Aanvankelijk speelden beide clubs in dezelfde wijk, La Boca, in Buenos Aires, een sinister havenkwartier. Maar toen River Plate verhuisde naar het meest welvarende deel van de stad nam de rivaliteit enorm toe. De derby in de Argentijnse hoofdstad is een klassieker in de overtreffende trap. Het is zeker in het stadion van Boca Juniors, La Bombonera, een adembenemend duel; het geluid van de massa is zo oorverdovend dat de tribunes lijken mee te deinen op de golven van het enthousiasme.
...

Aanvankelijk speelden beide clubs in dezelfde wijk, La Boca, in Buenos Aires, een sinister havenkwartier. Maar toen River Plate verhuisde naar het meest welvarende deel van de stad nam de rivaliteit enorm toe. De derby in de Argentijnse hoofdstad is een klassieker in de overtreffende trap. Het is zeker in het stadion van Boca Juniors, La Bombonera, een adembenemend duel; het geluid van de massa is zo oorverdovend dat de tribunes lijken mee te deinen op de golven van het enthousiasme.Diego Maradona speelde een hoofdrol in vele derby's. Hij had, net zoals zijn ouders, zijn hart aan Boca Juniors verpand en kreeg telkens weer kippenvel als hij over zijn eerste optreden en doelpunt in deze clash vertelde. Maar het duel der giganten was veel meer dan alleen Maradona. In Buenos Aires zeggen ze dat deze wedstrijd de hemel op aarde is, maar veeleer is het de hel. Ontelbare keren is het gebeurd dat de harde kern van beide clubs na de wedstrijd met mekaar in de clinch gingen. Het waren harde jongens die ook actief bleken te zijn in het milieu van wapens en drugs. In de onderlinge afrekeningen vielen ook doden.Je kan je in het Argentijnse voetbal veel veroorloven, maar geen nederlaag in de botsing tussen Boca Juniors en River Plate. Dat kreeg je aan de buitenwereld niet verkocht. Zelfs de illustere César Luis Menotti, die beide clubs trainde, ervaarde dat er dan niets meer te sturen valt. Als coach van Boca werd hij na een nederlaag in de derby ontslagen, zijn opgebouwde status, wereldkampioen met Argentinië in 1978, ten spijt.Een historische derby werd er op 15 december 1963 gespeeld. Flamengo en Fluminense traden toen in Rio de Janeiro aan in het gigantische Maracanãstadion. Beide clubs deelden dezelfde locatie, maar voor derby's werd uitgeweken naar het grootste stadion van de wereld. Amper 10.000 kaarten waren er in de voorverkoop van de hand gedaan, er was voor die zondag regen voorspeld en dat schrikte velen af. Maar de weersvoorspelling kwam niet uit. De zon scheen 's ochtends over Rio en dus zette zich alsnog een mensenzee in beweging. Er zaten precies 194.603 mensen in het stadion. Een absoluut record. De wedstrijd eindigde op een 0-0-gelijkspel.Fluminense en Flamengo hebben ook nog een ander record: ze speelden hun wedstrijden in 27 verschillende stadions. Een enkele keer zelfs in Spanje. Het was een botsing tussen twee verschillende werelden: Flamengo was de club van de arbeiders, Fluminense de vereniging van de aristocratie. Bij Flamengo voetbalden spelers als Zico, Sócrates en Ronaldinho, al kwam die laatste in de nadagen van zijn carrière ook nog uit voor Fluminense. Niet altijd sprak de strijd tussen beide clubs tot de verbeelding. Op 7 juli 1912 was er een door Fluminense gewonnen derby voor... 800 toeschouwers. Het was zo warm dat verschillende vrouwen tijdens de wedstrijd in zwijm vielen.