1 Hoe bestaat het dat jij, een van de pijlers van Gent vorig seizoen, sinds 23 november in de B-kern zat te verkommeren?

Dylan Bronn: 'Ik wil om te beginnen een gerucht de kop indrukken. Ik heb nooit een probleem gehad met Jess Thorup. Integendeel zelfs, ik denk dat hij de eerste was om gedegouteerd te zijn door de beslissing van Ivan De Witte en Michel Louwagie om me eind november naar de B-kern te verwijzen. De reden die daar toen voor werd gegeven? Omdat ik al enkele weken op de bank zat, had ik het ongelukkige idee gekregen om een sms te sturen naar Michel Louwagie waarin ik hem vertelde dat ik bij de komende transferperiode graag meer speeltijd zou willen. Michel antwoordde me beleefd. Maar vijf dagen later, toen ook voorzitter De Witte op de hoogte was, ben ik bij Gunther Schepens geroepen. Die vertelde me dat ik de heenronde verder zou afwerken in de B-kern. Jess Thorup was daarbij aanwezig en zei dat de beslissing van hogerhand kwam en dat hij er niks kon tegen doen.'

2 Het blijft wel een feit dat de Deen je sinds het seizoensbegin zelden het vertrouwen gaf. Hoe verklaar je dat?

'Dat klopt, maar dat was louter uit sportieve overwegingen. Ik herhaal het: ik had echt een goeie band met hem. Het zat zo: ik ben vrij laat teruggekeerd van de Afrika Cup met Tunesië en toen ik terug bij de groep aansloot, draaide de ploeg net goed en bleef ze winnen. Ik was er opnieuw bij voor twee matchen eind oktober ( door de blessure van Ihor Plastoen, nvdr), waarvan één tegen Club Brugge. En toegegeven: die dag was ik slecht. Maar goed, het gebeurt wel eens dat je een slechte match speelt. Zeker tegen Brugge, dat die dag niet te pakken was. En al helemaal wanneer je net weer mag meedoen en nog ritme mist.'

3 Is je relatie met het bestuur vanaf dat moment onder spanning komen te staan?

'Neen, dat was voordien al. Een jaar eerder, enkele weken nadat ik van het WK 2018 terugkeerde en net een knieblessure achter de rug had, werd ik al een eerste keer naar de B-kern gestuurd, voor drie weken. Ik begreep toen echt niet waarom. Men zei dat ik geweigerd had om rechtsachter te spelen en zelfs mijn professionalisme werd in twijfel getrokken. Ik vond dat te ver gaan en dus besloot ik me te verdedigen. Om mijn rechten te vrijwaren heb ik toen een advocaat in de arm genomen. Maar omdat de ploeg toen niet draaide, heb ik snel mijn plaats teruggekregen. Ik denk dat ze vanaf toen al op een andere afloop hoopten, maar ze konden geen kant op omdat ze me nodig hadden.'

4 Was een transfer naar het buitenland, naar FC Metz - ook al moet die club allicht gaan vechten voor het behoud in de Ligue 1 - niet het beste wat je kon overkomen?

'Ja, heel zeker. Vooral wanneer je weet dat ik enkele weken geleden nog moest trainen met jongens van zestien jaar. Gelukkig kon ik rekenen op mijn makelaar Mogi Bayat, die hard zijn best gedaan heeft zodat ik nu in een andere club aan de slag kan. Ik had ook elders in België terecht gekund, er waren contacten, maar eerlijk waar: ik ben héél blij dat ik op mijn 24e eindelijk de Ligue 1 ga ontdekken. En bij een club die ambitieus is en waar er duidelijk iets leeft. De mensen weten het misschien niet, maar FC Metz is een club in volle heropbouw. Er wordt momenteel een tribune neergezet en er beweegt van alles. Ik ben blij dat ik deel mag uitmaken van dat project.'

5 Zijn er dingen waar je spijt van hebt in je twee jaren bij Gent?

'Ik vind het jammer dat ik via een achterpoortje ben moeten vertrekken terwijl ik daar geweldige momenten meegemaakt heb. Zeker met de supporters, met wie ik een uitstekende band had. Maar ik denk, mocht ik het kunnen overdoen, dat ik hier alles exact hetzelfde zou doen. Behalve misschien dat sms'je naar Michel Louwagie. Dat waarin ik zei dat ik wou voetballen. Dat was misschien wat overdreven...'

1 Hoe bestaat het dat jij, een van de pijlers van Gent vorig seizoen, sinds 23 november in de B-kern zat te verkommeren? Dylan Bronn: 'Ik wil om te beginnen een gerucht de kop indrukken. Ik heb nooit een probleem gehad met Jess Thorup. Integendeel zelfs, ik denk dat hij de eerste was om gedegouteerd te zijn door de beslissing van Ivan De Witte en Michel Louwagie om me eind november naar de B-kern te verwijzen. De reden die daar toen voor werd gegeven? Omdat ik al enkele weken op de bank zat, had ik het ongelukkige idee gekregen om een sms te sturen naar Michel Louwagie waarin ik hem vertelde dat ik bij de komende transferperiode graag meer speeltijd zou willen. Michel antwoordde me beleefd. Maar vijf dagen later, toen ook voorzitter De Witte op de hoogte was, ben ik bij Gunther Schepens geroepen. Die vertelde me dat ik de heenronde verder zou afwerken in de B-kern. Jess Thorup was daarbij aanwezig en zei dat de beslissing van hogerhand kwam en dat hij er niks kon tegen doen.' 2 Het blijft wel een feit dat de Deen je sinds het seizoensbegin zelden het vertrouwen gaf. Hoe verklaar je dat? 'Dat klopt, maar dat was louter uit sportieve overwegingen. Ik herhaal het: ik had echt een goeie band met hem. Het zat zo: ik ben vrij laat teruggekeerd van de Afrika Cup met Tunesië en toen ik terug bij de groep aansloot, draaide de ploeg net goed en bleef ze winnen. Ik was er opnieuw bij voor twee matchen eind oktober ( door de blessure van Ihor Plastoen, nvdr), waarvan één tegen Club Brugge. En toegegeven: die dag was ik slecht. Maar goed, het gebeurt wel eens dat je een slechte match speelt. Zeker tegen Brugge, dat die dag niet te pakken was. En al helemaal wanneer je net weer mag meedoen en nog ritme mist.' 3 Is je relatie met het bestuur vanaf dat moment onder spanning komen te staan? 'Neen, dat was voordien al. Een jaar eerder, enkele weken nadat ik van het WK 2018 terugkeerde en net een knieblessure achter de rug had, werd ik al een eerste keer naar de B-kern gestuurd, voor drie weken. Ik begreep toen echt niet waarom. Men zei dat ik geweigerd had om rechtsachter te spelen en zelfs mijn professionalisme werd in twijfel getrokken. Ik vond dat te ver gaan en dus besloot ik me te verdedigen. Om mijn rechten te vrijwaren heb ik toen een advocaat in de arm genomen. Maar omdat de ploeg toen niet draaide, heb ik snel mijn plaats teruggekregen. Ik denk dat ze vanaf toen al op een andere afloop hoopten, maar ze konden geen kant op omdat ze me nodig hadden.' 4 Was een transfer naar het buitenland, naar FC Metz - ook al moet die club allicht gaan vechten voor het behoud in de Ligue 1 - niet het beste wat je kon overkomen? 'Ja, heel zeker. Vooral wanneer je weet dat ik enkele weken geleden nog moest trainen met jongens van zestien jaar. Gelukkig kon ik rekenen op mijn makelaar Mogi Bayat, die hard zijn best gedaan heeft zodat ik nu in een andere club aan de slag kan. Ik had ook elders in België terecht gekund, er waren contacten, maar eerlijk waar: ik ben héél blij dat ik op mijn 24e eindelijk de Ligue 1 ga ontdekken. En bij een club die ambitieus is en waar er duidelijk iets leeft. De mensen weten het misschien niet, maar FC Metz is een club in volle heropbouw. Er wordt momenteel een tribune neergezet en er beweegt van alles. Ik ben blij dat ik deel mag uitmaken van dat project.' 5 Zijn er dingen waar je spijt van hebt in je twee jaren bij Gent? 'Ik vind het jammer dat ik via een achterpoortje ben moeten vertrekken terwijl ik daar geweldige momenten meegemaakt heb. Zeker met de supporters, met wie ik een uitstekende band had. Maar ik denk, mocht ik het kunnen overdoen, dat ik hier alles exact hetzelfde zou doen. Behalve misschien dat sms'je naar Michel Louwagie. Dat waarin ik zei dat ik wou voetballen. Dat was misschien wat overdreven...'