Net als bij Kevin De Bruyne ging het voor Bruno Fernandes (25) niet recht, via de klassieke weg, naar de top. De meeste jonge talenten uit Portugal komen snel bij één van de grote drie terecht en gaan dan naar een Europese (sub)topper. Hij niet.

Hij werd geboren in Maia en groeide op in een familie waar alles rond de bal draaide. Een neef, Vítor Borges, was profvoetballer, bij Boavista, anderen uit de familie voetbalden bij amateurploegen. Bruno voetbalde met iedereen, op straat, op pleintjes en op veldjes in de buurt waar ze woonden, vlak bij Porto. Dat hij nog een kind was, daar hoefden ze geen rekening mee te houden. Hij kon zijn mannetje staan.

Box-to-box

Dat hij uiteindelijk ook bij Boavista terechtkwam en niet bij FC Porto had met toeval te maken: beide teams scoutten hem en praatten met zijn ouders, die niet over een rijbewijs beschikten. Boavista stelde voor de jongen thuis te komen oppikken om naar training te voeren. Porto had geen vervoersplan. Soms is de keuze eenvoudig.

Wat ze in hem zagen? Een technisch goeie slungelachtige voetballer die van zich afbeet. Zoals zijn oudere broer getuigde tegenover de krant: "Bruno was niet slecht, Bruno was gezond agressief." Op het middenveld veegde hij alles weg, om vervolgens de aanval op te zetten. Een decennium later is dat nog steeds zijn kwaliteit. Ruud Vormer en Hans Vanaken zullen de handen vol hebben: Fernandes loopt overal. Box-to-box. Manager Ole Gunnar Solskjaer vergeleek hem bij zijn voorstelling op Old Trafford niet voor niets met Paul Scholes. United heeft, sinds het uitvallen van Paul Pogba en later ook Scott McTominay, een groot probleem met scoren vanuit het middenveld. Ze hopen er dat Fernandes dat kan oplossen.

De Portugese Pirlo

Dat zijn doorbraak in het profvoetbal uiteindelijk via Novara en later Udinese en Sampdoria zou verlopen, kon niemand bevroeden. Het Italiaanse Novara kwam in 2012 bij Boavista een andere voetballer scouten, maar raakte gecharmeerd door de tiener. Die zei impulsief 'ja' op het Italiaans avontuur. De secundaire school maakte hij niet af, een plan-B had hij niet. Plan-A was zijn enige optie: profvoetballer worden. Via Italië.

Op zijn zeventiende verliet hij daarom op een dag zijn familie, zijn vriendin en zijn vrienden. De taal sprak hij niet. Naïef dacht hij het er met wat basis-Engels te kunnen redden. Niemand verstond hem. Zijn broer Ricardo over die periode: "Na een week betreurde hij zijn beslissing al. Maar mijn ouders, ik, zijn vriendin, zijn zaakwaarnemer, we zijn op hem gaan inpraten en hij is er gebleven." De eerste weken waren er veel tranen, maar toen zijn vriendin - nu zijn vrouw - hem achterna reisde en ook in Italië ging wonen, stopte het heimwee.

Vanaf dan ging zijn ontwikkeling snel. In Italië vergeleken ze hem met Andrea Pirlo, Rui Costa enJavier Pastore. Zelf noemde hij João Moutinho maar vooral Ronaldinho zijn grote voorbeelden. In 2017 haalde Sporting hem terug naar Lissabon. De favoriete ploeg van zijn moeder. Niet die van zijn vader, dat was Benfica.

Met tien miljoen was hij de op één na duurste aankoop van de ploeg, die, op die fatale laatste maand na, een goed seizoen draaide. Coach Jorge Jesus claimde die transfer. Jesus vond dat Fernandes, die op het vorige EK niet de selectie haalde maar pas in 2017 bij de nationale ploeg kwam, wat verloren liep in Italië. In januari van dit jaar zag Manchester United in hem de oplossing voor alle problemen. Ook die in Brugge?

Lees de volledige reportage over Bruno Fernandes in onze Plus-zone of in Sport/Voetbalmagazine van 19 februari.

Net als bij Kevin De Bruyne ging het voor Bruno Fernandes (25) niet recht, via de klassieke weg, naar de top. De meeste jonge talenten uit Portugal komen snel bij één van de grote drie terecht en gaan dan naar een Europese (sub)topper. Hij niet.Hij werd geboren in Maia en groeide op in een familie waar alles rond de bal draaide. Een neef, Vítor Borges, was profvoetballer, bij Boavista, anderen uit de familie voetbalden bij amateurploegen. Bruno voetbalde met iedereen, op straat, op pleintjes en op veldjes in de buurt waar ze woonden, vlak bij Porto. Dat hij nog een kind was, daar hoefden ze geen rekening mee te houden. Hij kon zijn mannetje staan.Dat hij uiteindelijk ook bij Boavista terechtkwam en niet bij FC Porto had met toeval te maken: beide teams scoutten hem en praatten met zijn ouders, die niet over een rijbewijs beschikten. Boavista stelde voor de jongen thuis te komen oppikken om naar training te voeren. Porto had geen vervoersplan. Soms is de keuze eenvoudig.Wat ze in hem zagen? Een technisch goeie slungelachtige voetballer die van zich afbeet. Zoals zijn oudere broer getuigde tegenover de krant: "Bruno was niet slecht, Bruno was gezond agressief." Op het middenveld veegde hij alles weg, om vervolgens de aanval op te zetten. Een decennium later is dat nog steeds zijn kwaliteit. Ruud Vormer en Hans Vanaken zullen de handen vol hebben: Fernandes loopt overal. Box-to-box. Manager Ole Gunnar Solskjaer vergeleek hem bij zijn voorstelling op Old Trafford niet voor niets met Paul Scholes. United heeft, sinds het uitvallen van Paul Pogba en later ook Scott McTominay, een groot probleem met scoren vanuit het middenveld. Ze hopen er dat Fernandes dat kan oplossen.Dat zijn doorbraak in het profvoetbal uiteindelijk via Novara en later Udinese en Sampdoria zou verlopen, kon niemand bevroeden. Het Italiaanse Novara kwam in 2012 bij Boavista een andere voetballer scouten, maar raakte gecharmeerd door de tiener. Die zei impulsief 'ja' op het Italiaans avontuur. De secundaire school maakte hij niet af, een plan-B had hij niet. Plan-A was zijn enige optie: profvoetballer worden. Via Italië.Op zijn zeventiende verliet hij daarom op een dag zijn familie, zijn vriendin en zijn vrienden. De taal sprak hij niet. Naïef dacht hij het er met wat basis-Engels te kunnen redden. Niemand verstond hem. Zijn broer Ricardo over die periode: "Na een week betreurde hij zijn beslissing al. Maar mijn ouders, ik, zijn vriendin, zijn zaakwaarnemer, we zijn op hem gaan inpraten en hij is er gebleven." De eerste weken waren er veel tranen, maar toen zijn vriendin - nu zijn vrouw - hem achterna reisde en ook in Italië ging wonen, stopte het heimwee.Vanaf dan ging zijn ontwikkeling snel. In Italië vergeleken ze hem met Andrea Pirlo, Rui Costa enJavier Pastore. Zelf noemde hij João Moutinho maar vooral Ronaldinho zijn grote voorbeelden. In 2017 haalde Sporting hem terug naar Lissabon. De favoriete ploeg van zijn moeder. Niet die van zijn vader, dat was Benfica.Met tien miljoen was hij de op één na duurste aankoop van de ploeg, die, op die fatale laatste maand na, een goed seizoen draaide. Coach Jorge Jesus claimde die transfer. Jesus vond dat Fernandes, die op het vorige EK niet de selectie haalde maar pas in 2017 bij de nationale ploeg kwam, wat verloren liep in Italië. In januari van dit jaar zag Manchester United in hem de oplossing voor alle problemen. Ook die in Brugge?Lees de volledige reportage over Bruno Fernandes in onze Plus-zone of in Sport/Voetbalmagazine van 19 februari.