Enkele weken voor de aftrap van het WK in Brazilië in 2014 schijnt de zon boven voetbalgrootland Italië. LaGazzetta dello Sport pakt uit met een groot interview met bondscoach Cesare Prandelli. Een van de grote favorieten op de wereldtitel en daarom een held in eigen land. De man die onverwacht de finale van het EK 2012 haalde en uitpakt met mooi aanvallend en erg on-Italiaans voetbal, intelligente teksten en een ethische code voor de spelers, stopt zijn ambities in het gesprek niet weg: 'We gaan om de finale te halen.'
...

Enkele weken voor de aftrap van het WK in Brazilië in 2014 schijnt de zon boven voetbalgrootland Italië. LaGazzetta dello Sport pakt uit met een groot interview met bondscoach Cesare Prandelli. Een van de grote favorieten op de wereldtitel en daarom een held in eigen land. De man die onverwacht de finale van het EK 2012 haalde en uitpakt met mooi aanvallend en erg on-Italiaans voetbal, intelligente teksten en een ethische code voor de spelers, stopt zijn ambities in het gesprek niet weg: 'We gaan om de finale te halen.' De eerste wedstrijd van de Squadra Azzurra is er knal op. Italië klopt nipt Engeland en de lofzangen worden aangeheven. Maar geen drie weken later, op 24 juni, houdt Prandelli - na Fabio Capello en Roy Hodgson met een jaarloon van 3,2 miljoen euro de op twee na bestbetaalde bondscoach - de eer aan zichzelf. Italië is er in de eerste ronde uit gegaan na nederlagen tegen Costa Rica en Uruguay. Veertien dagen later tekent hij nog een contract als trainer van Galatasaray, maar al op 27 november wordt hij ontslagen na een nederlaag in de Champions League tegen Anderlecht. Wat oogde als een briljante trainerscarrière, geraakt na het WK helemaal in het slop. Hij gaat nog even aan de slag bij Valencia, maar zit eind 2016, na nog geen drie maanden, alweer thuis. Ook bij Al Nasr in de Verenigde Arabische Emiraten houdt hij het maar een dik halfjaar vol. Sinds 19 januari zit hij zonder job. Ook voor Luiz Felipe Scolari, die Brazilië in 2002 naar de wereldtitel leidde, wordt het WK in eigen land een trauma. Na de 1-7-nederlaag van de Seleção, de eerste thuisnederlaag in 39 jaar, verliest Brazilië ook de troosting om de derde plaats van Nederland en houdt Scolari het voor bekeken. Hij gaat in juli aan de slag bij Grêmio in eigen land, waar hij net geen seizoen blijft, om nog drie succesvolle jaren te beleven in China, waar hij in november 2017 bij Guangzhou Evergrande een punt zet achter zijn loopbaan. Van de 32 bondscoaches die in Brazilië aantraden, waren er vijf al in functie op het voorgaande WK in Zuid-Afrika in 2010. Van die 32 waren er kort na het WK 2014 al dertien hun job kwijt. Niet allemaal werden ze tijdens of net na het toernooi ontslagen of hielden ze de eer aan zichzelf na een mindere prestatie. Louis van Gaal bijvoorbeeld koos zelf voor een nieuwe uitdaging, hij wist al voor het WK dat hij nadien trainer van Manchester United zou worden. Naast de dertien die tijdens of na het WK stopten, haalden vijf andere nationale trainers het einde van het jaar 2014 niet, met inbegrip van Costa Rica's Jorge Luis Pinto. De Colombiaan gaat in december zelf weg om bondscoach van Honduras te worden. Van de vier die in de zes maanden na het WK worden ontslagen, is Portugals Paulo Bento de eerste die eruit gaat na de WK-campagne. Een nederlaag in de eerste kwalificatiewedstrijd voor het EK in september wordt hem fataal. Zijn vervanger Fernando Santos blijkt een goeie opvolger. Hij wordt in Frankrijk Europees kampioen met Cristiano Ronaldo en co. Fabio Capello werd door de Russische voetbalfederatie in 2012 met veel egards binnengehaald en was op het WK 2014 veruit de bestbetaalde bondscoach met een astronomisch jaarloon van 8,3 miljoen euro, hoewel de absolute toptrainers in het clubvoetbal ( Pep Guardiola of José Mourinho die meer dan het dubbele verdienen) daar de neus zouden voor ophalen. Maar 'goedbetaald' betekende in zijn geval, ondanks zijn rijkelijk gevuld palmares, niet 'goed gewerkt'. Toch overleefde de Italiaan ondanks de roemloze uitschakeling in de eerste ronde (Rusland eindigde derde in zijn groep) het WK. Uiteindelijk werd hem de deur gewezen na een desastreuze start van de EK-kwalificatiecampagne. Op 14 juli 2015 vonden de Russen het welletjes voor de man met wie ze een contract hadden gesloten dat stipuleerde dat hij Rusland naar het WK in eigen land zou leiden en daar ook coachen. Een 28e plaats op de wereldranglijst was op dat moment geen goed teken, al kon niemand in Rusland toen voorspellen dat het team nog lager zou zakken, naar de 70e plaats die het bekleedde aan het begin van het toernooi. Begin dit jaar kondigde Capello het einde van zijn trainerschap aan. Het maakt ook dat de huidige bondscoach, Stanislav Tsjertsjesov, genoegen moet nemen met 2,6 miljoen euro, één derde van wat Capello verdiende. Daarmee staat hij op nummer vier in de salarisranking van de nationale trainers op dit WK. Niet elke favoriet die er vroeg uit gaat, slachtoffert zijn coach. In Spanje bijvoorbeeld is in 2014 het respect voor Vincente del Bosque, die het land in 2010 zijn eerste wereldtitel bezorgde (en twee jaar later nog het EK won), zo groot dat hij mag blijven, ook al weet die op het WK niet wat hij ziet wanneer regerend wereldkampioen Spanje al na de eerste ronde zijn koffers mag pakken. Pas twee jaar later wordt zijn contract stopgezet, na een matige prestatie op het EK in Frankrijk (1/8 finale). Weet u nog hoeveel van de 32 bondscoaches die op het vorige WK in 2014 aantraden bij de start van het huidige WK nog in functie waren bij dezelfde federatie? Vijf. Joachim Löw was nog steeds bondscoach van Duitsland, Didier Deschamps van Frankrijk, José Pekerman bij Colombia, Carlos Queiroz bij Iran en Oscar Tabárez bij Uruguay. Jorge Sampaoli is er ook bij in Rusland, maar vergeleken bij Brazilië wisselde hij van werkgever. Op het WK 2014 liep hij langs de lijn bij Chili, bij deze uitgave maakt hij zich uitermate druk als bondscoach van zijn eigen land, Argentinië. Na de desastreuze prestaties in de eerste twee matchen leek hij als eerste coach te vliegen, maar de kwalificatie voor de tweede ronde gaf hem nog wat uitstel. De eerste bondscoach die op dit WK afscheid nam van zijn team, was een andere Argentijn. Héctor Cúper was met één miljoen euro de nummer tien op de loonranking van dit WK, maar drie opeenvolgende nederlagen was niet meteen waar Egypte op gerekend had. Cúper, mocht derhalve beschikken, ook al was hij de man die de Farao's na 32 jaar nog eens op het WK had gebracht. Verwacht wordt dat de komende dagen en weken een aantal van zijn 31 collega's zullen volgen. Het meest in de vuurlijn kwam de Duitse bondscoach Löw, die met 3,8 miljoen euro per jaar minder dan de helft opstrijkt van wat Fabio Capello vier jaar geleden kreeg bij de Russen, maar op deze uitgave de grootverdiener onder zijn collega's is, voor de Braziliaan Tite en de Fransman Didier Deschamps (allebei 3,5 miljoen). Löw tekende net voor de afreis naar Rusland nog een nieuw contract tot 2022, net als Belgisch bondscoach Roberto Martínez, maar dat wil allemaal niets zeggen wanneer de emoties hoog oplaaien. Dus is de vraag: wie is de volgende? En wie van de anderen haalt het einde van het jaar?