Het StubHub Center in Los Angeles zit afgeladen vol. Dolenthousiaste supporters wachten vol spanning tot die ene voetballer uit de kleedkamer komt. Het is 15 juli 2007 en iedereen staat recht op de banken. Nee, het gaat hier niet om een wedstrijd van LA Galaxy, maar gewoon om een spelersvoorstelling. Maar wel die van David Beckham, dé man die de Major League Soccer uit de nood moet helpen en het voetbal in Amerika populairder moet maken. Beckham wordt onthaald als een wereldster, een verlosser. Eindelijk, na jaren van mistroostige spelers en zwak voetbal sinds Pelés periode bij New York Cosmos, heeft de Amerikaanse eerste klasse nog eens een topspeler weten te strikken.
...

Het StubHub Center in Los Angeles zit afgeladen vol. Dolenthousiaste supporters wachten vol spanning tot die ene voetballer uit de kleedkamer komt. Het is 15 juli 2007 en iedereen staat recht op de banken. Nee, het gaat hier niet om een wedstrijd van LA Galaxy, maar gewoon om een spelersvoorstelling. Maar wel die van David Beckham, dé man die de Major League Soccer uit de nood moet helpen en het voetbal in Amerika populairder moet maken. Beckham wordt onthaald als een wereldster, een verlosser. Eindelijk, na jaren van mistroostige spelers en zwak voetbal sinds Pelés periode bij New York Cosmos, heeft de Amerikaanse eerste klasse nog eens een topspeler weten te strikken. Zeven jaar later staan de supporters opnieuw buiten te drummen voor een handtekening van de superster. Voor de journalisten, samengedrongen in een krap perszaaltje, is het wachten op wat Beckham nu gaat vertellen, want de geboren zakenman heeft een nieuw plan, zo kondigde hij aan. De voormalige Engelse kapitein staat, strak in het pak, te glunderen tussen MLS-commissaris Don Garber en Miami-burgemeester Carlos Giménez. Je zou bijna denken dat hij opnieuw gaat voetballen, maar deze keer heeft Bekcham ander nieuws. Hij gaat een voetbalploeg oprichten in Miami. Nadat hij de MLS al veranderde als speler, gaat hij dat nu ook doen als de eerste celebrity-clubeigenaar in de VS. De Amerikaanse MLS ging voor de komst van David Beckham door een diep dal. Nadat de voetbalsport in de VS enorm aan populariteit had gewonnen dankzij het WK van 1994, kende ze een sterke terugval aan het begin van de jaren 2000. De situatie werd zelfs zo erg dat de MLS dreigde op te houden in 2002. Garber, MLS-commissaris sinds 1999, liet het zo ver niet komen en voerde enkele noodmaatregelen door. Het bedrijf Soccer United Marketing werd ingeleid in de competitie om meer tv- en marketinggeld binnen te halen en het entertainmentbedrijf AEG, onder leiding van Phil Anschutz, kreeg zelfs het merendeel van de MLS-teams in handen. De eerste klasse was gered, maar ondertussen was er een tekort aan teams en waren ze nagenoeg allemaal in handen van eenzelfde bedrijf. Dat laatste veranderde de laatste jaren. AEG liet steeds meer clubs over aan andere bedrijven, zoals Red Bull met New York en Maple Leaf Sports in Toronto. Bovendien kochten nieuwe investeerders een eigen team bij de MLS. Door de nieuwe sponsors floreerde de competitie als nooit tevoren en grote spelers moesten die opmars verpersoonlijken. Zo ook David Beckham, die door zijn contract bij LA Galaxy aan de lange weg naar clubeigenaar begon. Anders dan in Europa onderhandelen spelers hun contract namelijk met de MLS en niet met hun toekomstige team. Op die manier kon Becks een bijzondere clausule toevoegen aan zijn contract. De ex-middenvelder mocht na zijn spelerscarrière een eigen MLS-club kopen voor het vastgelegde bedrag van 25 miljoen euro. Toen misschien nog een stevig bedrag, ondertussen een koopje. Veel jonge investeerders moesten de laatste jaren veel hogere bedragen ophoesten. Manchester City en Phil Rawlings, bijvoorbeeld, betaalden elk in 2010 al meer dan 100 miljoen euro voor respectievelijk New York City FC en Orlando City SC. In 2014 besloot Beckham zijn contractuele voorrecht uit te oefenen. Dat Miami uitgekozen werd, is niet zo verwonderlijk. De kuststad in Florida kent een grote Latino-bevolking, die een goede supportersbasis zou kunnen vormen voor het nieuwe team. Bovendien had Miami geen voetbalteam meer. Het leek dan ook allemaal redelijk vlot te zullen gaan. Het stadion zou er snel komen en dan was het enkel nog kijken naar een naam, logo, trainer en spelers natuurlijk. Maar dat stadion bleek moeilijker dan gedacht. Beckham was dan wel goed met de reclame voor zijn project op de sociale media, zijn politieke vaardigheden lieten te wensen over. Wat hij te over had als voetbalspeler, blijkt hij in zijn zakelijke leven grondig te missen: inzicht. Al te vaak onderschatte de ex-voetballer de zaken grondig en hij had nauwelijks interesse in de politieke kant van de zaak. Zo klaagden de MLS-officials en het Miami-bestuur vaak over het gebrek aan communicatie van Beckham. De eerste grond die geschikt leek voor het stadion, was gelegen aan de kust van Miami. De promotie van de plaats was Beckhams eerste onderschatting. Zo ging hij voornamelijk met vedettes zoals basketter LeBron James op de foto in plaats van steun te zoeken bij de lokale politici voor zijn project. Nu moest hij opboksen tegen de cruisebedrijven en andere kleinere zaken die massaal op straat kwamen. De angstige Miami-politici zagen bovendien af van enige financiële tegemoetkoming. Die angst kwam vooral door de slechte voorgeschiedenis van sportteams in Miami. In de sportgeschiedenis van Miami is vooral het baseballteam Florida Marlins van groot belang. Het team moest in 1993 gevestigd worden in de wijk Little Havana, die economisch zeer zwak was. Met een nieuw stadion, dat veel mensen naar de buurt zou lokken, kon die crisis bezworen worden. Allemaal goede plannen, maar wie zou dat betalen? De belastingbetaler. En nog niet een beetje. Ruim drie miljoen dollar moest opgehoest worden door de gemeenschap. In plaats van een welvarende club is de ploeg tegenwoordig vooral bekend voor haar zwakke spel dat nauwelijks supporters lokt. De clubbestuurders vulden vooral hun eigen zakken door de grootste talenten te verkopen en geen goede vervangers te halen. Ondertussen zag de gemeenschap haar geld in rook opgaan. Het economische plan mislukte dus volledig. De baseballploeg bleef de toekomstige sportinitiatieven achtervolgen. Zo ook die van Beckham, want ook hij zocht steeds economisch zwakke buurten uit en beloofde daarbij dat de sterke sportieve ploeg de desbetreffende wijk zou helpen. Weer van hetzelfde volgens de inwoners van de wijk, maar toch zijn beide projecten niet te vergelijken met elkaar. Het belangrijkste verschil zit in de financiering. Waar de Marlins nog gesponsord werden met belastinggeld, voorziet Miami Beckham United, zoals de investeerdersgroep rond Beckham heet, de nieuwe ploeg volledig zelf van het nodige budget. Geen belastinggeld dus en geen gemekker van de bevolking. Maar vijf jaar later staat Beckham nog niet veel verder. De MLS wordt steeds ongeduldiger en Beckhams mede-investeerders hebben het stilaan gehad met zijn grote clubdroom. Vorig jaar kwam een nieuwe site, de vijfde al, op de radar van Miami Beckham United: de Melreese Country Club, een golfpark in het midden van de Overtown-wijk, gelegen naast de luchthaven van de stad. Een ideale plaats, want het stadion zou nog dicht bij het centrum liggen en makkelijk bereikbaar zijn. Om het project meer slaagkansen te geven, voegde Beckham de gebroeders Jorge en PedroMas toe aan het project. De broers zijn succesvolle aannemers in de stad en bovendien van Latijns-Amerikaanse afkomst, waardoor ze een groot deel van de bevolking in Florida vertegenwoordigen. Kortom, de ideale partners voor Beckham, die lokale investeerders nodig had. Jorge Mas nam ook meteen het roer in handen. 'Het is hier of nergens meer', vertelde hij nog tijdens de voorstelling van het nieuwe stadion dat de naam Miami Freedom Park zou dragen. Het Park is volgens Beckham alleen maar voordelig voor de stad. Naast een stadion met 25.000 plaatsen zou de site ook plaats bieden voor 23 aren jeugdvelden, een hotel met 750 kamers en 110 aren groene zone. Het team van Beckham zou daarbovenop, naar eigen zeggen, een 'faire marktwaarde betalen voor de grond, 11.000 jobs creëren en 44 miljoen euro belastingen per jaar opleveren.' Wat Becks zwaar onderschat, is de miserabele levensstandaard in de wijk. Mensen leven in grote armoede en willen liever betaalbare huizen in plaats van een miljoenenstadion waar ze toch geen geld voor hebben. Al enkele maanden voeren de omwonenden actie tegen de bouw. De buren zijn niet de enige lastpost voor Beckham, want ook de golfliefhebbers van de stad kwamen al in opstand tegen de plannen. De golfclub die gevestigd is op de grond bestaat al sinds 1960 en staat bekend als een van de mooiste van de VS. De leden zien hun traditie liever niet verdwijnen en zijn al helemaal niet van plan om te verhuizen. Ondanks de vele protestacties kreeg Beckham vanuit alle hoeken van de sportwereld steun. Zo waren acteur Will Smith, NFL-speler Tom Brady en voetballer Neymar al in enkele videoboodschappen lyrisch over het nieuwe project van de gewezen Engelse middenvelder. Misschien gaven zijn wel de doorslag in het project, want begin dit jaar was er ineens witte rook voor de MLS-ploeg in Miami. Beckham kreeg namelijk in januari de toestemming van Don Garber om de 25e franchise in de competitie op te richten. Steun die de Engelse ex-voetballer eerder kwijt was gespeeld door de mislukte projecten. Bovendien mocht het stadion eindelijk gebouwd worden op de Melreese Country Club. De acties tegen het stadion bleven echter, omdat de eisen van de inwoners van de Overtown-wijk nog niet ingewilligd waren. Niemand, ook Beckham niet, deed enige moeite om hun roep te aanhoren en misschien tot een verzoening te komen. De Miami-regering kwam dan maar als eerste met een oplossing. In samenspraak met Miami Beckham United besloten ze om een referendum te houden in november. Zo zou eindelijk uitgemaakt kunnen worden of het volk het wil. Het stadion zou er nu moeten komen tegen 2020. Dat is nog maar twee jaar en voorlopig is er nog niets. Geen stadion, geen ploeg, geen naam, ... De tijd begint te dringen, want pas in november zal uitgemaakt worden of de Melreese Country Club mag dienen als site. Indien de volksraadpleging negatief is, dient nog een andere site gevonden te worden en dat kan heel vervelend worden voor de nu al ongeduldige MLS en investeerders. Voor Beckham is het echter al goed als het stadion er zou staan tegen 2026. Dan vindt namelijk het WK voetbal in de VS, Mexico en Canada plaats en Becks probeert wanhopig zijn stadion bij de speelsteden te krijgen. Voorlopig staat Miami al tussen de speelsteden, maar dat is in een ander stadion, namelijk het Hard Rock Stadium van de Florida Marlins. Over de andere praktische zaken zoals naam, logo en spelers werd al nagedacht, maar ook niet meer dan dat. De investeerdersgroep rond de Engelse zakenman dachten zo al aan de naam 'Miami Freedom', aangezien het stadion het Miami Freedom Park zou heten. De kleuren zouden meer dan waarschijnlijk het Manchester City-lichtblauw worden. Dat was al duidelijk bij de voorstelling van de club in 2014. Om het team onmiddellijk wereldfaam te bezorgen, voor zover het die nog niet heeft, wil Beckham in 2020 Cristiano Ronaldo naar Miami halen. De Portugese superster, die nu voor Juventus uitkomt, zou dan op zijn 35e aan zijn laatste hoofdstuk toe zijn. Het is nog maar de vraag of Beckham wel degelijk zijn plannen zal kunnen uitvoeren, want een aantal problemen lijken nu al duidelijk. Ten eerste zal het protest van de buren en de golfers niet snel ophouden. Hun eisen zullen namelijk nog altijd niet ingewilligd worden door het referendum. Een grondig gesprek dringt zich dan ook op. Ten tweede is het verre van zeker dat Miami wel toe is aan een nieuwe voetbalploeg en dat er ook een duurzame supportersgroep kan ontstaan. Zelfs tijdens de hoogdagen van basketbalploeg Miami Heat was die er niet. Tot slot draait de MLS steeds meer rond academies en eigen talent in plaats van hoge transfersommen en salarissen voor Europese supersterren. Daardoor kan het grote CR7-plan ook meteen in de vuilnisbak. De clubdroom van Beckham lijkt nog wel even te duren, want een eigen ploeg oprichten is wel degelijk moeilijk en een inspanning van lange adem. Als voetballer had hij alles, als zakenman is er nog werk aan de winkel.