Joachim Löw kon zijn 168ste duel als Duitse bondscoach - een record, dat hij afneemt van legende Seppe Herberger - niet vieren. De match in kwestie, het oefenduel tegen Nederland, werd een 3-0 pandoering. In plaats van bejubeld te worden, ziet Löw zijn status nu wankelen. Heel breekbaar, zo luidt het algemene oordeel in de Duitse pers.

Nog nooit stond de bondscoach in zo'n zwakke uitgangspositie als voor het Nations Leagueduel met regerend wereldkampioen Frankrijk in het Stade de France. De Nederlandse hongerige talenten van Ronald Koeman legden de zwakte van de huidige Mannschaft - in 2018 goed voor amper drie zeges, tegenover twee gelijke spelen en vijf (!) nederlagen - pijnlijk bloot.

Jogi blijft te veel terugvallen op zijn sterkhouders van vier jaar geleden, toen de Bayern Münchenprofs Manuel Neuer, Jérôme Boateng, Mats Hummels en Thomas Müller hun maximale rendement haalden. Het leidde ertoe dat Duitsland zich kon plaatsen voor zes opeenvolgende grote eindtoernooien, met prijzen tot gevolg: in 2014 de Wereldbeker, in 2017 - met een alternatieve selectie - de Confederations Cup.

In tegenstelling tot wat velen dachten, namelijk dat er een nieuwe generatie klaarstond voor de machtsoverdracht, blijft het wachten op echte speelkansen voor de talenten Leroy Sané (die ondanks een goed seizoen bij Manchester City de WK-selectie van 23 profs niet haalde)en Julian Brandt. Want Löw rekent blijft rekenen op de anciens, ondanks hun almaar dalende sportieve impact. Enkel Joshua Kimmich en Timo Werner konden zich opwerken tot titularis.

Opvolgers?

Sinds deze zomer brokkelt het aureool van icoon en Mannschaftsleider Löw serieus af. Eind september trok de bondscoach vergeefs naar Londen, om daar de breuk met draaischijf Mesut Özil - die zelf stopte na de heisa die ontstond door zijn bezoek met Ilkay Gündogan aan de Turkse president Erdogan - te proberen lijmen. De 30-jarige Arsenalmiddenvelder toonde zich echter onwrikbaar en bleef bij zijn standpunt.

Om dichter bij de basis van het binnenlandse voetbal te komen, volgt Löw tegenwoordig ook meer dan ooit Bundesligawedstrijden rechtstreeks in de stadions. Ondanks een verlengde overeenkomst tot 2022 (net voor de afreis naar Rusland enkele maanden geleden) dateert de laatste overtuigende interland van Duitsland al van de WK-kwalificatiematch tegen Azerbeidzjan (5-1) op ... 8 oktober 2017.

Zichzelf heruitvinden, wordt de dwingende opdracht voor Löw. Want gedroomde opvolgers als Jürgen Klopp (Liverpool) en Thomas Tuchel (PSG) liggen nog onder contract bij Europese topclubs.

Joachim Löw kon zijn 168ste duel als Duitse bondscoach - een record, dat hij afneemt van legende Seppe Herberger - niet vieren. De match in kwestie, het oefenduel tegen Nederland, werd een 3-0 pandoering. In plaats van bejubeld te worden, ziet Löw zijn status nu wankelen. Heel breekbaar, zo luidt het algemene oordeel in de Duitse pers.Nog nooit stond de bondscoach in zo'n zwakke uitgangspositie als voor het Nations Leagueduel met regerend wereldkampioen Frankrijk in het Stade de France. De Nederlandse hongerige talenten van Ronald Koeman legden de zwakte van de huidige Mannschaft - in 2018 goed voor amper drie zeges, tegenover twee gelijke spelen en vijf (!) nederlagen - pijnlijk bloot.Jogi blijft te veel terugvallen op zijn sterkhouders van vier jaar geleden, toen de Bayern Münchenprofs Manuel Neuer, Jérôme Boateng, Mats Hummels en Thomas Müller hun maximale rendement haalden. Het leidde ertoe dat Duitsland zich kon plaatsen voor zes opeenvolgende grote eindtoernooien, met prijzen tot gevolg: in 2014 de Wereldbeker, in 2017 - met een alternatieve selectie - de Confederations Cup.In tegenstelling tot wat velen dachten, namelijk dat er een nieuwe generatie klaarstond voor de machtsoverdracht, blijft het wachten op echte speelkansen voor de talenten Leroy Sané (die ondanks een goed seizoen bij Manchester City de WK-selectie van 23 profs niet haalde)en Julian Brandt. Want Löw rekent blijft rekenen op de anciens, ondanks hun almaar dalende sportieve impact. Enkel Joshua Kimmich en Timo Werner konden zich opwerken tot titularis.Sinds deze zomer brokkelt het aureool van icoon en Mannschaftsleider Löw serieus af. Eind september trok de bondscoach vergeefs naar Londen, om daar de breuk met draaischijf Mesut Özil - die zelf stopte na de heisa die ontstond door zijn bezoek met Ilkay Gündogan aan de Turkse president Erdogan - te proberen lijmen. De 30-jarige Arsenalmiddenvelder toonde zich echter onwrikbaar en bleef bij zijn standpunt.Om dichter bij de basis van het binnenlandse voetbal te komen, volgt Löw tegenwoordig ook meer dan ooit Bundesligawedstrijden rechtstreeks in de stadions. Ondanks een verlengde overeenkomst tot 2022 (net voor de afreis naar Rusland enkele maanden geleden) dateert de laatste overtuigende interland van Duitsland al van de WK-kwalificatiematch tegen Azerbeidzjan (5-1) op ... 8 oktober 2017.Zichzelf heruitvinden, wordt de dwingende opdracht voor Löw. Want gedroomde opvolgers als Jürgen Klopp (Liverpool) en Thomas Tuchel (PSG) liggen nog onder contract bij Europese topclubs.