Sport/Voetbalmagazine brengt deze week hulde aan Zico, de Braziliaanse voetballegende die op 3 maart zestig kaarsjes mag uitblazen. Dertig jaar geleden maakte hij deel uit van de Seleçao die wereldwijd geroemd werd als 'best voetballende team' ooit.

Hij werd geboren op 3 maart 1953, Arthur Antunes Coimbra, voetbalnaam Zico. De Braziliaanse voetbalgod kreeg vele bijnamen, maar de meest sprekende is de witte Pelé. Voor velen is hij dan ook de grootste voetballer na Pelé die ooit het kanariegele shirt van Brazilië heeft gedragen - en dat wil wat zeggen in een land van Jairzinho, Romario en andere Ronaldo's.

Europese voetbalfans maakten kennis met de offensieve middenvelder van Flamengo op de WK's van 1978, 1982 en 1986. Vooral op de Mundial in Spanje '82 schitterde Zico in een ploeg met verder nog Falcão, Sócrates, Eder en Júnior. Het was de mooist voetballende Seleção uit de geschiedenis, de ogen van het publiek werden gestreeld met dribbels, combinaties, steekpassen, lobjes en andere frivoliteiten. Maar in de tweede ronde al maakte de koele efficiëntie van de Italiaan Paolo Rossi een einde aan de titeldromen.

Een jaar later werd Zico door World Soccer verkozen tot Wereldvoetballer van het Jaar. Zijn wapens: geniale passes, haarscherpe vrijschoppen en een meedogenloze doeltreffendheid. Als nummer 10 scoorde hij 52 keer in 72 interlands en voor Flamengo alleen al maakte hij in alle competities samen meer dan 400 goals.

Even onderbrak hij zijn carrière daar voor een intermezzo bij Udinese (1983-1985) waar hij net geen topschutter van de Serie A werd. Begin jaren negentig ging hij nog enkele jaren in Japan voetballen, nadat hij ook even Braziliaans minister van Sport was geweest.

Als speler was Zico een echte leider op het veld - dat hij uiteindelijk trainer werd, was dus geen verrassing. Na het WK 2002 trok Japan hem aan als bondscoach. Na vier jaar stapte hij in het clubvoetbal bij Fenerbahçe, de club waarmee hij Anderlecht in 2007 uitschakelde in de voorronde van de CL. Na korte avonturen bij CSKA Moskou en Olympiacos werd hij in 2011 bondscoach van Irak. In november 2012 gaf hij er zijn ontslag. (PM/MS)

Smul mee van het Brazilië op de Mundial '82 in Spanje:



Als je na het bekijken van deze beelden overtuigd bent geraakt van de kwaliteiten van dit Braziliaanse elftal, kan je die mening kwijt op onze Facebookpagina, waar momenteel een poll loopt over het 'best voetballende team' ooit. Of is dat volgens jou toch het Barça onder Pep Guardiola?

Sport/Voetbalmagazine brengt deze week hulde aan Zico, de Braziliaanse voetballegende die op 3 maart zestig kaarsjes mag uitblazen. Dertig jaar geleden maakte hij deel uit van de Seleçao die wereldwijd geroemd werd als 'best voetballende team' ooit. Hij werd geboren op 3 maart 1953, Arthur Antunes Coimbra, voetbalnaam Zico. De Braziliaanse voetbalgod kreeg vele bijnamen, maar de meest sprekende is de witte Pelé. Voor velen is hij dan ook de grootste voetballer na Pelé die ooit het kanariegele shirt van Brazilië heeft gedragen - en dat wil wat zeggen in een land van Jairzinho, Romario en andere Ronaldo's. Europese voetbalfans maakten kennis met de offensieve middenvelder van Flamengo op de WK's van 1978, 1982 en 1986. Vooral op de Mundial in Spanje '82 schitterde Zico in een ploeg met verder nog Falcão, Sócrates, Eder en Júnior. Het was de mooist voetballende Seleção uit de geschiedenis, de ogen van het publiek werden gestreeld met dribbels, combinaties, steekpassen, lobjes en andere frivoliteiten. Maar in de tweede ronde al maakte de koele efficiëntie van de Italiaan Paolo Rossi een einde aan de titeldromen. Een jaar later werd Zico door World Soccer verkozen tot Wereldvoetballer van het Jaar. Zijn wapens: geniale passes, haarscherpe vrijschoppen en een meedogenloze doeltreffendheid. Als nummer 10 scoorde hij 52 keer in 72 interlands en voor Flamengo alleen al maakte hij in alle competities samen meer dan 400 goals. Even onderbrak hij zijn carrière daar voor een intermezzo bij Udinese (1983-1985) waar hij net geen topschutter van de Serie A werd. Begin jaren negentig ging hij nog enkele jaren in Japan voetballen, nadat hij ook even Braziliaans minister van Sport was geweest.Als speler was Zico een echte leider op het veld - dat hij uiteindelijk trainer werd, was dus geen verrassing. Na het WK 2002 trok Japan hem aan als bondscoach. Na vier jaar stapte hij in het clubvoetbal bij Fenerbahçe, de club waarmee hij Anderlecht in 2007 uitschakelde in de voorronde van de CL. Na korte avonturen bij CSKA Moskou en Olympiacos werd hij in 2011 bondscoach van Irak. In november 2012 gaf hij er zijn ontslag. (PM/MS) Smul mee van het Brazilië op de Mundial '82 in Spanje: Als je na het bekijken van deze beelden overtuigd bent geraakt van de kwaliteiten van dit Braziliaanse elftal, kan je die mening kwijt op onze Facebookpagina, waar momenteel een poll loopt over het 'best voetballende team' ooit. Of is dat volgens jou toch het Barça onder Pep Guardiola?