Tom De Mul behoorde tot de selectie belofte-internationals die in 2008 de halve finale op de Olympische Spelen bereikte. Zeven jaar later werkt het merendeel van die spelers de dubbele interland met de Rode Duivels tegen Andorra en Israël af. Tom De Mul zal voor de wedstrijd tegen Israël in Brussel zijn, maar niet als speler. Wél als zaakwaarnemer van zijn nieuwe bureau, A-Group Management&Consultancy (dat hij samen met Sama Sharifi, eveneens ex-GBA) én als begeleider op zakelijk vlak en tegelijk intimus van een aantal internationals. Jan Vertonghen is namelijk zijn beste vriend. Ook met Thomas Vermaelen en Moussa Dembélé, die samen met hem van Germinal Beerschot naar Ajax overstapten, is het contact close gebleven.

Zijn voetbalschoenen hing De Mul in 2011 noodgedwongen aan de haak, nadat een hardnekkige blessure hem al een tijd aan de kant hield. Bij Standard, waaraan Sevilla hem in 2010 uitleende, kwam hij zelfs geen minuut in actie.

S/VM: Als je nog eens terugkijkt naar de ploegfoto van de Spelen in China, wie heeft je dan het meest verrast?

TOM DE MUL: "In positieve zin toch Marouane Fellaini. Elke keer weer werd er getwijfeld aan zijn kwaliteiten, maar telkens weet hij zich weer belangrijk te maken in het team. Van Vadis Odjidja had ik toen hoge verwachtingen. Die zag ik op een dag wel bij een belangrijk Europees team terechtkomen."

S/VM: Beseften jullie in 2008 al dat België een paar jaar later wereldtop zou worden?

DE MUL: "In 2008 begon dat besef te komen, omdat we tegen topteams duidelijk overeind bleven. Wat ook hielp, is dat steeds meer spelers bij topclubs belandden. Kompany stapte die zomer over van HSV naar Manchester City, ik zat al bij Sevilla. Als één het maakte bij een grote club, dachten de anderen: dat kan ik ook. We hebben elkaar beter gemaakt. Dat Kompany top zou worden, zagen we in 2008 allemaal. Dat de nummers twee, drie en vier dat ook zouden worden, niet."

S/VM: Jan Vertonghen is je beste vriend. Had je verwacht dat hij zo'n parcours zou afleggen?

DE MUL: "Ja. Jan is altijd een stabiele speler geweest die zich onderscheidde van de rest door zijn uitzonderlijke traptechniek. Qua uitvoetballen is Jan een van de beste verdedigers van Europa, vind ik. Dat laatste jaar bij Ajax zag je dat hij een stap hoger moest om nog beter te worden, en die heeft hij toen gezet. Jan is een perfect voorbeeld van hoe je op het juiste moment de goeie stap zet. Ik had beter nog een jaar gewacht. Ik was nog te wisselvallig in mijn prestaties. Ook in je mindere wedstrijden moet je een voldoende halen om naar het buitenland over te stappen."

"Ajax wilde ook graag mijn contract openbreken, maar Spanje was mijn droomvoetballand. Daarom trok ik niet naar Dynamo Kiev of Spartak Moskou die me ook absoluut wilden. In Rusland of Oekraïne had ik nog een pak meer kunnen verdienen, maar dat trok me niet zo. Dus werd het Spanje, en niet Atlético Madrid, dat me toen ook wilde, maar Sevilla, dat me al van mijn vijftiende volgde en dat me verbaasde door me een heel carrièreplan voor te leggen, tot in de details uitgewerkt."

"Voor Barcelona, mijn droomclub, was ik toen nog niet goed genoeg. Thomas is nu wel goed genoeg voor Barça, die zal daar wel zijn wedstrijden spelen dit seizoen. Toen ik in Sevilla aankwam, kende ik geen woord Spaans. Dat was best moeilijk, hoor, bij de bakker of de slager dingen aanwijzen of iets proberen bekomen met gebarentaal. Ook op de club werd alleen maar Spaans gesproken. Nu praat ik het goed."

S/VM: Vertonghen is vandaag niet meer de bescheiden Vlaming, maar een mondige wereldvoetballer. Een lefgozer.

DE MUL: "In het begin was hij wel verlegen, hoor. Hij is, net als ik, in Amsterdam opener geworden."

Lees het hele interview in Sport/Voetbalmagazine van woensdag 7 oktober.

Een verslag van de match op de Spelen van 2008 tegen Nieuw-Zeeland, met een glansrol voor Tom De Mul:

Tom De Mul behoorde tot de selectie belofte-internationals die in 2008 de halve finale op de Olympische Spelen bereikte. Zeven jaar later werkt het merendeel van die spelers de dubbele interland met de Rode Duivels tegen Andorra en Israël af. Tom De Mul zal voor de wedstrijd tegen Israël in Brussel zijn, maar niet als speler. Wél als zaakwaarnemer van zijn nieuwe bureau, A-Group Management&Consultancy (dat hij samen met Sama Sharifi, eveneens ex-GBA) én als begeleider op zakelijk vlak en tegelijk intimus van een aantal internationals. Jan Vertonghen is namelijk zijn beste vriend. Ook met Thomas Vermaelen en Moussa Dembélé, die samen met hem van Germinal Beerschot naar Ajax overstapten, is het contact close gebleven. Zijn voetbalschoenen hing De Mul in 2011 noodgedwongen aan de haak, nadat een hardnekkige blessure hem al een tijd aan de kant hield. Bij Standard, waaraan Sevilla hem in 2010 uitleende, kwam hij zelfs geen minuut in actie.S/VM: Als je nog eens terugkijkt naar de ploegfoto van de Spelen in China, wie heeft je dan het meest verrast?TOM DE MUL: "In positieve zin toch Marouane Fellaini. Elke keer weer werd er getwijfeld aan zijn kwaliteiten, maar telkens weet hij zich weer belangrijk te maken in het team. Van Vadis Odjidja had ik toen hoge verwachtingen. Die zag ik op een dag wel bij een belangrijk Europees team terechtkomen."S/VM: Beseften jullie in 2008 al dat België een paar jaar later wereldtop zou worden?DE MUL: "In 2008 begon dat besef te komen, omdat we tegen topteams duidelijk overeind bleven. Wat ook hielp, is dat steeds meer spelers bij topclubs belandden. Kompany stapte die zomer over van HSV naar Manchester City, ik zat al bij Sevilla. Als één het maakte bij een grote club, dachten de anderen: dat kan ik ook. We hebben elkaar beter gemaakt. Dat Kompany top zou worden, zagen we in 2008 allemaal. Dat de nummers twee, drie en vier dat ook zouden worden, niet."S/VM: Jan Vertonghen is je beste vriend. Had je verwacht dat hij zo'n parcours zou afleggen?DE MUL: "Ja. Jan is altijd een stabiele speler geweest die zich onderscheidde van de rest door zijn uitzonderlijke traptechniek. Qua uitvoetballen is Jan een van de beste verdedigers van Europa, vind ik. Dat laatste jaar bij Ajax zag je dat hij een stap hoger moest om nog beter te worden, en die heeft hij toen gezet. Jan is een perfect voorbeeld van hoe je op het juiste moment de goeie stap zet. Ik had beter nog een jaar gewacht. Ik was nog te wisselvallig in mijn prestaties. Ook in je mindere wedstrijden moet je een voldoende halen om naar het buitenland over te stappen." "Ajax wilde ook graag mijn contract openbreken, maar Spanje was mijn droomvoetballand. Daarom trok ik niet naar Dynamo Kiev of Spartak Moskou die me ook absoluut wilden. In Rusland of Oekraïne had ik nog een pak meer kunnen verdienen, maar dat trok me niet zo. Dus werd het Spanje, en niet Atlético Madrid, dat me toen ook wilde, maar Sevilla, dat me al van mijn vijftiende volgde en dat me verbaasde door me een heel carrièreplan voor te leggen, tot in de details uitgewerkt.""Voor Barcelona, mijn droomclub, was ik toen nog niet goed genoeg. Thomas is nu wel goed genoeg voor Barça, die zal daar wel zijn wedstrijden spelen dit seizoen. Toen ik in Sevilla aankwam, kende ik geen woord Spaans. Dat was best moeilijk, hoor, bij de bakker of de slager dingen aanwijzen of iets proberen bekomen met gebarentaal. Ook op de club werd alleen maar Spaans gesproken. Nu praat ik het goed."S/VM: Vertonghen is vandaag niet meer de bescheiden Vlaming, maar een mondige wereldvoetballer. Een lefgozer.DE MUL: "In het begin was hij wel verlegen, hoor. Hij is, net als ik, in Amsterdam opener geworden."Lees het hele interview in Sport/Voetbalmagazine van woensdag 7 oktober.Een verslag van de match op de Spelen van 2008 tegen Nieuw-Zeeland, met een glansrol voor Tom De Mul: