Sport/Voetbalmagazine ging vorige week op bezoek bij Mehdi Carcela in Marrakech (Marokko). Carcela kwam er voor het eerst terug op de gebeurtenissen van 17 mei, toen de Genkse linksachter Chris Mavinga hem vol in het gezicht trapte. Een voorsmaakje uit het exclusieve interview.Carcela: "Bij de minste inspanning ben ik vermoeid, daarom slaap ik zoveel. De clubdokter zei me dat het ongeveer twee maanden zal duren vooraleer ik volledig hersteld zal zijn. Na twee maanden zou ook het geheugenverlies tot de verleden tijd moeten behoren."

"Mentaal gezien gaat het wel. Het is vooral op het fysieke vlak dat ik nog last heb. Soms voel ik me opeens doodmoe, terwijl ik me een uurtje daarvoor nog fit voelde."

"Mijn eerste herinneringen dateren van na de operatie. Wat er tussen het ongeval en de operatie is gebeurd, daar weet ik niets meer van. Al heb ik naar het schijnt grapjes uitgehaald met de dokters en foto's gemaakt, maar dat herinner ik me niet. Zelfs het bezoek van mijn ouders, familie en vrienden herinner ik me niet. Ik was nochtans bij bewustzijn. Dat heb ik nu ook nog, dat ik dingen vergeet."

"De dokters hebben me meteen gezegd dat ik er niets aan zal overhouden. Ik zal iets later dan de andere spelers aan de voorbereiding beginnen, vermoedelijk rond 7 juli, maar ik heb toch minder tijd dan de gemiddelde speler nodig om wedstrijdfit te geraken. Waarschijnlijk zal ik nog het meest afzien door het gewichtsverlies van de voorbije weken - ik had al geen overschot..."

"Ik neem Mavinga helemaal niets kwalijk. Hij is ook nog jong. Ik weet dat hij geprobeerd heeft om contact met me op te nemen. Ik heb zijn berichtjes gelezen en normaal gezien zouden we elkaar even ontmoeten, maar door mijn vakantie in Marrakech was dat nogal moeilijk."

"Ik heb hem gezegd dat hij zich geen zorgen moest maken, dat de operatie geslaagd was en dat ik naar Marokko ging om mijn gedachten te verzetten. Ik zeg het nog een keer: ik neem hem niets kwalijk. Het was eerder een onhandige actie dan een opzettelijke doodschop. Ik weet zeker dat hij me niet in mijn gezicht wilde raken. Ik heb hem ge-sms't dat ik het hem allang vergeven heb." (TBr)

Lees het volledige interview deze week in Sport/Voetbalmagazine.

Sport/Voetbalmagazine ging vorige week op bezoek bij Mehdi Carcela in Marrakech (Marokko). Carcela kwam er voor het eerst terug op de gebeurtenissen van 17 mei, toen de Genkse linksachter Chris Mavinga hem vol in het gezicht trapte. Een voorsmaakje uit het exclusieve interview.Carcela: "Bij de minste inspanning ben ik vermoeid, daarom slaap ik zoveel. De clubdokter zei me dat het ongeveer twee maanden zal duren vooraleer ik volledig hersteld zal zijn. Na twee maanden zou ook het geheugenverlies tot de verleden tijd moeten behoren." "Mentaal gezien gaat het wel. Het is vooral op het fysieke vlak dat ik nog last heb. Soms voel ik me opeens doodmoe, terwijl ik me een uurtje daarvoor nog fit voelde." "Mijn eerste herinneringen dateren van na de operatie. Wat er tussen het ongeval en de operatie is gebeurd, daar weet ik niets meer van. Al heb ik naar het schijnt grapjes uitgehaald met de dokters en foto's gemaakt, maar dat herinner ik me niet. Zelfs het bezoek van mijn ouders, familie en vrienden herinner ik me niet. Ik was nochtans bij bewustzijn. Dat heb ik nu ook nog, dat ik dingen vergeet." "De dokters hebben me meteen gezegd dat ik er niets aan zal overhouden. Ik zal iets later dan de andere spelers aan de voorbereiding beginnen, vermoedelijk rond 7 juli, maar ik heb toch minder tijd dan de gemiddelde speler nodig om wedstrijdfit te geraken. Waarschijnlijk zal ik nog het meest afzien door het gewichtsverlies van de voorbije weken - ik had al geen overschot..." "Ik neem Mavinga helemaal niets kwalijk. Hij is ook nog jong. Ik weet dat hij geprobeerd heeft om contact met me op te nemen. Ik heb zijn berichtjes gelezen en normaal gezien zouden we elkaar even ontmoeten, maar door mijn vakantie in Marrakech was dat nogal moeilijk." "Ik heb hem gezegd dat hij zich geen zorgen moest maken, dat de operatie geslaagd was en dat ik naar Marokko ging om mijn gedachten te verzetten. Ik zeg het nog een keer: ik neem hem niets kwalijk. Het was eerder een onhandige actie dan een opzettelijke doodschop. Ik weet zeker dat hij me niet in mijn gezicht wilde raken. Ik heb hem ge-sms't dat ik het hem allang vergeven heb." (TBr)