Flashback naar een goeie twee maanden geleden: België rolt Tsjechië op met 3-0 en Eden Hazard levert een hoopgevende prestatie af. Hij draait, dribbelt en versnelt als vanouds en, vooral, hij scoort nog eens voor de nationale ploeg. Op een subliem hakje van Hans Vanaken schuift de nummer 10 het leer overhoeks binnen.

In de weken erop komt hij bij Real Madrid echter steeds minder aan de bak. Om de een of andere reden is hij van de bovenste schuif van Carlo Ancelotti naar de onderste gezakt. Voor het eerst in zijn carrière krijgt Eden Hazard te maken met een trainer die aan hem twijfelt.

Nochtans was hij aan zijn derde seizoen bij de Koninklijke begonnen met 'buenas sensaciones', een goed gevoel. In zijn eerste wedstrijden werd meteen duidelijk dat hij niet meer voetbalde met de angst voor een nieuwe blessure. Hij had de daver van zijn lijf geschud. Na meer dan anderhalf jaar blessureleed was dat al een overwinning op zich.

Of we de Hazard van het WK 2018 ooit nog zullen terugzien, is eigenlijk niet pertinent. Eden heeft nog steeds zijn waarde voor de nationale ploeg. Om het cru te stellen: offensief gezien is een halve Eden nog altijd beter dan een hele Thorgan.

Die laatste haspelde tegen Wales, afgezien van zijn heerlijk schot op de paal, een heel grijze wedstrijd af. Hij voetbalde met het rugnummer van zijn broer, maar had bijlange niet de impact die Eden wél nog altijd heeft.

Sinds zijn verhuis naar Real Madrid lijkt het wel alsof we verwachten dat Eden Hazard over water kan lopen. Niet dus. Maar hij is nog altijd een steengoede voetballer, misschien wel de beste van de beste generatie die we ooit hadden.

Ongetwijfeld zal hij de komende weken de kans krijgen om dat nog eens te tonen, want Real Madrid krijgt op 21 dagen 6 wedstrijden voor de kiezen. En niet de minste: Granada, Sheriff Tiraspol, FC Sevilla, Real Sociedad, Inter en Atlético. Ancelotti zal die onderste schuif toch eens moeten opentrekken...

Flashback naar een goeie twee maanden geleden: België rolt Tsjechië op met 3-0 en Eden Hazard levert een hoopgevende prestatie af. Hij draait, dribbelt en versnelt als vanouds en, vooral, hij scoort nog eens voor de nationale ploeg. Op een subliem hakje van Hans Vanaken schuift de nummer 10 het leer overhoeks binnen.In de weken erop komt hij bij Real Madrid echter steeds minder aan de bak. Om de een of andere reden is hij van de bovenste schuif van Carlo Ancelotti naar de onderste gezakt. Voor het eerst in zijn carrière krijgt Eden Hazard te maken met een trainer die aan hem twijfelt.Nochtans was hij aan zijn derde seizoen bij de Koninklijke begonnen met 'buenas sensaciones', een goed gevoel. In zijn eerste wedstrijden werd meteen duidelijk dat hij niet meer voetbalde met de angst voor een nieuwe blessure. Hij had de daver van zijn lijf geschud. Na meer dan anderhalf jaar blessureleed was dat al een overwinning op zich.Of we de Hazard van het WK 2018 ooit nog zullen terugzien, is eigenlijk niet pertinent. Eden heeft nog steeds zijn waarde voor de nationale ploeg. Om het cru te stellen: offensief gezien is een halve Eden nog altijd beter dan een hele Thorgan.Die laatste haspelde tegen Wales, afgezien van zijn heerlijk schot op de paal, een heel grijze wedstrijd af. Hij voetbalde met het rugnummer van zijn broer, maar had bijlange niet de impact die Eden wél nog altijd heeft.Sinds zijn verhuis naar Real Madrid lijkt het wel alsof we verwachten dat Eden Hazard over water kan lopen. Niet dus. Maar hij is nog altijd een steengoede voetballer, misschien wel de beste van de beste generatie die we ooit hadden.Ongetwijfeld zal hij de komende weken de kans krijgen om dat nog eens te tonen, want Real Madrid krijgt op 21 dagen 6 wedstrijden voor de kiezen. En niet de minste: Granada, Sheriff Tiraspol, FC Sevilla, Real Sociedad, Inter en Atlético. Ancelotti zal die onderste schuif toch eens moeten opentrekken...