Toen Jason Denayer (20) voor Galatasaray koos, kende hij alleen de namen van de Turkse topclubs. Hij woont buiten de hectiek van het centrum, op vijf minuten rijden van het trainingscomplex en hij rijdt zélf. Zonder brokken: "Ik ben opgegroeid in Brussel en daar gaat het er net zo aan toe. Alleen zijn hier nog veel meer auto's."

Ook het leven is een stuk hectischer dan in Manchester of Glasgow, geeft hij toe: "Hier is veel meer te doen. Alleen de files zijn vreselijk. Ik word wel vaker herkend dan in Groot-Brittannië. Van vijandigheden van andere supporters heb ik nog niets gemerkt. Ook supporters van Fenerbahçe of Besiktas willen met me op de foto." Hij laat regelmatig vrienden en familie overkomen. "Ik vind het belangrijk mensen om me heen te hebben die gewoon met me praten, voor wie ik Jason ben en niet een topspeler van Galatasaray."

Uiteindelijk is het allemaal snel gegaan, nadat hij in het voorjaar nog een nieuw contract bij Manchester City tekende, en ervan uitging dat hij daar ook echt een kans zou krijgen. "Maar toen ze voor 31 miljoen Nicolás Otamendi kochten, wist ik dat het voor mij moeilijk zou worden. Voor mij is het komende EK erg belangrijk. Daar wil ik bij zijn, en dan komt het er op aan dat ik dit seizoen bij een club zit waar ik ook op het veld sta. Dat zei Marc Wilmots me ook, toen ik het daar met hem over had. Daarom wist ik dat ik weg moest."

Lyon, Marseille en Atlético

Galatasaray was meteen een van de interessante opties, zegt Jesse De Preter van Atticus Sports Management, het team dat Denayer begeleidt. "Ik vond het belangrijk dat Jason bij een ploeg belandde die voor de prijzen speelt, waar hij onder de druk komt te staan die hij zal voelen bij de clubs waar hij over een paar jaar zegt te willen spelen: de absolute topclubs. Bij Galatasaray is die druk enorm hoog."

In Engeland waren er opties om uitgeleend te worden aan Sunderland en Norwich. "Mooie clubs", zegt De Preter, "maar ons motto is: be part of the success. Ik geloof niet in de stap om eerst bij een kleinere club te gaan spelen en dan naar een absolute topclub te gaan. Met zo'n tussenstap loop je het risico om bijna goed ook goed genoeg te gaan vinden."

Even was er sprake van Fiorentina en Valencia, maar uiteindelijk bleven naast Galatasaray nog drie gegadigden over: Atlético Madrid, Olympique Lyon én Olympique Marseille. Lyon haakte af omdat City lang niets van zich liet horen. Lang dacht Denayer aan Marseille, maar bij een bezoek aan Galatasaray werd het management rond Denayer getroffen door de professionele structuur en de manier waarop men er de speler al had doorgelicht. De Preter: "Wij beschouwen de Turkse competitie nogal eens als chaotisch, maar Galatasaray heeft veruit het meest professionele management waar ik contact mee had."

Lees de hele reportage over Jason Denayer in Sport/Voetbalmagazine van woensdag 28 oktober.

Toen Jason Denayer (20) voor Galatasaray koos, kende hij alleen de namen van de Turkse topclubs. Hij woont buiten de hectiek van het centrum, op vijf minuten rijden van het trainingscomplex en hij rijdt zélf. Zonder brokken: "Ik ben opgegroeid in Brussel en daar gaat het er net zo aan toe. Alleen zijn hier nog veel meer auto's."Ook het leven is een stuk hectischer dan in Manchester of Glasgow, geeft hij toe: "Hier is veel meer te doen. Alleen de files zijn vreselijk. Ik word wel vaker herkend dan in Groot-Brittannië. Van vijandigheden van andere supporters heb ik nog niets gemerkt. Ook supporters van Fenerbahçe of Besiktas willen met me op de foto." Hij laat regelmatig vrienden en familie overkomen. "Ik vind het belangrijk mensen om me heen te hebben die gewoon met me praten, voor wie ik Jason ben en niet een topspeler van Galatasaray."Uiteindelijk is het allemaal snel gegaan, nadat hij in het voorjaar nog een nieuw contract bij Manchester City tekende, en ervan uitging dat hij daar ook echt een kans zou krijgen. "Maar toen ze voor 31 miljoen Nicolás Otamendi kochten, wist ik dat het voor mij moeilijk zou worden. Voor mij is het komende EK erg belangrijk. Daar wil ik bij zijn, en dan komt het er op aan dat ik dit seizoen bij een club zit waar ik ook op het veld sta. Dat zei Marc Wilmots me ook, toen ik het daar met hem over had. Daarom wist ik dat ik weg moest."Galatasaray was meteen een van de interessante opties, zegt Jesse De Preter van Atticus Sports Management, het team dat Denayer begeleidt. "Ik vond het belangrijk dat Jason bij een ploeg belandde die voor de prijzen speelt, waar hij onder de druk komt te staan die hij zal voelen bij de clubs waar hij over een paar jaar zegt te willen spelen: de absolute topclubs. Bij Galatasaray is die druk enorm hoog."In Engeland waren er opties om uitgeleend te worden aan Sunderland en Norwich. "Mooie clubs", zegt De Preter, "maar ons motto is: be part of the success. Ik geloof niet in de stap om eerst bij een kleinere club te gaan spelen en dan naar een absolute topclub te gaan. Met zo'n tussenstap loop je het risico om bijna goed ook goed genoeg te gaan vinden."Even was er sprake van Fiorentina en Valencia, maar uiteindelijk bleven naast Galatasaray nog drie gegadigden over: Atlético Madrid, Olympique Lyon én Olympique Marseille. Lyon haakte af omdat City lang niets van zich liet horen. Lang dacht Denayer aan Marseille, maar bij een bezoek aan Galatasaray werd het management rond Denayer getroffen door de professionele structuur en de manier waarop men er de speler al had doorgelicht. De Preter: "Wij beschouwen de Turkse competitie nogal eens als chaotisch, maar Galatasaray heeft veruit het meest professionele management waar ik contact mee had."Lees de hele reportage over Jason Denayer in Sport/Voetbalmagazine van woensdag 28 oktober.