Cristiano Ronaldo zit aan een brandschoon bureau te kijken naar een tablet. Hij draagt een grijze coltrui en een lichtblauwe jeansbroek. Naast hem zit zijn vrouw Georgina Rodríguez een beetje stijfjes met een pen in haar hand. Op de tafel liggen ook een paar papieren die vermoedelijk uit de grote, openstaande handtas van Georgina gekomen zijn. Het is een recente foto op de Instagramaccount van CR7. Zijn bijschrift: business day, met een knipogende emoji en een hartje.

View this post on Instagram

Business day 😉❤️

A post shared by Cristiano Ronaldo (@cristiano) on

De kunstmatigheid spat van de foto, de twee mensen erop hebben haast niks menselijks. Ze ogen onnatuurlijk, als wassen beelden uit het museum van madame Tussauds.

Toen de camera's gisteren na de 3-0 van haar echtgenoot inzoomden op Georgina in de tribunes van het Allianz Stadium, rolden de tranen als blinkende parels van haar verstilde gezicht.

Het leek een nog groter mirakel dan het wonder dat zich afspeelde op het veld. U weet wel, alsof het beeld van de maagd Maria in de kerk van uw dorp plots begint te huilen. Het was een bijna-religieuze ervaring. De regisseur die achter de knoppen zat in Turijn, verdient een Oscarnominatie. Topentertainment.

Het was zo perfect dat het in scène leek te zijn gezet. Want het beperkte zich niet tot Georgina. Iedereen leek die avond een figurant in de Grote Ronaldoshow. Alsof elke pion op het veld als richtlijn had meegekregen dat de Portugees drie keer móést scoren, maar dat het niet mocht opvallen.

Het deed denken aan The Truman Show, een film uit 1998 die drie Golden Globes won. Daarin speelt Truman Burbank, magistraal neergezet door Jim Carrey, zonder het te weten de hoofdrol in een realitysoap. Alles om hem heen is decor en alle mensen uit zijn omgeving zijn acteurs. Hij is er als enige niet van op de hoogte dat hij in een nagemaakte wereld leeft, maar uiteindelijk doorprikt hij de ballon en kan zijn échte leven beginnen.

Het is die echtheid, die puurheid die Cristiano Ronaldo verloren lijkt te hebben. Hij is de hoofdrolspeler in zijn eigen show geworden en, anders dan Truman Burbank, beseft hij dat ook.

Alleen wanneer hij de bal beroert, is hij wél echt. Daarom klampt hij zich er misschien ook als een bezetene aan vast...

Cristiano Ronaldo zit aan een brandschoon bureau te kijken naar een tablet. Hij draagt een grijze coltrui en een lichtblauwe jeansbroek. Naast hem zit zijn vrouw Georgina Rodríguez een beetje stijfjes met een pen in haar hand. Op de tafel liggen ook een paar papieren die vermoedelijk uit de grote, openstaande handtas van Georgina gekomen zijn. Het is een recente foto op de Instagramaccount van CR7. Zijn bijschrift: business day, met een knipogende emoji en een hartje. De kunstmatigheid spat van de foto, de twee mensen erop hebben haast niks menselijks. Ze ogen onnatuurlijk, als wassen beelden uit het museum van madame Tussauds. Toen de camera's gisteren na de 3-0 van haar echtgenoot inzoomden op Georgina in de tribunes van het Allianz Stadium, rolden de tranen als blinkende parels van haar verstilde gezicht. Het leek een nog groter mirakel dan het wonder dat zich afspeelde op het veld. U weet wel, alsof het beeld van de maagd Maria in de kerk van uw dorp plots begint te huilen. Het was een bijna-religieuze ervaring. De regisseur die achter de knoppen zat in Turijn, verdient een Oscarnominatie. Topentertainment. Het was zo perfect dat het in scène leek te zijn gezet. Want het beperkte zich niet tot Georgina. Iedereen leek die avond een figurant in de Grote Ronaldoshow. Alsof elke pion op het veld als richtlijn had meegekregen dat de Portugees drie keer móést scoren, maar dat het niet mocht opvallen.Het deed denken aan The Truman Show, een film uit 1998 die drie Golden Globes won. Daarin speelt Truman Burbank, magistraal neergezet door Jim Carrey, zonder het te weten de hoofdrol in een realitysoap. Alles om hem heen is decor en alle mensen uit zijn omgeving zijn acteurs. Hij is er als enige niet van op de hoogte dat hij in een nagemaakte wereld leeft, maar uiteindelijk doorprikt hij de ballon en kan zijn échte leven beginnen.Het is die echtheid, die puurheid die Cristiano Ronaldo verloren lijkt te hebben. Hij is de hoofdrolspeler in zijn eigen show geworden en, anders dan Truman Burbank, beseft hij dat ook. Alleen wanneer hij de bal beroert, is hij wél echt. Daarom klampt hij zich er misschien ook als een bezetene aan vast...