'Hazard doet pijn aan de ogen. Hij valt in zonder iets concreets te doen. Ik weet niet of de jongen zijn vorm nog terug zal vinden, maar ik ben niet erg optimistisch. Iedereen weet hoe hij speelde toen hij bij Chelsea zat.'

Het zijn woorden van de nu 52-jarige Predrag Mijatovic. De oud-spits van Real Madrid sprak ze uit na de met 1-4 gewonnen wedstrijd van Real Madrid op Granada, waarin Eden Hazard een halfuurtje mocht meedoen. Mijatovic vergat er wel bij te zeggen dat onze landgenoot meteen een zware charge op zijn linkerenkel te verduren kreeg van Domingos Quina. De middenvelder van Granada kreeg er geel voor, maar iedereen - behalve de VAR - was het er over eens: dat had rood moeten zijn.

Alsof Eden Hazard de afgelopen weken nog niet genoeg werd aangepakt. Een van de weinigen die een lans voor hem brak, was Jonathan Liew, een journalist bij The Guardian. In een column over onze landgenoot vroeg hij zich af of een mens gedefinieerd moet worden door de job die hij uitvoert. Met andere woorden: moet je, als je bij een club gaat voetballen, één worden met je werkgever? Moet je die club als een soort godsdienst omarmen en een kruisvaarder in dienst van je nieuwe religie worden?

Stel je voor dat we straks allemaal als Sergio Ramos naar ons werk trekken. Dat we daar als een bezetene te keer gaan en iedereen die ons in de weg loopt, een doodschop verkopen, waarna we het logo van het bedrijf kussen alsof het ons eerste lief betreft.

Of bent u dan liever Eden Hazard? Iemand die fluitend binnenkomt en net voor zijn shift begint, nog even Mario Kart speelt op zijn smartphone. Iemand die zijn werk graag en goed doet, maar die, als het erop zit, even graag weer naar huis slentert, naar zijn vrouw en kinderen. Iemand ten slotte die na de uren ook weleens iets gaat drinken met vrienden die voor de concurrentie werken. Toch niks verkeerd mee?

Kleine pleister?

Nog twee wedstrijden zijn er in de Spaanse competitie te gaan. Twee wedstrijden voor Hazard om de Spaanse, of althans de Madrileense, publieke opinie in zijn voordeel te doen uitdraaien. Als het doelpunt dat Real Madrid kampioen maakt, straks van zijn voet vertrekt, zal dat toch een kleine pleister op een gapende wonde zijn.

Daarna kan hij misschien bij de nationale ploeg weer vertrouwen tanken en naar zijn beste vorm groeien. Om in de finale Spanje te kloppen en dan, net na de wedstrijd, naar Sergio Ramos te stappen en hem te zeggen: 'Doe niet zo serieus, man. Morgenavond barbecue bij mij thuis. Je bent uitgenodigd.' Hala Hazard!

Steve Van Herpe

'Hazard doet pijn aan de ogen. Hij valt in zonder iets concreets te doen. Ik weet niet of de jongen zijn vorm nog terug zal vinden, maar ik ben niet erg optimistisch. Iedereen weet hoe hij speelde toen hij bij Chelsea zat.' Het zijn woorden van de nu 52-jarige Predrag Mijatovic. De oud-spits van Real Madrid sprak ze uit na de met 1-4 gewonnen wedstrijd van Real Madrid op Granada, waarin Eden Hazard een halfuurtje mocht meedoen. Mijatovic vergat er wel bij te zeggen dat onze landgenoot meteen een zware charge op zijn linkerenkel te verduren kreeg van Domingos Quina. De middenvelder van Granada kreeg er geel voor, maar iedereen - behalve de VAR - was het er over eens: dat had rood moeten zijn.Alsof Eden Hazard de afgelopen weken nog niet genoeg werd aangepakt. Een van de weinigen die een lans voor hem brak, was Jonathan Liew, een journalist bij The Guardian. In een column over onze landgenoot vroeg hij zich af of een mens gedefinieerd moet worden door de job die hij uitvoert. Met andere woorden: moet je, als je bij een club gaat voetballen, één worden met je werkgever? Moet je die club als een soort godsdienst omarmen en een kruisvaarder in dienst van je nieuwe religie worden?Stel je voor dat we straks allemaal als Sergio Ramos naar ons werk trekken. Dat we daar als een bezetene te keer gaan en iedereen die ons in de weg loopt, een doodschop verkopen, waarna we het logo van het bedrijf kussen alsof het ons eerste lief betreft.Of bent u dan liever Eden Hazard? Iemand die fluitend binnenkomt en net voor zijn shift begint, nog even Mario Kart speelt op zijn smartphone. Iemand die zijn werk graag en goed doet, maar die, als het erop zit, even graag weer naar huis slentert, naar zijn vrouw en kinderen. Iemand ten slotte die na de uren ook weleens iets gaat drinken met vrienden die voor de concurrentie werken. Toch niks verkeerd mee?Nog twee wedstrijden zijn er in de Spaanse competitie te gaan. Twee wedstrijden voor Hazard om de Spaanse, of althans de Madrileense, publieke opinie in zijn voordeel te doen uitdraaien. Als het doelpunt dat Real Madrid kampioen maakt, straks van zijn voet vertrekt, zal dat toch een kleine pleister op een gapende wonde zijn.Daarna kan hij misschien bij de nationale ploeg weer vertrouwen tanken en naar zijn beste vorm groeien. Om in de finale Spanje te kloppen en dan, net na de wedstrijd, naar Sergio Ramos te stappen en hem te zeggen: 'Doe niet zo serieus, man. Morgenavond barbecue bij mij thuis. Je bent uitgenodigd.' Hala Hazard!Steve Van Herpe