in het profiel van toptalent dat met die paar procenten extra genie het verschil kan maken. Het probleem evenwel is dat Balotelli blijft. En één tanend talent met weinig oog voor het collectief, tot daaraan toe, maar twee ... dat is al veel in het hedendaagse voetbal. Het wordt dus een heikele opdracht voor Lucien Favre om het evenwicht te bewaren.

Dat zou nog lastiger kunnen worden als Jean-Michael Seri de Azurenkust zou verlaten. Hij is een bijzondere middenvelder die de bal kan bijhouden, het tempo van een wedstrijd kan bepalen en waar nodig de versnelling kan plaatsen die een beslissende actie inleidt. Een profiel dat zo zeldzaam is dat zowel Barça als Arsenal door hem gecharmeerd zou zijn. Zijn vertrek zou een catastrofe zijn voor de balans in de ploeg.

Nice borduurt verder op een formule die seizoen na seizoen haar deugdelijkheid heeft bewezen. In de zomer van 2015 haalde de Azurenkustclub Hatem Ben Arfa weer naar het land, onder de hoede van Claude Puel, die dan al drie jaar op de bank van OGC zat. De ex-coach van Monaco, Lille en Lyon had er net twee seizoenen opzitten die geslaagd waren qua spel maar matig qua resultaten. Om een stap hogerop te zetten besloot de voorzitter van Nice om een werkwijze te lanceren die een handelsmerk zou worden: spelers die heel jong ontdekt worden of opgeleid door de club, vormen de ruggengraat van het team en zorgen voor de huisstijl. Daar wordt dan een buitengewoon talent aan toegevoegd, dat de superieure spelwijze vertaalt in resultaten.Ben Arfa weet met 17 goals en 6 assists OGC Nice naar een vierde plaats te loodsen. Hij verlaat de club samen met Claude Puel. Bij Nice besluiten ze het nog eens over te doen. Lucien Favre wordt op de bank geïnstalleerd en hij krijgt het grillige talent Mario Balotelli als puntaanvaller. De Italiaan scoort 15 keer in de competitie en de Arenden eindigen op het laagste trapje van het podium.Omdat je een succesvolle methode beter niet verandert, slaat voorzitter Jean-Pierre Rivère deze zomer een derde keer toe, door Wesley Sneijder naar de Allianz Riviera te halen. De man die Inter in 2010 de treble bezorgde, in een seizoen dat hij afsloot als finalist en topschutter op het WK in Zuid-Afrika, past naadloos in het profiel van toptalent dat met die paar procenten extra genie het verschil kan maken. Het probleem evenwel is dat Balotelli blijft. En één tanend talent met weinig oog voor het collectief, tot daaraan toe, maar twee ... dat is al veel in het hedendaagse voetbal. Het wordt dus een heikele opdracht voor Lucien Favre om het evenwicht te bewaren. Dat zou nog lastiger kunnen worden als Jean-Michael Seri de Azurenkust zou verlaten. Hij is een bijzondere middenvelder die de bal kan bijhouden, het tempo van een wedstrijd kan bepalen en waar nodig de versnelling kan plaatsen die een beslissende actie inleidt. Een profiel dat zo zeldzaam is dat zowel Barça als Arsenal door hem gecharmeerd zou zijn. Zijn vertrek zou een catastrofe zijn voor de balans in de ploeg.