Dedryck Boyata over...

... zijn statuut als titularis op het WK:

'Drie maanden geleden had ik hier nooit van durven dromen. Op dat moment was ik niet eens zeker dat ik bij de 23 zou zijn. Maar dit? Ik ben zeer blij. Net zoals ik blij ben met mijn individuele prestatie.

'Als ik straks weer naar de bank moet? De ploeg draait niet rond mij. Als Vincent fit is, is hij een zeer belangrijke persoon, een van de leiders van de ploeg. Als hij of Thomas in de basis komt, is dat een beslissing van de coach waarop ik niks te zeggen heb.

'Een nationale ploeg is iets collectiefs, we zijn hier met 23 die allemaal in actie willen komen. Ook ik. Ik heb gewoon al kunnen tonen dat ik present ben, als ze me nodig hebben. Je mag niet tevreden zijn met die selectie of met een basisplaats, je moet je ook tonen, vind ik. Die automatismen waarop je traint ook kunnen tonen in de wedstrijd, was belangrijk. Vertrouwen creëer je, en ik denk dat dat er nu is.'

... de mislukte passage bij Manchester City:

'City was moeilijk. Het moment dat men mij daar in de eerste ploeg zette, was ik negentien, en zat ik plots in een kleedkamer met Robinho, Patrick Vieira, Kolo en Yaya Touré, Carlos Tévez, Sergio Agüero,... Ik dacht: wat gebeurt hier? Bovendien nog als rechtsachter. Het ging snel, er moesten trofeeën komen, zo snel mogelijk zelfs. Maar in de opleiding waren ze toen nog niet noodzakelijk top, zal ik zeggen. In de drie à vier jaar dat ik er bij de eerste ploeg betrokken was, had je mij en misschien nog één andere jongen. In elk geval niet veel. De meeste concurrenten hadden veel meer ervaring.

Als ik een zoon zou hebben, zou ik hem aanraden om in België te blijven, daar ervaring op te doen, en dan te vertrekken.

'Als ik mijn parcours zou overdoen, zou ik wél iets sneller vertrekken bij Manchester City. Ik had mogelijkheden maar de nieuwe regels rond de home grown players hebben dingen veranderd. Er zijn zaken gezegd die achteraf niet werden gerespecteerd. Ik zat wel in de kern, maar werd niet gebruikt. Daar heb ik veel tijd verloren. Ik had het er gisteren nog over met de papa van Thibaut Courtois. Misschien had ik bepaalde dingen anders kunnen doen, maar toen ik in België was, voetbalde ik niet op een hoog niveau. Ik ging voltijds naar school in Woluwe en trainde 's avonds bij White Star, vlakbij. Voetbal was een hobby. Pas toen ik met Brussels een tornooi ging spelen in Ierland, kwam Manchester City bij mij uit. Daar is voor mij alles veranderd: voltijds voetbal en 's avonds les.

'Had ik dat niet gedaan, ik weet niet of ik nu op hetzelfde niveau zou hebben gestaan. Ik betwijfel dat zelfs. Dat gezegd zijnde: als ik nu een zoon zou hebben, en voor hem zou moeten kiezen, denk ik dat ik hem zou aanraden om in België te blijven, daar ervaring op te doen, en dan te vertrekken."

... het defensieve functioneren van onze nationale ploeg:

'Als je er met iedereen zou over praten, zullen ze allemaal zeggen dat dit de beste manier van aanpakken is. Offensief is dit top: Kevin die het spel kan verdelen, Eden die in de gaten duikt of met de bal aan de voet penetreert, Romelu die overloopt van zelfvertrouwen. Ik geniet. (lacht) We kunnen wel amper ademen, het gaat de hele tijd op en af. Verdedigend vraagt dit systeem veel werk, het is veeleisend, er is veel concentratie én communicatie nodig. Je bent de hele tijd in beweging.

'Nu, er zijn intussen wel wat spelers die er ervaring mee hebben: ik in mijn club, de jongens bij Tottenham, anderen,... Alleen voor de wing backs is het zeer moeilijk. Maar Yannick doet dat goed, vind ik, gezien het zijn positie niet is. Geloof me, hij is echt top, staat altijd klaar om te werken, luistert naar iedereen. Thomas en Yannick leggen echt kilometers af.'

'Vincent is bijna familie'

Lees het volledige interview met Dedryck Boyata in onze +zone of in Sport/Voetbalmagazine van woensdag 27 juni.

Dedryck Boyata over...'Drie maanden geleden had ik hier nooit van durven dromen. Op dat moment was ik niet eens zeker dat ik bij de 23 zou zijn. Maar dit? Ik ben zeer blij. Net zoals ik blij ben met mijn individuele prestatie. 'Als ik straks weer naar de bank moet? De ploeg draait niet rond mij. Als Vincent fit is, is hij een zeer belangrijke persoon, een van de leiders van de ploeg. Als hij of Thomas in de basis komt, is dat een beslissing van de coach waarop ik niks te zeggen heb. 'Een nationale ploeg is iets collectiefs, we zijn hier met 23 die allemaal in actie willen komen. Ook ik. Ik heb gewoon al kunnen tonen dat ik present ben, als ze me nodig hebben. Je mag niet tevreden zijn met die selectie of met een basisplaats, je moet je ook tonen, vind ik. Die automatismen waarop je traint ook kunnen tonen in de wedstrijd, was belangrijk. Vertrouwen creëer je, en ik denk dat dat er nu is.''City was moeilijk. Het moment dat men mij daar in de eerste ploeg zette, was ik negentien, en zat ik plots in een kleedkamer met Robinho, Patrick Vieira, Kolo en Yaya Touré, Carlos Tévez, Sergio Agüero,... Ik dacht: wat gebeurt hier? Bovendien nog als rechtsachter. Het ging snel, er moesten trofeeën komen, zo snel mogelijk zelfs. Maar in de opleiding waren ze toen nog niet noodzakelijk top, zal ik zeggen. In de drie à vier jaar dat ik er bij de eerste ploeg betrokken was, had je mij en misschien nog één andere jongen. In elk geval niet veel. De meeste concurrenten hadden veel meer ervaring. 'Als ik mijn parcours zou overdoen, zou ik wél iets sneller vertrekken bij Manchester City. Ik had mogelijkheden maar de nieuwe regels rond de home grown players hebben dingen veranderd. Er zijn zaken gezegd die achteraf niet werden gerespecteerd. Ik zat wel in de kern, maar werd niet gebruikt. Daar heb ik veel tijd verloren. Ik had het er gisteren nog over met de papa van Thibaut Courtois. Misschien had ik bepaalde dingen anders kunnen doen, maar toen ik in België was, voetbalde ik niet op een hoog niveau. Ik ging voltijds naar school in Woluwe en trainde 's avonds bij White Star, vlakbij. Voetbal was een hobby. Pas toen ik met Brussels een tornooi ging spelen in Ierland, kwam Manchester City bij mij uit. Daar is voor mij alles veranderd: voltijds voetbal en 's avonds les. 'Had ik dat niet gedaan, ik weet niet of ik nu op hetzelfde niveau zou hebben gestaan. Ik betwijfel dat zelfs. Dat gezegd zijnde: als ik nu een zoon zou hebben, en voor hem zou moeten kiezen, denk ik dat ik hem zou aanraden om in België te blijven, daar ervaring op te doen, en dan te vertrekken."'Als je er met iedereen zou over praten, zullen ze allemaal zeggen dat dit de beste manier van aanpakken is. Offensief is dit top: Kevin die het spel kan verdelen, Eden die in de gaten duikt of met de bal aan de voet penetreert, Romelu die overloopt van zelfvertrouwen. Ik geniet. (lacht) We kunnen wel amper ademen, het gaat de hele tijd op en af. Verdedigend vraagt dit systeem veel werk, het is veeleisend, er is veel concentratie én communicatie nodig. Je bent de hele tijd in beweging. 'Nu, er zijn intussen wel wat spelers die er ervaring mee hebben: ik in mijn club, de jongens bij Tottenham, anderen,... Alleen voor de wing backs is het zeer moeilijk. Maar Yannick doet dat goed, vind ik, gezien het zijn positie niet is. Geloof me, hij is echt top, staat altijd klaar om te werken, luistert naar iedereen. Thomas en Yannick leggen echt kilometers af.'