Matchday - 1. Vierentwintig uur voor het duel tegen de Ieren zette Marc Wilmots zich nog eens recht. Of het klopte dat de spelers op training gisteren tussenbeide waren gekomen? Ja, zei Wilmots. Dat klopte. Het gebeurde toen er in een partijtje een tegengoal viel na een foutje. Daar werd even flink over gediscussieerd, tussen spelers en trainer. Gebeurt wel meer, zei Wilmots, "een keer of vijf per training." Zaak gesloten. En toen klonk het beslist: de spelers moeten niet proberen om de tactiek te bepalen. Als er iets verkeerd loopt, zei Wilmots, is het voor mij.
...

Matchday - 1. Vierentwintig uur voor het duel tegen de Ieren zette Marc Wilmots zich nog eens recht. Of het klopte dat de spelers op training gisteren tussenbeide waren gekomen? Ja, zei Wilmots. Dat klopte. Het gebeurde toen er in een partijtje een tegengoal viel na een foutje. Daar werd even flink over gediscussieerd, tussen spelers en trainer. Gebeurt wel meer, zei Wilmots, "een keer of vijf per training." Zaak gesloten. En toen klonk het beslist: de spelers moeten niet proberen om de tactiek te bepalen. Als er iets verkeerd loopt, zei Wilmots, is het voor mij.We hadden het kunnen weten, toen Thibaut Courtois zijn opmerkingen over tactiek inslikte. Courtois kreeg, net voor de bondscoach, een paar vragen van de internationale pers, en zei dat het allemaal niet zo bedoeld was. De Belgen stonden tactisch goed, zijn opmerkingen van maandag kort na de wedstrijd waren "emotioneel."Voilà. Zo duidelijk liggen de kaarten. Spelers hebben deze week in individuele gesprekken op de sofa in de suite van Marc Wilmots hun gedacht kunnen zeggen, ze hebben in groep ook veel overlegd over hoe het anders kon, maar, zoals Axel Witsel dinsdag zei: "Op het einde is het toch de coach die beslist."Wij vinden dat jammer, dat coach en spelers niet naar mekaar zijn toegegroeid, zoals ze/we even dachten. Vreemd ook, voor een coach die in de jaren na het WK in Japan er prat op ging dat hij de tactiek tegen Brazilië, die wedstrijd waarin de Rode Duivels ei zo na de Brazilianen uitschakelden tot bij hen het individuele surplus aan klasse de doorslag gaf, mee hielp bepalen. Toegaf dat hij op kop, samen met de andere verstandige jongens op het veld, de pionnen op het veld zelf wat herschikte, met de goedkeuring van zijn goeie vriend Robert Waseige, iemand met wie hij nog geregeld gaat eten. De woensdagmiddagen van Robert zijn in het Luikse berucht en af en toe schuift Wilmots nog wel eens aan.Jammer, dat er geen verbond groeide, na de crisis tegen Italië. Maar okee, helden winnen (of sterven) staande en als Wilmots overtuigd is dat zijn gelijk de weg is naar succes (en de resultaten van de laatste vier jaar geven hem gelijk), des te beter. Wilmots is geen windhaan, die draait naar de laatste raadgeving. Maar een goeie synthese van de opmerkingen van de spelers, hopelijk neemt hij die wel mee.Antwoord morgen. Met allicht Meunier op rechtsback, met Nainggolan op het middenveld, want de Ieren zijn gemiddeld niet zo groot, en Wilmots wil snel voetbal over de grond om ze uit verband te spelen. Voor het eerst sinds lang moeten we schrijven: misschien mét De Bruyne, al is dat niet zeker. Er zijn maar twee wedstrijden meer om de kwalificatie voor de volgende ronde af te dwingen en Wilmots wil geen cadeaus uitdelen. Prestaties in het verleden tellen niet, alleen de realiteit van het heden. We vrezen dan ook voor Lukaku. Het zou jammer zijn, maar het kan.Gelukkig was er Eder in de slotminuten van de wedstrijd tegen de Zweden. De Italianen zijn na twee matchen (bijna) zeker van de groepszege, tenzij de Ieren morgen tegen de Belgen winnen en woensdag ook nog eens Italië kloppen. Maar dat is wel een doemscenario. Groepswinst kunnen de Belgen zelfs met een zes op zes niet meer halen, maar zelfs met een gelijkspelletje is het EK morgen nog niet voorbij voor de Rode Duivels. Maar of dat de druk iets van de ketel haalt...