De League Cup (officieel de EFL Cup of Carabao Cup) is uniek in Europa. In geen enkel ander land buiten Engeland bestaat er naast de nationale competitie en de beker nog een tweede toernooi. Frankrijk was tot een tijdje geleden het enige andere land met de Coupe de la Ligue, maar die werd enkele jaren geleden afgeschaft. Hoe komt het dan eigenlijk dat die League Cup in de eerste plaats bestaat?

Stadionverlichting

Voor het ontstaan van de EFL Cup moeten we teruggaan naar de jaren 1950. Het Engelse voetbal zat in een serieuze dip: steeds minder toeschouwers vonden hun weg naar de stadions (ieder jaar zo'n 1 miljoen minder), de inkomsten van de clubs verminderden zienderogen, het spelniveau ging fel achteruit in vergelijking met het continent en er kwam een grote ruzie tussen de English Football League (EFL) - de verzameling profclubs - en de Engelse voetbalbond FA. Vooral de verdeling van inkomsten over de clubs was een heikel thema.

De EFL zag zich verantwoordelijk voor het niveau van het Engels voetbal en kwam zelf met enkele voorstellen om de problematiek op te lossen. Secretaris Alan Hardaker stelde voor dat de competities herverdeeld werden naar vijf verschillende klassen met elk 20 clubs. Dat zorgde er evenwel voor dat er minder wedstrijden werden gespeeld en er dus minder inkomsten kwamen voor de clubs, maar daar had Hardaker iets op gevonden. Hij kwam op de proppen met een nieuwe beker, de League Cup. Daarbij zag Hardaker alleen maar voordelen: er kwamen wedstrijden bij en de EFL zou meer macht krijgen omdat het nu een eigen beker had in concurrentie met de FA Cup.

Die League Cup was trouwens geen nieuw idee. Enkele jaren eerder stelde Stanley Rous, ex-scheidsrechter en op dat moment voorzitter van de FA, het al eens voor als vangnet voor de clubs die al vroeg uit de FA Cup zouden liggen.

Alan Hardaker, GETTY
Alan Hardaker © GETTY

Onderhandelen met UEFA

Uiteindelijk kwam er van een competitiehervorming niets in huis, maar de nieuwe beker werd wel goedgekeurd door de clubs. Die werd volledig betaald door ELF-voorzitter Joe Richards, die prompt zijn eigen naam liet graveren op de trofee. De eerste editie ging door in het seizoen 1960/61 met wedstrijden die midweeks op het programma stonden. Dat is geen onbelangrijk detail, want dat zorgde namelijk voor een extra moment om inkomsten te halen in een tijd waarin enkel op zaterdagnamiddag werd gevoetbald. En bovendien werden de stadions ook beter uitgerust, want voor de eerste keer werd verlichting geïnstalleerd.

Aan de eerste edities deden nog niet al te veel clubs mee en dus had de EFL dringend een manier nodig om het bekertoernooi wat interessanter te maken. Als organisator van zowel de beker als de nationale competities had het ondertussen aan macht gewonnen en dus klopte het aan bij de UEFA met de vraag of de League Cupwinnaar een ticket kreeg voor een Europese beker. Als drukkingsmiddel dreigde de EFL ermee om de Beker voor Jaarbeurssteden te boycotten. Uiteindelijk werd een compromis gevonden: er was een ticket beschikbaar voor de winnaar, maar dan moest die wel uit de eerste klasse komen. Niet zo'n vreemde stelling, want in 1967 en 1969 gebeurde het nog dat clubs uit de lagere klassen naar huis gingen met de beker.

Even later kwam daar ook nog bij dat de finale werd gespeeld in Wembley, en dus werd de beker in geen tijd populairder. In 1968/69 deed enkel Manchester United niet mee en in 1970/71 blonk Everton in afwezigheid uit omdat het voorrang wou geven aan de Europacup I. Een jaar later was het echter gedaan met het amateuristische karakter van de beker en werden alle profclubs van Engeland verplicht om deel te nemen. En zo ontstond de League Cup zoals we die tot vandaag kennen.

GETTY
© GETTY

Mickey Mouse Cup

Maar wat is nu eigenlijk precies het verschil tussen de EFL Cup en de FA Cup? Over het algemeen zijn er twee grote verschillen. Ten eerste staat de FA Cup open voor alle clubs in Engeland, terwijl de tweede Engelse beker enkel voor de 92 Engelse profclubs is. Het gaat om de 20 teams van de Premier League en de 72 uit de drie lagere klassen georganiseerd door de EFL: de Championship, League One en League Two.

Ten tweede is de League Cup veel minder prestigieus dan de FA Cup. Die bestaat dan ook al sinds 1870 en wordt beschouwd als de oudste voetbalbeker ter wereld. Voor de Engelsen heeft die dan ook veel meer traditie dan de kunstmatige League Cup. En dat zie je ook bij de teams. De League Cup is vooral voor de Premier Leagueclubs een troostprijs, een manier om toch één beker in het seizoen te winnen. Kijk bijvoorbeeld naar de eerste rondes, waarin de topclubs soms zelfs hun jeugdelftal opstellen.

De League Cup wordt dan ook niet verrassend de Mickey Mouse Cup genoemd. De beker is ook financieel minder interessant. De winnaar krijgt namelijk 'slechts' 100.000 pond, terwijl de FA Cup 2 miljoen pond veil heeft. Het is de EFL dus eigenlijk nooit helemaal gelukt om de FA echt te kunnen bedreigen met een eigen beker, alle vernieuwingen ten spijt.

De League Cup (officieel de EFL Cup of Carabao Cup) is uniek in Europa. In geen enkel ander land buiten Engeland bestaat er naast de nationale competitie en de beker nog een tweede toernooi. Frankrijk was tot een tijdje geleden het enige andere land met de Coupe de la Ligue, maar die werd enkele jaren geleden afgeschaft. Hoe komt het dan eigenlijk dat die League Cup in de eerste plaats bestaat?StadionverlichtingVoor het ontstaan van de EFL Cup moeten we teruggaan naar de jaren 1950. Het Engelse voetbal zat in een serieuze dip: steeds minder toeschouwers vonden hun weg naar de stadions (ieder jaar zo'n 1 miljoen minder), de inkomsten van de clubs verminderden zienderogen, het spelniveau ging fel achteruit in vergelijking met het continent en er kwam een grote ruzie tussen de English Football League (EFL) - de verzameling profclubs - en de Engelse voetbalbond FA. Vooral de verdeling van inkomsten over de clubs was een heikel thema. De EFL zag zich verantwoordelijk voor het niveau van het Engels voetbal en kwam zelf met enkele voorstellen om de problematiek op te lossen. Secretaris Alan Hardaker stelde voor dat de competities herverdeeld werden naar vijf verschillende klassen met elk 20 clubs. Dat zorgde er evenwel voor dat er minder wedstrijden werden gespeeld en er dus minder inkomsten kwamen voor de clubs, maar daar had Hardaker iets op gevonden. Hij kwam op de proppen met een nieuwe beker, de League Cup. Daarbij zag Hardaker alleen maar voordelen: er kwamen wedstrijden bij en de EFL zou meer macht krijgen omdat het nu een eigen beker had in concurrentie met de FA Cup.Die League Cup was trouwens geen nieuw idee. Enkele jaren eerder stelde Stanley Rous, ex-scheidsrechter en op dat moment voorzitter van de FA, het al eens voor als vangnet voor de clubs die al vroeg uit de FA Cup zouden liggen. Onderhandelen met UEFAUiteindelijk kwam er van een competitiehervorming niets in huis, maar de nieuwe beker werd wel goedgekeurd door de clubs. Die werd volledig betaald door ELF-voorzitter Joe Richards, die prompt zijn eigen naam liet graveren op de trofee. De eerste editie ging door in het seizoen 1960/61 met wedstrijden die midweeks op het programma stonden. Dat is geen onbelangrijk detail, want dat zorgde namelijk voor een extra moment om inkomsten te halen in een tijd waarin enkel op zaterdagnamiddag werd gevoetbald. En bovendien werden de stadions ook beter uitgerust, want voor de eerste keer werd verlichting geïnstalleerd.Aan de eerste edities deden nog niet al te veel clubs mee en dus had de EFL dringend een manier nodig om het bekertoernooi wat interessanter te maken. Als organisator van zowel de beker als de nationale competities had het ondertussen aan macht gewonnen en dus klopte het aan bij de UEFA met de vraag of de League Cupwinnaar een ticket kreeg voor een Europese beker. Als drukkingsmiddel dreigde de EFL ermee om de Beker voor Jaarbeurssteden te boycotten. Uiteindelijk werd een compromis gevonden: er was een ticket beschikbaar voor de winnaar, maar dan moest die wel uit de eerste klasse komen. Niet zo'n vreemde stelling, want in 1967 en 1969 gebeurde het nog dat clubs uit de lagere klassen naar huis gingen met de beker.Even later kwam daar ook nog bij dat de finale werd gespeeld in Wembley, en dus werd de beker in geen tijd populairder. In 1968/69 deed enkel Manchester United niet mee en in 1970/71 blonk Everton in afwezigheid uit omdat het voorrang wou geven aan de Europacup I. Een jaar later was het echter gedaan met het amateuristische karakter van de beker en werden alle profclubs van Engeland verplicht om deel te nemen. En zo ontstond de League Cup zoals we die tot vandaag kennen.Mickey Mouse CupMaar wat is nu eigenlijk precies het verschil tussen de EFL Cup en de FA Cup? Over het algemeen zijn er twee grote verschillen. Ten eerste staat de FA Cup open voor alle clubs in Engeland, terwijl de tweede Engelse beker enkel voor de 92 Engelse profclubs is. Het gaat om de 20 teams van de Premier League en de 72 uit de drie lagere klassen georganiseerd door de EFL: de Championship, League One en League Two. Ten tweede is de League Cup veel minder prestigieus dan de FA Cup. Die bestaat dan ook al sinds 1870 en wordt beschouwd als de oudste voetbalbeker ter wereld. Voor de Engelsen heeft die dan ook veel meer traditie dan de kunstmatige League Cup. En dat zie je ook bij de teams. De League Cup is vooral voor de Premier Leagueclubs een troostprijs, een manier om toch één beker in het seizoen te winnen. Kijk bijvoorbeeld naar de eerste rondes, waarin de topclubs soms zelfs hun jeugdelftal opstellen. De League Cup wordt dan ook niet verrassend de Mickey Mouse Cup genoemd. De beker is ook financieel minder interessant. De winnaar krijgt namelijk 'slechts' 100.000 pond, terwijl de FA Cup 2 miljoen pond veil heeft. Het is de EFL dus eigenlijk nooit helemaal gelukt om de FA echt te kunnen bedreigen met een eigen beker, alle vernieuwingen ten spijt.