Het zijn drukke tijden voor de volgers van Manchester City en Chelsea. Onlangs op Wembley was er het duel in de halve finale van de FA Cup. Een saaie match overigens, die door Chelsea werd gewonnen doordat het op elk vlak beter was: steviger in de defensie, beter in balbezit, in de afwerking en vooral sterker vanaf de linkerkant. Chilwell liet Torres achter zich lopen, Cancelo werd vaak in de rug verrast door Mount. Het was die dag dan ook eerder een experimenteel City, met Laporte als partner van Dias, Jesus in de spits en het duo Mahrez-Silva op de bank.

Zaterdag staan ze opnieuw tegenover mekaar, dit keer in het Etihad. Na het uitstellen van de topper tussen Manchester United en Liverpool staat deze match in het teken van de titel van de Citizens. Twee punten nog en United is definitief buiten bereik. Inzet voor Chelsea: in de top vier proberen blijven, West Ham is nog niet buiten bereik en ook Liverpool ligt nog - van vrij ver weliswaar - op de loer.

Vraag is: wie heeft het meeste last van decompressie, na het beider bereiken van de finale van de Champions League, die de twee teams eind mei nog een keer tegenover mekaar zet? Chelsea of City, dat weet dat de titel slechts een kwestie van dagen is. Lukt het zondag niet, dan wel in de loop van volgende week. Vrijdag al, uit bij Newcastle, of wellicht eerder nog, bij een eerste struikelpartij van Manchester United.

Man. United is ook Europees finalist, in de Europa League, en werd daardoor nationaal - mede door de fans - met een loodzwaar programma opgezadeld in deze eindfase. United speelt zondag bij Aston Villa, dinsdag thuis tegen Leicester, en donderdag opnieuw in het eigen stadion tegen Liverpool. Dat zijn, die Europese verplaatsing naar Rome van donderdag inbegrepen, vier wedstrijden op acht dagen. Compleet geschift, de kalendermakers daar. Wie Europees ver raakt - Liverpool maakte het ook al mee - zit in de problemen. Guardiola anticipeerde daar in maart en april op door wedstrijden te vervroegen op momenten dat er midweeks wel nog wedstrijden in te plannen vielen. In de Europa League, met een ronde extra, kon United dat niet.

Kevin De Bruyne kijkt zaterdagavond vanuit zijn zetel toe. De kans bestaat dat Pep, die wel zo snel mogelijk de titel wil grijpen, maar daar ook geen halszaak van wil maken als het morgen niet lukt, weer wat pionnen wat rust gunt. Hij liet gisteren op de persconferentie voor deze partij weten dat de finale in Istanboel nog veraf is en de plaatsen nog niet verdeeld. Wie denkt dat straks ook de ploeg zal starten die PSG en Dortmund uit de Europese beker knalde, heeft het - misschien - verkeerd. Anderzijds: in april zei Pep ook dat hij in de beslissende fase van dit kampioenschap niet meer zoveel zou roteren. De kans dat het elftal van morgen meer gelijkt op dat van dinsdag in de Champions League dan op het elftal dat Chelsea in de FA Cup partij gaf, is dan ook groot.

Het zijn drukke tijden voor de volgers van Manchester City en Chelsea. Onlangs op Wembley was er het duel in de halve finale van de FA Cup. Een saaie match overigens, die door Chelsea werd gewonnen doordat het op elk vlak beter was: steviger in de defensie, beter in balbezit, in de afwerking en vooral sterker vanaf de linkerkant. Chilwell liet Torres achter zich lopen, Cancelo werd vaak in de rug verrast door Mount. Het was die dag dan ook eerder een experimenteel City, met Laporte als partner van Dias, Jesus in de spits en het duo Mahrez-Silva op de bank.Zaterdag staan ze opnieuw tegenover mekaar, dit keer in het Etihad. Na het uitstellen van de topper tussen Manchester United en Liverpool staat deze match in het teken van de titel van de Citizens. Twee punten nog en United is definitief buiten bereik. Inzet voor Chelsea: in de top vier proberen blijven, West Ham is nog niet buiten bereik en ook Liverpool ligt nog - van vrij ver weliswaar - op de loer.Vraag is: wie heeft het meeste last van decompressie, na het beider bereiken van de finale van de Champions League, die de twee teams eind mei nog een keer tegenover mekaar zet? Chelsea of City, dat weet dat de titel slechts een kwestie van dagen is. Lukt het zondag niet, dan wel in de loop van volgende week. Vrijdag al, uit bij Newcastle, of wellicht eerder nog, bij een eerste struikelpartij van Manchester United. Man. United is ook Europees finalist, in de Europa League, en werd daardoor nationaal - mede door de fans - met een loodzwaar programma opgezadeld in deze eindfase. United speelt zondag bij Aston Villa, dinsdag thuis tegen Leicester, en donderdag opnieuw in het eigen stadion tegen Liverpool. Dat zijn, die Europese verplaatsing naar Rome van donderdag inbegrepen, vier wedstrijden op acht dagen. Compleet geschift, de kalendermakers daar. Wie Europees ver raakt - Liverpool maakte het ook al mee - zit in de problemen. Guardiola anticipeerde daar in maart en april op door wedstrijden te vervroegen op momenten dat er midweeks wel nog wedstrijden in te plannen vielen. In de Europa League, met een ronde extra, kon United dat niet.Kevin De Bruyne kijkt zaterdagavond vanuit zijn zetel toe. De kans bestaat dat Pep, die wel zo snel mogelijk de titel wil grijpen, maar daar ook geen halszaak van wil maken als het morgen niet lukt, weer wat pionnen wat rust gunt. Hij liet gisteren op de persconferentie voor deze partij weten dat de finale in Istanboel nog veraf is en de plaatsen nog niet verdeeld. Wie denkt dat straks ook de ploeg zal starten die PSG en Dortmund uit de Europese beker knalde, heeft het - misschien - verkeerd. Anderzijds: in april zei Pep ook dat hij in de beslissende fase van dit kampioenschap niet meer zoveel zou roteren. De kans dat het elftal van morgen meer gelijkt op dat van dinsdag in de Champions League dan op het elftal dat Chelsea in de FA Cup partij gaf, is dan ook groot.